ბიბლია: იერემია
Author: Институт перевода Библии
Date: 2020-12-19T15:06:55.255647+00:00

ბიბლია
ბიბლია

1. სათაურის გვერდი

1. იერემია

სათაურის გვერდი

ბიბლია
ძველი და ახალი აღთქმა

(კანონიკური და არაკანონიკური წიგნები)

ბიბლიის თარგმნის ინსტიტუტი

2002

ISBN 91-89122-21-6

© კანონიკური წიგნები – ბიბლიის თარგმნის ინსტიტუტი, სტოკჰოლმი, 2002

© არაკანონიკური წიგნები – საქართველოს ბიბლიის საზოგადოება, 2002

იერემია
იერემია

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

17

18

19

20

21

22

23

24

25

26

27

28

29

30

31

32

33

34

35

36

37

38

39

40

41

42

43

44

45

46

47

48

49

50

51

52

1
იერემიას წიგნი

შესავალი

1^1სიტყვა იერემიასი, ხილკიაჰუს ძისა, რომელიც ყანათოთელ მღვდელთაგან იყო ბენიამინის ქვეყანაში, +

2რომელზეც იყო სიტყვა უფლისა იოშიას, ყამონის ძის, იუდას მეფის დღეებში, მისი მეფობის მეცამეტე წელს. +

3და იყო იეჰოიაკიმის, იოშიას ძის, იუდას მეფის დღეებში, ციდკიაჰუს, იუდას მეფის იოშიას ძის, მეთერთმეტე წლის ბოლომდე, იერუსალიმის განდევნამდე მეხუთე თვეს. +

იერემიას მოხმობა

4იყო სიტყვა უფლისა ჩემდამი:

5„სანამ გამოგსახავდი მუცელში, მე გიცნობდი შენ; და სანამ გამოხვიდოდი საშოდან, მე განგწმიდე შენ, ხალხების წინასწარმეტყველად განგაწესე.“

6ვთქვი: „უფალო, უფალო, მე არ ვიცი ლაპარაკი, რადგან ყმაწვილი ვარ.“

7და მითხრა მე უფალმა: „ნუ იტყვი: ‘ყმაწვილი ვარ,’ რადგან ყველგან, სადაც კი მიგავლენ, წახვალ და ყოველივეს, რასაც გიბრძანებ,

8ნუ შეგეშინდება მათი, რადგან შენთანა ვარ შენს გადასარჩენად!“ – სიტყვა უფლისა. +

9და გამოიწვდინა უფალმა თავისი ხელი და შეეხო ჩემს ბაგეს და მითხრა მე უფალმა: „აჰა, მე ჩაგიდევი ჩემი სიტყვები ბაგეში. +

10ნახე, მე დაგაყენე შენ ამ დღეს ხალხებსა და სამეფოებზე, რათა აღმოფხვრა და შემუსრო, მოსპო და დაანგრიო, ააშენო და დარგო.“

11და იყო სიტყვა უფლისა ჩემდამი: „რას ხედავ შენ, იერემია?“ და ვუთხარი მე: „ნუშის ხის კვერთხს ვხედავ მე.“

12და მითხრა მე უფალმა: „კარგად ხედავ, რადგან მე ვაჩქარებ ჩემს სიტყვას შესასრულებლად.“ +

13და იყო სიტყვა უფლისა ჩემდამი მეორედ ასე: „რას ხედავ შენ?“ და ვუთხარი: „მოთუხთუხე ქვაბს ვხედავ, ჩრდილოეთისაკენ მიმართულს.“

14და მითხრა მე უფალმა: „ჩრდილოეთიდან დაიწყება უბედურება ქვეყნის ყველა მცხოვრებზე. +

15რადგან მე მოვუხმობ ჩრდილოეთის სამეფოების ყველა ტომს,“ – სიტყვა უფლისა, – „და მოვლენ და დადგამს თითოეული თავის ტახტს იერუსალიმის კარიბჭეთა შესასვლელში, და მის ყველა გალავანზე ირგვლივ და იუდას ყველა ქალაქზე. +

16და წარმოვთქვამ მე ჩემს სამართალს მათზე მათი ყველა ბოროტმოქმედების გამო, რადგან დამტოვეს მე და სხვა ღმერთებს უკმევდნენ და თავიანთ ნახელავს სცემდნენ თაყვანს.

17შენ კი შემოისარტყლე წელი და ადექ და უთხარი მათ ყოველივე, რასაც მე გიბრძანებ, ნუ დაფრთხები მათ წინაშე, რომ მეც არ დაგაფრთხო. +

18და მე გაქციე შენ დღეს გამაგრებულ ქალაქად და რკინის სვეტად და სპილენძის გალავნად მთელს ამ ქვეყანაზე – იუდას მეფეების, მისი მთავრების, მისი მღვდლების და მთელი ქვეყნის ხალხის წინააღმდეგ. +

19და შეგებრძოლებიან ისინი, მაგრამ ვერ დაგძლევენ, რადგან მე შენთანა ვარ შენს გადასარჩენად!“ – სიტყვა უფლისა.

2
ისრაელი უარყოფს ღმერთს

2^1და იყო სიტყვა უფლისა ჩემდამი ასე:

2„წადი და გამოაცხადე იერუსალიმის გასაგონად: ‘ასე თქვა უფალმა: მე მახსოვს შენი კეთილგანწყობილება ჩემდამი შენს სიყმაწვილეში; შენი ჩემდამი სიყვარული, როდესაც პატარძალი იყავი; უკან რომ მომდევდი უდაბნოში, დაუთესავ ქვეყანაში.

3უფლის წმიდა იყო ისრაელი, პირველნაყოფი მისი მოსავლისა; ყველა მისი შემჭმელი დადანაშაულდება, უბედურება მიეწევა მათ!“ – სიტყვა უფლისა.

4ისმინეთ სიტყვა უფლისა, იაკობის სახლო და ისრაელის სახლის ყველა საგვარეულოვ,

5ასე თქვა უფალმა: „რა უსამართლობა ჰპოვეს თქვენმა მამებმა ჩემში, რომ გამშორდნენ მე და მისდიეს ამაოებას და გახდნენ ამაონი?

6და არ თქვეს: ‘სად არის უფალი, რომელმაც გამოგვიყვანა ჩვენ ეგვიპტის ქვეყნიდან? გვატარებდა ჩვენ უდაბნოში, მოშიშვლებულ და თხრილებიან ქვეყანაში, ურწყულ და აჩრდილთა ქვეყანაში, ქვეყანაში, სადაც არავის არ გაუვლია და სადაც არავინ სახლობს?’

7და მოგიყვანეთ ნაყოფიერ ქვეყანაში, რათა გეჭამათ მისი ნაყოფი და მისი დოვლათი. მოხვედით და შებილწეთ ჩემი ქვეყანა და ჩემი სამკვიდრებელი სისაძაგლედ აქციეთ.

8მღვდლები არ კითხულობდნენ: ‘სად არის უფალი?’ და რჯულის დამჭერნი არ მიცნობდნენ მე, და მწყემსნი დანაშაულს ჩადიოდნენ ჩემს წინააღმდეგ, წინასწარმეტყველნი ბაყალის სახელით წინასწარმეტყველებდნენ და ურგებებს ედევნებოდნენ.

9ამიტომ კიდევ დაგიწყებთ დავას თქვენ,“ – სიტყვა უფლისა, – „და თქვენს შვილთაშვილებსაც დავუწყებ დავას.

10რადგან დაიარეთ ქითიმელთა კუნძულები და ნახეთ და კედარში გაგზავნეთ, და ყურადღებით დააკვირდით და ნახეთ – ყოფილა კი ამის მსგავსი?

11განა გადაცვალა რომელიმე ხალხმა თავისი ღმერთები? თუმცა ისინი არ არიან ღმერთები. ჩემმა ხალხმა კი გადაცვალა თვისი დიდება ურგებში.

12გაიკვირვეთ ეს, ცანო, და შეძრწუნდით, აოხრდით ფრიად,“ – სიტყვა უფლისა. –

13„რადგან ორი სიბოროტე ჩაიდინა ჩემმა ერმა: მე, ცოცხალი წყლის წყარო, დამტოვეს, რათა თავიანთთვის ამოეკვეთათ ჭები, დაბზარული ჭები, რომლებიც ვერ დააკავებენ წყალს. +

14მონაა ისრაელი, თუ მონის სახლშია დაბადებული, რატომ იქცა იგი ნადავლად?

15მასზე ღრიალებდნენ ლომის ბოკვერნი, გამოსცემდნენ თავიანთ ხმას და უდაბურად აქციეს მისი ქვეყანა, მისი ქალაქები გადამწვარი და უკაცრიელია.

16ნოფის და თახფანესეს ძეებმაც დაგიმსხვრიეს შენ კეფა.

17განა იმის გამო არ დაგემართა ეს, რომ მიატოვე შენი უფალი, შენი ღმერთი იმ დროს, როდესაც გზაზე მიჰყავდი?

18ახლა კი, რა გინდა შენ ეგვიპტის გზაზე? ნილოსის წყლის დალევა? რა გინდა აშურის გზაზე? ევფრატის წყლის დალევა?

19შენი ბოროტმოქმედება დაგსჯის შენ და შენი განდგომილებანი გამხილებს შენ. გაიგებ და დაინახავ, რა ცუდი და მწარეა, რომ დატოვე უფალი, შენი ღმერთი, და შიში არ გაქვს ჩემს წინაშე!“ – სიტყვა უფლისა, ყოვლადძლიერი ღმერთისა. –

20„რადგან ძველთაგან დალეწე შენი უღელი, დაწყვიტე შენი ბორკილები და თქვი: ‘არ ვემსახურები მეტად კერპებს,’ მაგრამ ყოველ მაღალ ბორცვზე და ყოველი ამწვანებული ხის ქვეშ მეძავივით წვებოდი. +

21მე კი დაგრგე, როგორც რჩეული ვაზი, როგორც ჭეშმარიტი თესლი, და როგორ გადამექეცი ველურ, უცხო რტოდ!

22ამიტომ კიდევაც რომ გაირეცხო გვარჯილით და მრავლად იხმარო შენ ნაცარტუტა, ლაქად დარჩება შენი ურჯულოება ჩემს წინაშე!“ – სიტყვა უფალი ღმერთისა. – +

23„როგორ იტყვი: ‘არ შევბილწულვარ, არ მივლია ბაყალთა კვალზე?’ შეხედე შენს გზას ხეობაში, შეიგნე რა ჰქენი შენ, მარდო აქლემო, მოწანწალევ შენს გზებზე.

24უდაბნოსთან შეჩვეულ კანჯარს, თავისი სულის ვნებით რომ ისუნთქავს ჰაერს, ვინ მოაბრუნებს მისი ავხორცობიდან? ყოველი მისი მძებნელი არ დაიღლება, იპოვნის მის თვეში.

25დაიცავი შენი ფეხები ფეხშიშვლობისგან და შენი ყელი – წყურვილისაგან. მაგრამ შენ თქვი: ‘უიმედოა! რადგან მიყვარს უცხონი და ვივლი მათ კვალზე.’

26როგორც ქურდია შერცხვენილი, როცა წაასწრებენ, ისე შერცხვება ისრაელის სახლი, ისინი, მათი მეფენი, მათი მთავარნი და მათი მღვდლები და მათი წინასწარმეტყველნი,

27რომლებიც ეუბნებიან ხეს: ‘შენ მამა ხარ ჩემი!’ და ქვას: ‘შენ მშობე მე!’ რადგან ზურგი მაქციეს მე და არა პირი, ხოლო თავიანთი უბედურობის დროს ამბობენ: ‘ადექი და გვიხსენი ჩვენ!’

28სად არიან შენი ღმერთები, რომლებიც გაიკეთე შენთვის? ადგნენ, აბა, თუ გიხსნიან შენი უბედურების ჟამს, რადგან შენი ქალაქების რიცხვისამებრ იყვნენ შენი ღმერთები, იუდა!

29რატომ დაობთ ჩემთან? თქვენ ყველამ ჩაიდინეთ დანაშაული ჩემს წინაშე,“ – სიტყვა უფალი ღმერთისა. –

30„ამაოდ ვცემდი თქვენს ძეთ, დარიგება არ მიიღეს. თქვენმა მახვილმა, როგორც მომსპობმა ლომმა, შეჭამა თქვენი წინასწარმეტყველნი. +

31თაობავ, შეიგნე უფლის სიტყვა. უდაბნო ვიყავი ისრაელისათვის თუ წყვდიადის ქვეყანა? რატომ თქვა ჩემმა ერმა: ‘დაგშორდით შენ, აღარ მოვალთ შენთან?’

32განა დაივიწყებს ქალწული თავის მორთულობას? პატარძალი – თავის ბაფთებს? ჩემმა ხალხმა კი დამივიწყა მე – დღეებს არა აქვს რიცხვი.

33რა კარგად მართავ შენს გზას სიყვარულის ძებნაში! ამიტომ თვით ბოროტთაც ასწავლე შენი გზები.

34შენი სამოსელის კალთებზეც იქნა ნაპოვნი უდანაშაულო ღატაკთა სულების სისხლი; ხვრელებში არ გიპოვნია შენ ისინი, მაგრამ ყოველივე ამასთან ერთად,

35შენ თქვი: ‘რადგან უდანაშაულო ვარ, მიიქცა მისი რისხვა ჩემგან!’ მაგრამ აჰა, მე გაგასამართლებ შენ შენი ნათქვამის გამო: ‘არ შემიცოდავს!’ +

36როგორ ამცირებ შენს თავს, შენს გზას რომ იცვლი. ეგვიპტისგანაც შერცხვები შენ, როგორც აშურისაგან შერცხვი.

37მისგანაც გამოხვალ შენ და ხელები თავზე გექნება შემოწყობილი, რადგან მოიძულა უფალმა შენი იმედები და არ გექნება მათთან წარმატება. +

3

მონანიებისაკენ მოხმობა

3^1ამბობს უფალი: „თუ კაცი გაუშვებს თავის ცოლს, მისგან წავა და სხვა კაცს გაჰყვება, განა კიდევ დაბრუნდება ეს კაცი იმ ცოლთან? განა სიბილწით არ შეიბილწება ის ქვეყანა? შენ კი მეძაობდი მრავალ საყვარელთან და ახლა ბრუნდები ჩემთან!“ – სიტყვა უფლისა. –

2„მიაპყარ შენი თვალები ხრიოკ მაღლობებს და ნახე, სად არ უმრუშიათ შენთან? გზებზე უჯექი მათ, როგორც არაბი უდაბნოში. და შებილწე შენ ქვეყანა შენი სიძვითა და შენი ბოროტებით.

3და შეკავებული იყო წვიმები და გაზაფხულის წვიმა არ იყო, მაგრამ შენ გქონდა მეძავი ქალის შუბლი – უკუაგდე სირცხვილი.

4განა ახლახან არ დამიძახე: ‘ჩემო მამავ, ჩემი სიყმაწვილის მეგობარი ხარ შენ. +

5საუკუნოდ შეინარჩუნებს თავის რისხვას? ან სამარადისოდ შეინახავს?’ თქვი ეს და ჩაიდინე ბოროტებანი, როგორც კი შეგეძლო!“

იერემია მეორედ იგზავნება

განდგომილ ისრაელთან

6და მითხრა მე უფალმა მეფე იოშიას დღეებში: „შენ ნახე, რაც გააკეთა განდგომილმა ისრაელმა? მიდიოდა ის ყველა მაღალ მთაზე და ყოველი ამწვანებული ხის ქვეშ და იქ მეძაობდა. +

7და ვთქვი მე: ‘ყოველივე ამის გაკეთების შემდეგ მობრუნდება ჩემსკენ!’ და არ მობრუნდა. და ნახა ეს მისმა მოღალატე დამ – იუდამ. +

8და დავინახე, რომ ყოველივე იმის გამო, რომ იმრუშა განდგომილმა ისრაელმა, გავუშვი იგი და მივეცი მას გაყრის წერილი, არ შეეშინდა მის მოღალატე დას – იუდას, და წავიდა და ისიძვა მანაც. +

9და თავისი თავქარიანი სიძვით შებილწა მან ეს ქვეყანა და მრუშობდა ის ქვასთან და ხესთან. +

10და მაინც არ მობრუნდა ჩემსკენ მთელი გულით იუდა, მისი მოღალატე და, არამედ მხოლოდ თვალთმაქცურად!“ – სიტყვა უფლისა.

11და მითხრა მე უფალმა: „განდგომილი ისრაელის სული მოღალატე იუდაზე უფრო მართალია. +

12წადი და გამოაცხადე ეს სიტყვები ჩრდილოეთში და თქვი: ‘მობრუნდი, განდგომილო ისრაელო! მე არ დავცემ ჩემს სახეს თქვენზე რისხვით, რადგან შემწყალებელი ვარ მე!’ – სიტყვა უფლისა. – „და არ შეგინახავ ბოროტებას საუკუნოდ. +

13ოღონდ შეიცანი შენი ურჯულოება, რომ შენი უფალი ღმერთის მიმართ ჩაიდინე დანაშაული და გაჰფანტე შენი გზები უცხოებში, ყოველი ამწვანებული ხის ქვეშ და ჩემს ხმას არ მოუსმინეთ!“ – სიტყვა უფლისა. –

14„მობრუნდით, განდგომილო ძენო,“ – სიტყვა უფლისა, – „რადგან მე პატრონი ვარ თქვენი, აგიყვანთ თქვენ ერთი ქალაქიდან და ორი გვარიდან და მოგიყვანთ სიონში. +

15და მოგცემთ თქვენ მწყემსებს ჩემი გულისამებრ და დაგმწყემსავენ თქვენ ცოდნითა და გაგებით.

16და როდესაც გამრავლდებით და ინაყოფიერებთ იმ დღეებში“, – სიტყვა უფლისა, – „აღარ იტყვიან მეტად: ‘კიდობანი უფლის აღთქმისა’ და არ მოუვათ გულში და არ გაიხსენებენ მას, და არ მოისაკლისებენ მას და აღარ გაკეთდება ის.

17იმ დროს იერუსალიმს უწოდებენ ‘უფლის ტახტს’ და ყველა ხალხები უფლის სახელით შეიკრიბებიან იერუსალიმში და აღარ ივლიან მეტად თავიანთი ბოროტი გულის შეუპოვრობით. +

18იმ დღეებში წავლენ იუდას სახლის ძენი ისრაელის სახლთან ერთად და მივლენ ჩრდილოეთის ქვეყნიდან ქვეყანაში, რომელიც მე დავუმკვიდრე თქვენს მამებს. +

19და მე ვთქვი: ‘როგორ დაგაყენო ძეთა შორის და როგორ მოგცე შენ სანატრელი ქვეყანა, უმშვენიერესი სამკვიდრებელი ხალხებისა?’ და მიწოდებ მე: ‘ჩემო მამავ!’ და არ განდგები ჩემგან.

20მართლაც, როგორც ცოლი ღალატობს თავის ქმარს, ისე მიღალატეთ თქვენ, ისრაელის სახლო!“ – სიტყვა უფლისა.

21ხრიოკ მაღლობებზე ისმის ხმა, ისრაელის ძეთა მავედრებელი ტირილი, რადგან მათ გაიმრუდეს თავიანთი გზა, დაივიწყეს უფალი, მათი ღმერთი.

22„მობრუნდით, განდგომილო ძენო, მე განვკურნავ თქვენს განდგომას!“ აჰა, ჩვენ მოვედით შენთან, რადგან შენა ხარ უფალი, ჩვენი ღმერთი. +

23მართლაც, მხოლოდ სიცრუეა ბორცვებიდან და ხმაური მთებიდან, მართლაც უფალში, ჩვენს ღმერთშია ისრაელის ხსნა.

24და სირცხვილი ჭამდა ჩვენი სიყმაწვილიდან ჩვენი მამების ნაჯაფარს, მათ ცხვარსა და მათ ძროხას, მათ ძეთ და მათ ასულთ. +

25დავწვეთ სირცხვილში და ჩვენი შერცხვენა დაგვფარავს ჩვენ, რადგან უფალს, ჩვენს ღმერთს, შევცოდეთ ჩვენ და ჩვენმა მამებმა ჩვენი სიყმაწვილიდან, და დღემდე არ ვუსმენდით უფლის, ჩვენი ღმერთის ხმას.“ +

4
გაგრძელება

4^1„თუ მობრუნდები, ისრაელ,“ – სიტყვა უფლისა, – „ჩემსკენ მობრუნდები, და თუ მომაშორებ შენს სისაძაგლეებს, მაშინ აღარ იხეტიალებ.

2და თუ დაიფიცებ: ‘როგორც ცოცხალია უფალი!’ ჭეშმარიტებაში, სამართალსა და სიმართლეში, მაშინ იკურთხებიან მასში ხალხები და მასშივე იქნებიან ქებულნი.“ +

3რადგან ასე უთხრა უფალმა იუდას კაცებს და იერუსალიმს: „მოხანით თქვენთვის ანეული და ნუ დათესავთ ეკალთა შორის.

4წინადაიცვითეთ უფლისათვის და მოიცილეთ წინადაუცვეთლობა თქვენი გულისა, იუდას კაცებო და იერუსალიმის მკვიდრნო, ცეცხლივით არ გამოვიდეს ჩემი გულისწყრომა და არ აგიზგიზდეს ჩაუქრობლად თქვენი ბოროტი ნამოქმედარის გამო.“ +

5აუწყეთ იუდაში და იერუსალიმში: „გამოაცხადეთ და თქვით, აახმიანეთ საყვირი ქვეყანაში, იყვირეთ მთელი ხმით და თქვით: შეგროვდით და წავიდეთ გამაგრებულ ქალაქებში.

6‘სიონისკენ!’ აღმართეთ ალამი. გაიქეცით, ნუ გაჩერდებით, რადგან უბედურება და დიდი დაღუპვა მომაქვს ჩრდილოეთიდან.“

7ლომი გამოვიდა თავისი ტევრიდან, და ხალხების მომსპობი დაიძრა, გამოვიდა თავისი ადგილიდან, რათა გაატიალოს შენი ქვეყანა. აოხრდება შენი ქალაქები, გაუკაცრიელდება.

8ამის გამო შემოირტყით ძაძა, იგლოვეთ და იქვითინეთ: „რადგან უფლის რისხვის ალი არ მიქცეულა ჩვენგან.“

9„და იქნება იმ დღეს,“ – სიტყვა უფლისა, – „ჩაკვდება მეფის გული და მთავართა გული, და შეძრწუნდებიან მღვდლები და წინასწარმეტყველნი გაოცდებიან. +

10და ვთქვი მე: ‘ოი, უფალო ღმერთო! მართლაც შენ მოატყუე ეს ხალხი და იერუსალიმი, რომ უთხარი: ‘მშვიდობა გექნებათ თქვენ!’ მახვილი კი მისწვდა მათ სულს.’ +

11იმ დროს ნათქვამი იქნება ამ ერისა და იერუსალიმის მიმართ: ‘მწველი ქარი მოდის უდაბნოს ხრიოკ მაღლობებიდან ჩემი ერის ასულის გზაზე – არც გასანიავებლად და არც გასაწმედად.’“ +

12ქარი, ამათზე ძლიერი, მოვა ჩემთან. ახლა მეც წარმოვთქვამ განაჩენს მათზე. +

13აჰა, ღრუბელივით ამოვა იგი და ქარიშხალივით მისი ეტლები. არწივებზე სწრაფნი არიან მისი ცხენები, ვაი ჩვენ, რადგან გავიძარცვეთ.“

14გაირეცხე ბოროტისაგან შენი გული, იერუსალიმო, რათა გადარჩე. როდემდე იბუდებენ შენში შენი ბოროტეული ზრახვანი.

15რადგან ხმა აუწყებს დანიდან და უბედურებას აცხადებს ეფრემის მთიდან.

16შეახსენეთ ხალხებს, აჰა, გამოაცხადეთ, ალყის შემომრტყმელნი მოდიან შორეული ქვეყნიდან და თავიანთი ხმით აყრუებენ იუდას ქალაქებს.

17‘როგორც ველის მცველნი, მის წინააღმდეგ არიან ირგვლივ, რადგან მე აღმიდგა,’ სიტყვა უფლისა.

18შენმა გზამ და შენმა საქმეებმა მოგიტანა შენ ესენი, ეს არის შენი ბოროტება, რარიგ მწარეა, რადგან მიაღწია შენს გულამდე.

19შიგანი ჩემი, შიგანი ჩემი! მე ვკანკალებ! მტკივა ჩემი გულის კედლები, მიკვნესის გული! არ დავდუმდები, რადგან საყვირის ხმა მესმის, სულო ჩემო, საბრძოლო ყიჟინა! +

20უბედურება უბედურებას მოსდევს, რადგან გაიძარცვა მთელი ქვეყანა, უცებ გაიძარცვა ჩემი კარვები, წამში – ჩემი ფარდები.

21როდემდე უნდა ვუყურებდე ალამს, მესმოდეს რქის საყვირის ხმა?

22რადგან სულელია ჩემი ხალხი, მე არ მიცნობს, ბრიყვი შვილები არიან ისინი. უგნურნი არიან ისინი, მაგრამ ბრძენნი – საბოროტოდ, სიკეთის გაკეთება არ იციან.

23ვუყურებ ქვეყანას და აჰა, უსახურია და უდაბური, ცას – და არ არის მისგან ნათელი.

24ვუყურებ მთებს და აჰა, ირყევიან ისინი და ზანზარებს ყველა ბორცვი.

25ვუყურებ და აჰა, ადამიანი აღარ არის და ცის ყველა ფრინველი გაფრინდა, +

26ვუყურებ და აჰა, ნაყოფიერი მხარე უდაბნოდ იქცა და ყველა მისი ქალაქი გაცამტვერდა უფლის წინაშე, მისი რისხვის ალის წინაშე.

27რადგან ასე თქვა უფალმა: ‘მთელი ქვეყანა გაუკაცრიელდება, მაგრამ ბოლომდე არ მოვსპობ. +

28ამაზე იგლოვებს ქვეყანა და მაღლა ცა დაბნელდება, რადგან მე წარმოვთქვი, მე ჩავიფიქრე არ ვინანებ და არ დავიხევ მისგან.

29მხედართა და მშვილდოსანთა ხმაზე გარბის მთელი ქალაქი, შევიდნენ უღრანებში და ავიდნენ კლდეებზე, მთელი ქალაქი მიტოვებულია და კაციშვილი არ ცხოვრობს მასში.“

30შენ კი, გაძარცვულო, რას გააკეთებ? თუმცა ჩაიცმევ მეწამულს, თუმცა შეიმკობი ოქროს სამკაულებით, თუმცა გაიფართოვებ შენს თვალებს საგრემლით, ამაოდ ლამაზდები – შეგიზიზღეს საყვარლებმა, შენს სულს ეძიებენ.

31რადგან ხმა მესმა, თითქოს მშობიარე ქალისა, კივილი პირველად მშობიარისა, ხმა სიონის ასულისა. ქვითინით გაიწვდის ის თავის ხელებს: ‘ვაიმე, დაიღალა ჩემი სული მკვლელების წინაშე!’“

5
იერემია წინასწარმეტყველებს უფლის სამართალს

5^1„გაიარ-გამოიარეთ იერუსალიმის ქუჩებში, გაიხედ-გამოიხედეთ და მოიკითხეთ მის მოედნებზე, და თუ იპოვით კაცს, სამართლის მქმნელს, ჭეშმარიტების მძებნელს, მაშინ მეც ვაპატიებდი მას. +

2და თუ ამბობენ ისინი: ‘როგორც ცოცხალია უფალი!’ ნამდვილად ტყუილად იფიცებიან.“

3უფალო, შენი თვალი ხომ ჭეშმარიტებისკენაა მიპყრობილი. შენ სცემ მათ, ისინი კი ვერ გრძნობენ, შენ სპობ მათ, მაგრამ არ სურთ დარიგების მიღება. გაიქვავეს პირისახე კლდეზე მეტად, არ სურთ მოქცევა.

4და მე ვთქვი ჩემთვის: „ესენი ხომ გლახაკები არიან, გასულელდნენ, რადგან არ იციან უფლის გზა, თავიანთი ღმერთის სამართალი.

5წავალ დიდებულებთან და ვილაპარაკებ მათთან, რადგან მათ იციან უფლის გზა, თავიანთი ღმერთის სამართალი.“ მაგრამ მათ ერთად დალეწეს უღელი, დაწყვიტეს ბორკილები.

6ამის გამო დასცემს მათ ლომი ტყიდან, ტრამალის მგელი გაძარცვავს მათ, ვეფხვი დაუდარაჯებს მათ ქალაქებს, ყველა იქიდან გამოსული დაიგლიჯება, რადგან გამრავლდა მათი დანაშაული, გაიზარდა მათი განდგომა. +

7„როგორ გაპატიო ეს? შენმა ძეებმა დამტოვეს მე, და იფიცებდნენ ღმერთებს, რომელნიც არ არიან ღმერთები. როდესაც გავაძღე მე ისინი, მაშინ მრუშობდნენ და მეძავის სახლში იკრიბებოდნენ.

8ისინი გამძღარი, ატროყებული ცხენებივით არიან: ყოველი კაცი თავისი მოყვასის ცოლს ეჭიხვინება.

9და ამათ გამო არ დაგსჯით?“ – სიტყვა უფლისა, – „და ასეთ ხალხზე არ იძიებს შურს ჩემი სული?

10ადით მის მწკრივებზე და მოსპეთ, მაგრამ სრულ მოსპობას ნუ იქმთ. ყლორტები მოაშორეთ, რადგან უფლისანი არ არის ისინი. +

11რადგან მიღალატა მე ისრაელის სახლმა და იუდას სახლმა!“ – სიტყვა უფლისა. –

12„უფალზე ცრუობდნენ და ამბობდნენ: ‘არ არის ის და არ მოვა ჩვენზე უბედურება, და მახვილსა და შიმშილს არ ვიხილავთ.’ +

13და წინასწარმეტყველნი ქარად იქცევიან და სიტყვა არ არის მათში. ასე დაემართება მათ.“

14ამიტომ ასე თქვა უფალმა, მხედრობათა ღმერთმა: „რადგან თქვენ ამბობდით ასეთ სიტყვას, მე ვაქცევ შენს პირში ჩემს სიტყვებს ცეცხლად, ხოლო ამ ერს – შეშად, რომელსაც ის შთანთქავს!

15აჰა, მე მოვიყვან თქვენზე ხალხს შორიდან, ისრაელის სახლო!“ – სიტყვა უფლისა. – „ძლიერი ხალხია იგი, ძველი ხალხია იგი, ხალხი, რომლის ენა არ იცი შენ და ვერ გაიგებ, რას ილაპარაკებს. +

16მისი კაპარჭი ღია საფლავივითაა, ყველანი მამაცი მეომარნი არიან.

17და შეჭამს ის შენს სამკალს და შენს პურს, შეჭამს შენს ძეთ და შენს ასულთ, შეჭამს შენს ცხვარსა და შენს ძროხას, შეჭამს შენს ვაზსა და შენს ლეღვს, მახვილით მოაოხრებს შენს გამაგრებულ ქალაქებს, რომლებზეც დაიმედებული ხარ.

18და იმ დღეებშიც,“ – სიტყვა უფლისა, – „არ მოგსპობთ თქვენ მთლიანად.

19და თუ იტყვით: ‘რის გამო გაგვიკეთა ჩვენ უფალმა, ჩვენმა ღმერთმა ეს ყოველივე?’ მაშინ უთხარი მათ: ‘როგორც თქვენ მიმატოვეთ მე და ემსახურებოდით უცხო ღმერთებს თქვენს ქვეყანაში, ასევე ემსახურებით უცხოებს იმ ქვეყანაში, რომელიც თქვენი არ არის.“ +

20აუწყეთ ეს იაკობის სახლში და გამოაცხადეთ ეს იუდაში ასე:

21ისმინეთ ეს, სულელო და უგუნურო ხალხო! თვალები აქვთ მათ და ვერ ხედავენ, ყურები აქვთ მათ და ვერ ისმენენ. +

22„განა ჩემი არ გეშინიათ?“ – სიტყვა უფლისა, – „ჩემს წინაშე არ თრთიხართ, რომელმაც დავდე ქვიშა ზღვის საზღვრად, საუკუნო მიჯნად, რომელსაც ვერ გადალახავს; და ბობოქრობენ მისი ტალღები, მაგრამ ვერ სძლევენ და ღრიალებენ, მაგრამ ვერ გადალახავენ მას.

23ამ ერს კი ურჩი და მეამბოხე გული ჰქონდა, განმშორდნენ ისინი და წავიდნენ.

24და არ თქვეს თავიანთ გულში: ‘გვეშინოდეს უფლისა, ჩვენი ღმერთისა, რომელიც გვაძლევს ჩვენ შემოდგომის წვიმას და გაზაფხულის წვიმას თავის დროზე, მკისათვის დადგენილ შვიდეულებს გვინახავს ჩვენ.’

25თქვენმა ურჯულოებამ მიაქცია ესენი, და თქვენმა ცოდვებმა შეაკავეს თქვენგან ეს სიკეთე.

26რადგან ჩემს ერში მოიპოვებიან ბოროტეულნი, თავწახრით არიან ჩასაფრებულნი, როგორც ფრინველზე მონადირენი, დგამენ ხაფანგებს, რათა შეიპყრონ ადამიანები.

27როგორც გალიაა სავსე ფრინველებით, ისე მათი სახლია სავსე სიცრუით. ამიტომ განდიდდნენ და გამდიდრდნენ ისინი,

28დასუქდნენ, დასქელდნენ, გადააჭარბეს ბოროტების საქმეში, სასამართლო საქმეს, ობლის საქმეს არ არჩევდნენ, რომ წარმატებულიყვნენ, და ღარიბთა უფლებას არ იცავდნენ. +

29ამათ გამო არ დაგსჯი?“ – სიტყვა უფლისა, – „განა ასეთ ხალხზე არ იძიებს შურს ჩემი სული?

30გასაოცარი და საშინელი ხდება ქვეყანაზე.

31წინასწარმეტყველნი ტყუილს წინასწარმეტყველებენ და მღვდლები ბატონობენ მათი ხელით, ჩემს ერს კი უყვარს ეს, მაგრამ რას იზამთ საბოლოოდ?“

6
გაგრძელება

6^1„თავი შეაფარეთ, ბენიამინის ძენო, იერუსალიმის შუაგულიდან, და თეკოაყში ჩაჰბერეთ საყვირს და ბეთ-ჰაქერემზე აღმართეთ ნიშანი, რადგან უბედურება და დიდი დაღუპვა მოდის ჩრდილოეთიდან.

2მშვენიერი და ნებიერი მეჩვენებოდა მე სიონის ასული.

3მასთან მოვლენ მწყემსნი და მათი სამწყსონი, და გაშლიან მასზე ირგვლივ კარვებს და თითოეული თავის ნაკვეთზე დამწყესავს.

4მოემზადეთ მასთან საბრძოლველად, ადექით და ავიდეთ შუადღისას; ვაი ჩვენ, რადგან გადაიხარა დღე, რადგან წაგრძელდა საღამოს ჩრდილები. +

5ადექით და ავიდეთ ღამით და მოვსპოთ მათი სასახლეები,“

6რადგან ასე თქვა უფალმა ცაბაოთმა: „დაჩეხეთ ხეები და დაყარეთ იერუსალიმის წინ მიწაყრილი, ეს ქალაქი უნდა დაისაჯოს – მხოლოდ ძალადობაა მის შუაგულში.

7როგორც ჭა ამოანთხევს წყალს, ისე ამოანთხევს ის თავის სიბორორტეს, ძარცვა და ძალმომრეობა ისმის მასში, ჩემს წინაშე სნეულება და ჭრილობებია გამუდმებით.

8შეიგნე, იერუსალიმო, სანამ ზურგს შეგაქცევდეს ჩემი სული, სანამ გაქცევდე უდაბნოდ და უკაცრიელ ქვეყანად.“ –

9ასე თქვა უფალმა ცაბაოთმა: – „ყურძენივით მოიმცვრევენ ისრაელის ნარჩენს; გაიწოდე ხელი ვაზისაკენ, როგორც ყურძნის მკრეფავმა.“

10„ვის ველაპარაკო? ვინ გავაფრთხილო, რომ მოისმინონ? აჰა, წინადაუცვეთელია მათი სასმენელნი და არ შეუძლიათ გაგონება. აჰა, უფლის სიტყვა შერცხვენად ჰქონდათ მათ, არ მოსწონდათ იგი.

11და მე გავივსე უფლის რისხვით, არ შემიძლია მისი შეკავება.“ „გადმოღვარე ქუჩებში ბავშვებზე და ერთად შეკრებილ ჭაბუკებზე, რადგან ქმარიც ცოლთან ერთად შეიპყრობა, მოხუცი – დღეებსავსესთან ერთად.

12და მათი სახლები სხვებს გადაეცემა, ყანებთან და ცოლებთან ერთად, რადგან გავიწვდი ჩემს ხელს ამ ქვეყნის მცხოვრებლებზე,“ – სიტყვა უფლისა. –

13„რადგან პატარიდან დიდამდე მათგან ყველანი ანგარებით არიან შეპყრობილი და წინასწარმეტყველიდან მღვდლამდე ყველა ტყუილის მოქმედია. +

14ჩემი ხალხის ჭრილობას კი ადვილად კურნავენ, რომ ამბობენ: ‘მშვიდობა, მშვიდობა!’ მაგრამ არ არის მშვიდობა.

15რცხვენიათ კი მათ, სისაძაგლე რომ ჩაიდინეს? არც რცხვენიათ, არც აუგი იციან, ამიტომ დაეცემიან ისინი დაცემულთა შორის. იმ დროს, როდესაც მოვკითხავ მათ, წაიბორძიკებენ ისინი,“ – თქვა უფალმა. +

16ასე თქვა უფალმა: „შეჩერდით გზებზე და გაიხედეთ, და გაიკითხეთ უძველესს ბილიკებზე – რომელი გზაა უკეთესი? – და იარეთ მასზე და მოუპოვეთ შვება თქვენს სულებს. მაგრამ მათ თქვეს: ‘არ ვივლით!’ +

17და დაგიყენეთ დარაჯები; ყური დაუგდეთ საყვირის ხმას! მაგრამ მათ თქვეს: ‘არ დავუგდებთ ყურს!’ +

18ამიტომ ისმინეთ, ხალხებო, და იცოდე, საზოგადოებავ, რაც მათში ხდება.

19ისმინე დედამიწავ, აჰა, მე მომაქვს უბედურება ამ ხალხთან – ნაყოფი მათი განზრახვისა, რადგან ჩემ სიტყვებს არ დაუგდეს ყური და ჩემი რჯული მოიძულეს.

20რისთვის მინდა მე გუნდრუკი, შებადან რომ მოდის და კეთილსურნელოვანი ლერწამი შორეული ქვეყნიდან? თქვენი სრულადდასაწველი მსხვერპლნი შეუწყნარებელია და თქვენი სამსხვერპლოები უამურია ჩემთვის.“

21ამიტომ ასე თქვა უფალმა: „აჰა, მე ვუდებ ამ ხალხს დაბრკოლებებს და დაბრკოლდებიან მათზე მამები და შვილები ერთად, მეზობელი და მისი მოყვასი დაიღუპებიან.“

22ასე თქვა უფალმა: „აჰა, ხალხი მოდის ჩრდილო ქვეყნიდან და დიდი ერი იღვიძებს ქვეყნის კიდეებიდან.

23მშვილდი და შუბი უჭირავთ მათ; სასტიკნი არიან და დაუნდობელნი, მათი ხმა ბობოქარ ზღვასავითაა და ცხენებზე ამხედრებული მოდიან; როგორც ერთი, მზად არიან შენთან საბრძოლველად, სიონის ასულო.

24ამბავი გვესმა მასზე და მოგვიდუნდა ხელები, გასაჭირმა შეგვიპყრო ისე, როგორც მშობიარე ქალი – ტკივილმა. +

25ნუ გახვალთ მინდორში და გზაზე ნუ ივლით, რადგან მტერს მახვილი აქვს და საშინელებაა ყოველი მხრიდან.

26ჩემი ერის ასულო, შემოირტყი ძაძა და გაგორდი ნაცარში, იგლოვე, როგორც დედისერთაზე, მწარედ მოთქვი, რადგან უცებ დაგვეცემა მომსპობი.

27გამსინჯველად განგაწესე ჩემს ერში, სიმაგრედ, რომ შეიცნო და გასინჯო მათი გზა.

28ყველანი განდგომილნი არიან, ცილისწამებით მოსიარულენი, სპილენძი და რკინაა, ყველანი დამღუპველნი არიან. +

29საბერველი დაიწვა, ტყვია შთაინთქა ცეცხლში, ამაოდ ადნობდა მდნობელი, და ბოროტნი არ გამოცალკევდნენ.

30საძულველ ვერცხლს უწოდებენ მათ, რადგან უფალმა მოიძულა ისინი.

7
სიტყვანი უფლის ტაძრის კარიბჭეში

7^1სიტყვა უფლისა, რომელიც ესმა იერემიას:

2„დადექი უფლის სახლის კარიბჭეში და დაიძახე იქ ეს სიტყვა და თქვი: ისმინეთ უფლის სიტყვა, ყველა იუდაელო, შემომსვლელნო ამ კარიბჭეებში, რომ თაყვანი სცეთ უფალს. +

3ასე ამბობს უფალი ცაბაოთი, ისრაელის ღმერთი: გამოასწორეთ თქვენი გზები და თქვენი მოქმედებანი და დაგასახლებთ ამ ადგილზე. +

4ნუ ხართ დანდობილნი ცრუ სიტყვებზე, რომ ამბობენ: უფლის ტაძარია, უფლის ტაძარია, უფლის ტაძარია ეს! +

5მაგრამ თუ გამოასწორებთ თქვენს გზებსა და თქვენს მოქმედებებს, თუ იქმთ სამართალს კაცსა და მის მოყვასს შორის,

6მწირს, ობოლსა და ქვრივს არ დაჩაგრავთ და უდანაშაულო სისხლს არ დაღვრით ამ ადგილზე, და თუ სხვა ღმერთებს არ გამოედევნებით თქვენს საუბედუროდ, +

7მაშინ დაგასახლებთ ამ ადგილზე, ქვეყანაში, რომელიც მე მივეცი თქვენს მამებს უკუნითი უკუნისამდე.

8აჰა, თქვენ დანდობილი ხართ ცრუ, უსარგებლო სიტყვებზე. +

9როგორ! იპარავთ, კლავთ, მრუშობთ, ტყუილად იფიცებთ, ბაყალს უკმევთ და სხვა ღმერთებს მისდევთ, რომელთაც არ იცნობთ. +

10და მერე მოდიხართ და დგებით ჩემს წინაშე ამ სახლში, ჩემი სახელით რომ იწოდება, და ამბობთ: ‘გადავრჩით!’ რათა ისევ ჩაიდინოთ ყოველივე ეს სისაძაგლე? +

11ავაზაკთა ბუნაგად იქცა თქვენს თვალში ეს სახლი, რომელიც ჩემი სახელით იწოდება! აჰა, მეც ვხედავ!“ – სიტყვა უფლისა. – +

12„წადით ჩემს ადგილზე, რომელიც შილოშია, იქ, სადაც პირველად დავავანე ჩემი სახელი, და ნახეთ, რა გავუკეთე მას ჩემი ერის, ისრაელის, ბოროტმოქმედების გამო. +

13ახლა კი, რადგან თქვენ ჩაიდინეთ ყველა ეს საქმე,“ – სიტყვა უფლისა, – „მე კი გეუბნებოდით თქვენ განთიადიდან, გელაპარაკებოდით და არ გესმოდათ, გიხმობდით და არ მპასუხობდით, +

14ისევე მოვექცევი სახლს, რომელიც ჩემი სახელით იწოდება და რომელზეც თქვენა ხართ დანდობილნი, და იმ ადგილს, რომელიც მე მოგეცით თქვენ და თქვენს მამებს, როგორც მოვექეცი შილოს; +

15და მოგისვრით თქვენ ჩემი პირიდან, როგორც მოვისროლე თქვენი ყოველი ძმა, ეფრემის ყველა თესლი. +

16შენ კი, ნუ ილოცებ ამ ხალხისათვის და ნუ აამაღლებ მათთვის ვედრებასა და ლოცვას, და ნუ შემეხვეწები, რადგან არ მოგისმენ. +

17განა ვერ ხედავ, რას აკეთებენ ისინი იუდას ქალაქებსა და იერუსალიმის ქუჩებში?

18შვილები ხეებს აგროვებენ, მამები კი ცეცხლს აჩაღებენ; ქალები ცომს ზელენ, რომ დაამზადონ კვერები ცის დედოფლის საპატივცემოდ და ღვრიან შესაწირავს სხვა ღმერთებისათვის, რათა გამაბრაზონ მე. +

19მაგრამ მე მაბრაზებენ ისინი,“ – სიტყვა უფლისა, – „თუ თავიანთ თავს – შესარცხვენად?

20ამიტომ ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: „აჰა, ჩემი რისხვა და ჩემი გულისწყრომა გადმოინთხევა ამ ადგილზე, ადამიანზე და საქონელზე, მინდვრის ხეზე და მიწის ნაყოფზე; და გაღვივდება და არ ჩაქრება.“ +

21ასე თქვა უფალმა ცაბაოთმა, ისრაელის ღმერთმა: „თქვენი სრულადდასაწველი მსხვერპლები დაუმატეთ თქვენს მსხვერპლებს და ჭამეთ ხორცი. +

22რადგან მე არ ვეუბნებოდი თქვენს მამებს და არ ვუბრძანებდი მათ ეგვიპტის ქვეყნიდან მათი გამოყვანის დღეს სრულადდასაწველისა და მსხვერპლის გამო, +

23არამედ მხოლოდ ეს სიტყვა ვუბრძანე მათ, ასე: ‘გაიგონეთ ჩემი სიტყვა და ვიქნები თქვენი ღმერთი, და თქვენ იქნებით ჩემი ერი და ივლით ყველა იმ გზით, რომელსაც გიბრძანებთ თქვენ, რომ სასიკეთო იყოს თქვენთვის.’ +

24მაგრამ მათ არ გაიგონეს და არ დამიგდეს ყური და იარეს თავიანთი გონებით, თავიანთი ბოროტი გულის შეუპოვრობით, და უკან იყვნენ და არა წინ. +

25იმ დღიდან, როდესაც თქვენი მამები გამოვიდნენ ეგვიპტის ქვეყნიდან, დღემდე გიგზავნიდით ჩემს მსახურთ, წინასწარმეტყველთ; განთიადიდან ვგზავნიდი მათ. +

26მაგრამ არ მისმინეს მე და არ დამიგდეს ყური, და გაიმაგრეს კისერი და თავიანთ მამებზე უარესად იქცეოდნენ. +

27შენ კი ეტყვი მათ ყველა ამ სიტყვას, მაგრამ არ მოგისმენენ; მოუხმობ მათ და არ გიპასუხებენ.

28უთხარი მათ: ‘ესაა ხალხი, რომელმაც არ ისმინა უფლის, მისი ღმერთის ხმა და არ მიიღო დარიგება; დაიკარგა ჭეშმარიტება და ამოიკვეთა მათი ბაგეებიდან. +

29შეიჭერი თმები და გადაყარე და აამაღლე ხრიოკ მაღლობებზე მოთქმა, რადგან უფალმა მოიძულა და დატოვა მისი წყრომის თაობა.

30რადგან იუდას ძენი ბოროტს სჩადიან ჩემს თვალწინ,“ – სიტყვა უფლისა, – „თავიანთი სისაძაგლენი დააწყვეს სახლში, რომელიც ჩემი სახელით იწოდება, რათა შებილწონ. +

31და ააშენეს გორაკები თოფეთისა, რომელიც ბენ-ჰინომის ჭალაშია, რათა დაეწვათ ცეცხლში თავიანთი ძენი და ასულნი, რაც არ მიბრძანებია და არც გამივლია გულში. +

32ამიტომ მოდიან დღეები,“ – სიტყვა უფლისა, – „და აღარ იტყვიან მეტად თოფეთს და ბენ-ჰინომის ჭალას, არამედ მკვლელობის ჭალას და დამარხავენ თოფეთში უადგილობის გამო. +

33და იქნება ამ ხალხის გვამები ცის ფრინველთა და ქვეყნის ცხოველთა საჭმელად, და აღარავინ იქნება მათი დამფრთხობი. +

34და შევწყვეტ მე იუდას ქალაქებსა და იერუსალიმის ქუჩებში მხიარულების ხმას და ლხინის ხმას, ნეფის ხმას და პატარძლის ხმას, რადგან უდაბნოდ იქცევა ეს ქვეყანა. +

8
გაგრძელება

8^1„იმ დროს,“ – სიტყვა უფლისა, – „ამოიღებენ მათი საფლავებიდან იუდას მეფეთა და მის მთავართა, მის მღვდელთა, მის წინასწარმეტყველთა და იერუსალიმის მცხოვრებთა ძვლებს. +

2და მიმოფანტავენ მათ მზისა და მთვარისა და ცის მთელი მხედრობის წინ, რომლებიც უყვარდათ მათ და რომლებსაც ემსახურებოდნენ, და რომელთაც უკან მისდევდნენ, და რომელთაც ეძებდნენ და რომელთაც თაყვანს სცემდნენ; არ აიკრიფებიან ისინი და არ დაიმარხებიან. ნაგვად იქნებიან მიწის პირზე. +

3და ყველა დანარჩენნი, ამ ბოროტი მოდგმიდან დარჩენილნი ყველა ადგილებზე, სადაც მე გავყრი მათ, სიკვდილს ამჯობინებენ სიცოცხლეს,“ – სიტყვა უფალ ცაბაოთისა. – +

4„და ეტყვი მათ: ‘ასე ამბობს უფალი: ნუთუ დაეცემიან და ვერ ადგებიან, განდგომილნი არ მოიქცევიან?

5რატომ გამიდგა ეს ერი, იერუსალიმი, გამუდმებული განდგომით? ჩაჭიდებულნი არიან სიცრუეს და უარს ამბობენ მოქცევაზე.

6ყური მივუგდე და მოვისმინე: სიმართლეს არ ლაპარაკობენ, არავინ ნანობს თავის ბოროტებას. ამბობენ: რა გავაკეთე? თითოეული სირბილით ბრუნდება თავის გზაზე, როგორც ცხენი ისწრაფის ომში.

7ცაში ყარყატმაც კი იცის თავისი ვადები, და გვრიტი და მერცხალი და წერო იცავენ თავიანთი მოსვლის ჟამს, ჩემმა ერმა კი არ იცის უფლის სამართალი. +

8როგორ ამბობთ: ბრძენნი ვართ ჩვენ და უფლის რჯული ჩვენთანაა? მაგრამ აჰა, გააყალბა ის მწიგნობართა ცრუ კალამმა.

9შერცხვნენ ბრძენნი, შეძრწუნდნენ და შეპყრობილ იქნენ. აჰა, მოიძულეს მათ უფლის სიტყვა და რაღაა მათი სიბრძნე?

10ამიტომ მათ ცოლებს სხვებს გადავცემ, მათ ყანებს – უცხო მემკვიდრეებს, რადგან პატარიდან დიდამდე ყველანი ანგარნი არიან, წინასწარმეტყველიდან მღვდლამდე ყველანი ტყუილის მოქმედნი არიან. +

11და იოლად კურნავენ ჩემი ერის ასულის ჭრილობას, რომ ამბობენ: ‘მშვიდობა, მშვიდობა!’ მაგრამ არაა მშვიდობა.

12არ რცხვენიათ, სისაძაგლე რომ ჩაიდინეს, არც რცხვენიათ, არც აუგი იციან. ამიტომ დაეცემიან ისინი დაცემულთა შორის; იმ დროს, როდესაც მოვიკითხავ მათ, დაეცემიან ისინი,“ – ამბობს უფალი. – +

13„საბოლოოდ გავანადგურებ მათ,“ – სიტყვა უფლისა, – „ყურძენი არ იქნება ვაზზე და ლეღვი არ იქნება ლეღვის ხეზე, და ფოთოლი დაჭკნება და, რაც მივეცი მათ, გამოეცლებათ.“

14„რატომ ვსხედვართ? შეიკრიბეთ და წავიდეთ გამაგრებულ ქალაქებში და იქ დავიღუპოთ, რადგან უფალმა, ჩვენმა ღმერთმა, დაგვღუპა ჩვენ და გვასვა ჩვენ შხამიანი წყალი, რადგან შევცოდეთ უფალს.

15იმედი გვქონდა მშვიდობისა და არ არის სიკეთე, განკურნების ჟამისა და აჰა, საშინელება. +

16დანიდან ისმის მისი ცხენების ფშვინვა, მის ულაყთა ჭიხვინის ხმისაგან მთელი დედამიწა ზანზარებს. და მოდიან ისინი და ჭამენ ქვეყანას და მის სისავსეს, ქალაქსა და მასში მცხოვრებთ.

17რადგან მე მოგივლენთ გველებს, ასპიტებს, რომელთა წინააღმდეგაც არ არის შელოცვა, და დაგკბენენ თქვენ.“ – სიტყვა უფლისა. – +

18„ვცდილობ დავძლიო სევდა, წუხს ჩემი გული.

19აჰა, მე მესმის ჩემი ერის ასულის ქვითინის ხმა შორეული ქვეყნიდან: განა არ არის უფალი სიონში? განა არც მისი მეფეა იქ? რატომ გამაბრაზეს თავიანთი კერპებით, უცხო ქვეყნის არარაობით?

20გავიდა მკა, მიილია ზაფხული, ჩვენ კი არა ვართ გადარჩენილნი.

21ჩემი ერის ასულის შემუსვრით მეც შევიმუსრე, დავბნელდი, შიშმა შემიპყრო.

22განა არ არის მალამო გილყადში? ან მკურნალი არ არის იქ? აბა, რატომ არ არის ჩემი ერის ასულის განკურნება?“

9
გაგრძელება

9^1„ო, ნეტავ, ჩემი თავი წყალი იყოს და ჩემი თვალი ცრემლის წყარო! ვიტირებდი მე დღე და ღამე ჩემი ერის ასულის განსაკურნებლად! +

2ო, ნეტავ, უდაბნოში თავშესაფარი მქონდეს მგზავრთათვის! დავტოვებდი ჩემს ერს და წავიდოდი მათგან, რადგან ყველანი მრუშები არიან, მოღალატეთა კრებული.

3ჭიმავენ თავიანთ ენას, თავიანთ ცრუ მშვილდს, და სიმართლისათვის კი არ გამაგრდნენ ქვეყანაზე, არამედ ბოროტებიდან ბოროტებაზე გადადიან და არ მცნობენ,“ – სიტყვა უფლისა. –

4„მოერიდეთ თითოეული თავის მოყვასს და ნურც ერთ ძმას ნუ ენდობით, რადგან ყოველი ძმა მზაკვრობს და ყოველი მოყვასი ცილისწამებას ავრცელებს.

5და ყოველი თავის მოყვასს დასცინის და სიმართლეს არ ლაპარაკობენ, მიაჩვიეს თავიანთი ენა სიცრუის ლაპარაკს, გადაიღალენ უსამართლობით.

6შენი საჯდომი სიცრუეშია, სიცრუის გამო უარს ამბობენ ჩემს ცნობაზე,“ – სიტყვა უფლისა.

7ამიტომ ასე თქვა უფალმა ცაბაოთმა: „აჰა, მე გამოვადნობ და გამოვცდი მათ, სხვა რა ვქნა ჩემი ერის ასულისთვის? +

8მათი ენა ბასრი ისარია, მზაკვრობას ლაპარაკობს, პირით მშვიდობას ეუბნებიან თავიანთ მოყვასს, გულში კი მახეს უგებენ. +

9ამათ გამო არ დავსაჯო ისინი?“ – სიტყვა უფლისა, – „ასეთ ხალხებზე არ იძიებს შურს ჩემი სული?

10მთებზე ავამაღლებ ტირილს და ქვითინს და უდაბნოს საძოვრებზე – მოთქმას, რადგან აოხრდნენ ისინი უგამვლელოდ და არ ისმის სამწყსოს ხმა, ცის ფრინველიდან საქონლამდე დაიფანტნენ, წავიდნენ.

11და გავხდი იერუსალიმს ქვის გროვად, ტურების ბუნაგად და იუდას ქალაქებს გავხდი უდაბურს, უკაცრიელს.“

12ვინ არის ის ბრძენი კაცი, რომ ეს გაიგოს? და ვის ელაპარაკა უფლის ბაგე, რომ გამოაცხადოს, თუ რისთვის დაიღუპა ქვეყანა, აოხრდა, როგორც უდაბნო, არავინ არის იქ გამვლელი. +

13და თქვა უფალმა: „რადგან დატოვეს ჩემი რჯული, რომელიც მე მივეცი მათ და არ შეისმინეს ჩემი ხმა, და არ გაჰყვნენ მას, +

14და დადიოდნენ თავიანთი გულის შეუპოვრობისა და ბაყალების კვალზე, როგორც მათმა მამებმა ასწავლეს მათ. +

15ამიტომ ასე თქვა უფალმა ცაბაოთმა, ისრაელის ღმერთმა: „მე ვაჭმევ მათ, ამ ერს, აბზინდას და ვასმევ მათ შხამიან წყალს. +

16და გავფანტავ მათ ხალხებში, რომლებსაც არ იცნობდნენ ისინი და არც მათი მამები, და მახვილს მივადევნებ უკან, სანამ არ ამოვწყვეტ.“ +

17ასე თქვა უფალმა ცაბაოთმა: „დაუკვირდით და მოუხმეთ მოტირალთ, რომ მოვიდნენ, და გაგზავნეთ ბრძენ ქალებთან, რომ ისინიც მოვიდნენ.

18იჩქარონ და აამაღლონ ჩვენზე მოთქმა, რომ ჩამოგვცვივდეს თვალებიდან ცრემლები და ჩვენი ქუთუთოებიდან წყალმა ჩამოწვეთოს.

19რადგან მოთქმის ხმა ისმის სიონიდან: ‘როგორ გავტიალდით, შევრცხვით მეტისმეტად! უნდა დავტოვეთ ქვეყანა, რადგან გამოგვყარეს ჩვენი საცხოვრებლებიდან!“

20აბა, ისმინეთ, ქალებო, სიტყვა უფლისა, ყურად იღეთ სიტყვა მისი პირისა და ასწავლეთ თქვენს ასულთ მოთქმა და ერთმანეთს – გოდება:

21„რადგან ამოვიდა სიკვდილი ჩვენს სარკმლებზე, შემოვიდა ჩვენს სასახლეებში, რათა მოსპოს ბავშვები ქუჩაში და ჭაბუკნი მოედნებზე.

22თქვი: ასეთია სიტყვა უფლისა: ‘დაეყრებიან ადამიანთა გვამები, როგორც ნაკელი ყანაში და როგორც ძნა მომკელის უკან, და არავინ იქნება ამკრეფი.’“

23ასე თქვა უფალმა: „თავს ნუ შეიქებს ბრძენი თავისი სიბრძნით და თავს ნუ შეიქებს ძლიერი თავისი ძალით, და თავს ნუ შეიქებს მდიდარი თავისი სიმდიდრით.

24არამედ მაქებელმა იმითი შეიქოს თავი, რომ მიხვდა და მიცნობს მე, რადგან მე, უფალი, ვიქმ წყალობას, სამართალსა და სიმართლეს ქვეყანაზე, რადგან ეს არის ჩემთვის სასურველი!“ – სიტყვა უფლისა. –

25„აჰა, დღეები მოდის,“ – სიტყვა უფლისა, – „და დავსჯი მე ყველა ჩუჩით წინადაუცვეთელს:

26ეგვიპტესა და იუდას, ედომსა და ყამონის ძეთ, მოაბსა და ყველა თმაშეკრეჭილს, რომელნიც უდაბნოში ცხოვრობენ, რადგან ყველა ეს ხალხი წინადაუცვეთელია, მთელი ისრაელის სახლი კი გულით არის წინადაუცვეთელი.“ +

10
სიტყვის დასრულება

10^1ისმინეთ სიტყვა, რომელიც უფალმა წარმოთქვა თქვენზე, ისრაელის სახლო!

2ასე თქვა უფალმა: „ნუ ისწავლით ხალხების გზას და ცის ნიშნებისა ნუ შეგეშინდებათ, რაკი ხალხებს ეშინიათ მათი.

3რადგან ხალხთა წეს-ჩვეულებანი არარაობაა, რადგან ხეს ჭრიან ტყეში, ცულით ამუშავებს მას ხუროს ხელი, +

4ვერცხლითა და ოქროთი ალამაზებენ, ლურსმნებითა და ჩაქუჩით ამაგრებენ, რომ არ დაიშალოს.

5ბაღჩაში დადგმულ საფრთხობელას გვანან ისინი და ლაპარაკი არ შეუძლიათ, დაატარებენ, რადგან თავად ვერ დადიან. ნუ შეგეშინდებათ მათი, რადგან ვერ იბოროტებენ, მაგრამ არც სიკეთის ქმნა შეუძლიათ.“ +

6არავინ არის შენი მსგავსი, უფალო, დიდი ხარ შენ და დიდია შენი სახელი ძლიერებით. +

7ვის არ შეეშინდება შენი, ხალხთა მეუფევ! მხოლოდ შენ გეკუთვნის ეს; რადგან ხალხთა ყველა ბრძენს შორის და ყველა მათ სამეფოში არავინ არის შენი მგავსი.

8ყველანი ერთად გამოტვინდნენ და გასულელდნენ, შეგონება ამაოა, ხეა იგი. +

9კილიტი ვერცხლი თარშიშიდანაა ამოტანილი და ოქრო – უფაზიდან, მჭედლისა და ხელით გამომდნობელის ნაკეთები, ცისფერი და მეწამულია მათი სამოსელი, ბრძენთა ნაკეთებია ყოველი.

10მაგრამ ჭეშმარიტია უფალი ღმერთი, ის არის ცოცხალი ღმერთი და საუკუნო მეფე, მისი რისხვისას დედამიწა იძრვის და ვერ დაუდგებიან ხალხები მის წყრომას. +

11ასე უთხარით მათ: „ღმერთები, რომელთაც არ შეუქმნიათ ცა და ქვეყანა, გაქრებიან ამ ქვეყნიდან და ცის ქვეშეთიდან.“

12მან შექმნა ქვეყანა თავისი ძალით, განამტკიცა სამყარო თავისი სიბრძნით, და თავისი გონიერებით განავრცო ცა. +

13ხმას გამოსცემს და წყალი ხმაურობს ცაში და ღრუბლები ამოჰყავს მას ქვეყნის კიდიდან, ელვებს აგზავნის წვიმაში და ქარი გამოჰყავს მის საუნჯეთაგან.

14გამოტვინდა ყოველი კაცი უვიცობით, შერცხვენილია ყოველი ოქრომჭედელი თავის კერპთაგან, რადგან სიცრუეა მის მიერ გამოდნობილი და სული არ არის მათში.

15ფუჭია ისინი – საქმე ცთომილებისა, მათი განკითხვის დროს გაქრებიან ისინი. +

16მათი მსგავსი არ არის იაკობის წილი, რადგან ის არის ყველაფრის გამომსახველი, ისრაელი კი მისი სამკვიდრებლის ტომია, ‘უფალი ცაბაოთია’ სახელი მისი.

17მოკრიფე ქვეყნიდან შენი ქონება, ალყაში მცხოვრებო.

18რადგან ასე ამბობს უფალი: „აჰა, მე მოვისვრი ამ ქვეყნის მცხოვრებთ ამჯერად და შევაჭირვებ მათ, რათა იპოვონ.

19ვაი მე, ჩემს უბედურებას! სასიკვდილოა ჩემი ჭრილობა. ვთქვი: ნამდვილად

20ჩემი კარავი გაძარცულია და ჩემი ყველა სიმი გაწყვეტილია, ჩემი ძენი გავიდნენ ჩემგან და აღარ არიან, აღარავინ მყავს კარვის გამშლელი და ფარდების დამყენებელი.

21რადგან გამოტვინდნენ მწყემსები და არ მოიკითხეს უფალი. ამის გამო გაუგუნურდნენ და მთელი მათი სამწყსო გაიფანტა. +

22ხმა დადის: აჰა, მოდის ის, და დიდი ხმაურია ჩრდილო ქვეყნიდან, რათა უდაბნოდ აქციოს იუდას ქალაქები, ტურების საბუდრად.“

23ვიცი, უფალო, რომ ადამიანის ხელთ არაა მისი გზა, რომ მავალი ვერ წარმართავს თავის ნაბიჯებს.

24დამსაჯე მე, უფალო, ოღონდ სამართლით და არა შენი რისხვით, რათა არ დამამცრო. +

25გადმოღვარე შენი გულისწყრომა ხალხებზე, რომლებიც არ გიცნობენ შენ და ტომებზე, რომლებიც შენს სახელს არ უხმობენ, რადგან შეჭამეს მათ იაკობი და მოსპეს ის და ააოხრეს მისი ბინა. +

11
იერემიას სიცოცხლე საფრთხეშია

11^1სიტყვა უფლისა, რომელიც ესმა იერემიას:

2„ისმინეთ აღთქმის სიტყვები და ელაპარაკეთ იუდას კაცებსა და იერუსალიმის მცხოვრებთ.

3და უთხარი მათ, რომ ასე ამბობს უფალი ისრაელის ღმერთი: წყეულია კაცი, რომელიც არ მოისმენს ამ აღთქმის სიტყვებს, +

4რომელიც მე ვუბრძანე თქვენს მამებს ეგვიპტის ქვეყნიდან, რკინის ბრძმედიდან, მათი გამოყვანის დღეს, რომ ვუთხარი: ისმინეთ ჩემი ხმა და გააკეთეთ ყოველივე, რასაც მე გიბრძანებთ და იქნებით ჩემი ერი და მე ვიქნები თქვენი ღმერთი. +

5რათა აღვადგინო ფიცი, რომლითაც შევფიცე თქვენს მამებს, რომ მივცემდი მათ ქვეყანას, მადინებელს რძისა და თაფლისა, რომელსაც ფლობ დღეს.“ და მე ვუპასუხე: „ამენ, უფალო!“ +

6და მითხრა უფალმა: „წარმოთქვით ყველა ეს სიტყვა იუდას ქალაქებში და იერუსალიმის ქუჩებში: ‘ისმინეთ ამ აღთქმის სიტყვები და შეასრულეთ ისინი.

7რადგან ვაფრთხილებდი თქვენს მამებს ეგვიპტიდან მათი გამოყვანის დღიდან ამ დღემდე, განთიადიდან ვაფრთხილებდი, უსმინეთ-მეთქი ჩემს ხმას. +

8არ უსმინეს და არ დაუგდეს ყური, და დადიოდა თითოეული თავისი ბოროტი გულის შეუპოვრობით; და მე მოვაწიე მათზე ამ აღთქმის ყველა სიტყვა, რომელიც ვუბრძანე შესასრულებლად და არ შეასრულეს.“ +

9და მითხრა უფალმა: „შეთქმულება აღმოჩნდა იუდას კაცებსა და იერუსალიმის მცხოვრებთა შორის.

10ისინი დაუბრუნდნენ თავიანთი მამების ურჯულოებას, რომლებმაც უარი თქვეს ჩემი სიტყვების მოსმენაზე, უკან გაჰყვნენ სხვა ღმერთებს, და ემსახურებოდნენ მათ. ისრაელის სახლმა და იუდას სახლმა დაარღვიეს ჩემი აღთქმა, რომელიც მე დავდე მათ მამებთან. +

11ამიტომ ასე ამბობს უფალი: აჰა, მოვაწევ მათზე უბედურებას, რომლისგან თავის დაღწევას ვერ შეძლებენ, მაშინ შემომღაღადებენ, მაგრამ მე არ მოვუსმენ მათ. +

12და წავლენ იუდას ქალაქები და იერუსალიმის მცხოვრებნი და შეჰღაღალებენ ღმერთებს, რომელთაც ისინი უკმევენ, მაგრამ ხსნით ვერ იხსნიან ისინი მათი უბედურების ჟამს. +

13რადგან შენი ქალაქების რიცხვისამებრ გყავდა შენ ღმერთები, იუდასი და იერუსალიმის ქუჩების რიცხვისამებრ დასდეთ სამსხვერპლოები სასირცხვილოდ, სამსხვერპლოები ბაყალისათვის საკმევლად. +

14ნუ ილოცებ ამ ერისათვის და ნუ აამაღლებ მათზე ვედრებასა და ლოცვას, რადგან არ მოვისმენ, როდესაც შემომღაღადებენ თავიანთი უბედურების ჟამს. +

15რა უნდა ჩემს მეგობარს ჩემს ტაძარში, როცა ბოროტებას სჩადის? და სამსხვერპლო ხორცი ჩაგივლის გვერდზე, რადგან სიავეს რომ სჩადიხარ, მაშინ ხარობ. +

16ამწვანებული, მშვენიერი და ლამაზნაყოფიანი ზეთისხე გიწოდა შენ სახელად უფალმა; დიდი ღრიანცელის ხმაზე წაეკიდა ცეცხლი მას და გაუფუჭდა რტოები. +

17და უფალმა ცაბაოთმა, შენმა დამრგველმა, წარმოთქვა შენზე ბოროტი ისრაელის სახლისა და იუდას სახლის ბოროტების გამო, რომელსაც ჩემს გასაჯავრებლად აკეთებდნენ, ბაყალს რომ უკმევდნენ. +

შეთქმულება იერემიას წინააღმდეგ

18უფალმა მაცოდინა და მე ვიცი ეს. მაშინ მიჩვენე შენ მათი ნამოქმედარი.

19მე კი დასაკლავად მიყვანილი უწყინარი კრავივით ვიყავი და არ ვიცოდი, რომ ჩემზე განიზრახეს ბნელი ზრახვა, რომ თქვეს: „შევმუსროთ ხე მისი პურით და მოვსპოთ ცოცხალთა ქვეყნიდან, რომ მისი სახელი აღარ იხსენებოდეს მეტად.“ +

20უფალო ცაბაოთ! სამართლიანო მოსამართლევ, გამომცდელო თირკმლებისა და გულისა, დამანახვე შენი შურისძიება მათზე, რადგან შენ მოგანდე ჩემი საქმე. + +

21ამიტომ ასე ამბობს უფალი ყანათოთელ კაცებზე, შენი სულის მაძიებლებზე, რომლებიც ამბობენ: „ნუ წინასწარმეტყვლებ უფლის სახელით და არ მოკვდები ჩვენი ხელით.“

22ამიტომ ასე ამბობს უფალი ცაბაოთი: „აჰა, მე დავსჯი მათ, ჭაბუკნი მახვილით მოკვდებიან, მათი ძენი და მათი ასულნი კი – შიმშილით. +

23მათგან არავინ გადარჩება, რადგან უბედურებას მოვაწევ ყანათოთელ კაცებზე მათი დასჯის წელს.“

12

ხალხის ცოდვათა მხილება

12^1მართალი იქნები, უფალო, რადგან ვიდავე შენთან, მაგრამ ვილაპარაკებ სამსჯავროებზე. რატომაა ბოროტმოქმედთა გზა წარმატებული, ყველა მოღალატე მშვიდად არის? +

2შენ დარგე ისინი, ფესვებიც კი გაიდგეს, გაიზარდნენ და ნაყოფიც გამოიღეს; ახლოსა ხარ შენ მათ პირთან, მათი თირკმელებისგან კი შორსა ხარ.

3და შენ, უფალო, მიცანი მე, მნახე მე და გამოსცადე ჩემი გული, რომელიც შენთანაა, მორეკე ისინი, როგორც დასაკლავი ცხვარი და მოამზადე მოკვლის დღისათვის. +

4როდემდე უნდა გლოვობდეს ქვეყანა? და ხმებოდეს ბალახი მთელი ველისა? მასში მცხოვრებთა ბოროტების გამო მოისრა საქონელი და ფრინველი, რადგან ამბობენ: „ის ვერ ნახავს ჩვენ ბოლოს.“

პასუხი უფლისა

5„თუ ქვეითებთან დარბოდი და მათ დაგქანცეს, როგორღა შეეჯიბრები ცხენებს? მშვიდობიან ქვეყანაში უსაფრთხოდ იყავი და როგორ მოიქცევი იორდანეს უღრანში? +

6რადგან შენმა ძმებმაც და შენი მამის სახლმაც – მათაც გიღალატეს შენ, ისინიც ყვიროდნენ შენს უკან ხმამაღლა. ნუ ერწმუნები მათ, თუნდაც კარგები გელაპარაკონ.

7მე დავტოვე ჩემი სახლი, მივატოვე ჩემი სამკვიდრებელი, ჩემი სულის სასურველი ჩემს მტრებს გადავეცი ხელთ.

8ჩემი სამკვიდრებელი ისე იქცა ჩემთვის, როგორც ლომი ტყეში, ხმა აიმაღლა ჩემზე; ამიტომ შევიძულე იგი.

9ჩემი სამკვიდრებელი მტაცებელ არწივად იქცა ჩემთვის – მტაცებელი ფრინველები არიან მის გარშემო. მიდით, შეჰყარეთ მინდვრის ყველა მხეცი, მოიყვანეთ მის შესაჭმელად. +

10მრავალმა მწყემსმა ააოხრა ჩემი ვენახი, გათელა ჩემი ნაკვეთი, ჩემი სასურველი ნაკვეთი უკაცრიელ უდაბნოდ აქციეს.

11უკაცრიელად აქციეს, გლოვობს ჩემზე უკაცრიელი; გაუკაცურდა მთელი ქვეყანა, რადგან არავის მიაქვს გულთან.“

12უდაბნოს ყველა ხრიოკ მაღლობზე მოვიდნენ მძარცველნი, რადგან უფლის მახვილი ჭამს ქვეყნის ერთი კიდიდან ქვეყნის მეორე კიდემდე ყველაფერს. არც ერთ ხორციელს არა აქვს მშვიდობა.

13ხორბალი დათესეს და ეკალი მოიმკეს, დაუძლურდნენ, მაგრამ ვერ ისარგებლეს. შეგრცხვეთ თქვენი მოსავლისა, უფლის რისხვის ალისა. +

14ასე ამბობს უფალი ჩემს ყველა მეზობელზე, რომლებიც აზიანებენ სამკვიდრებელს, რომელიც მე დავუმკვიდრე ჩემს ერს, ისრაელს: „მე აღმოვფხვრი მათ მათი მიწიდან და იუდას სახლსაც აღმოვფხვრი მათ შორის. +

15და როცა აღმოვფხვრი, კვლავ შევიწყნარებ მათ, და მოვიყვან თითოეულს თავის სამკვიდრებელზე და თითოეულს თავის ქვეყანაში.

16და თუ სწავლით ისწავლიან ჩემი ხალხის გზებს, დაიფიცონ ჩემი სახელით ‘ცოცხალია უფალი!’ როგორც ბაყალის დაფიცება ასწავლეს ჩემს ერს, მაშინ აშენდებიან ჩემს ერს შორის. +

17თუ არ მომისმენენ, მაშინ აღმოვფხვრი ამ ხალხს და მოვსპობ!“ – სიტყვა უფლისა. +

13
სელის სარტყელი გაფუჭებული ხალხის სახეა

13^1ასე მითხრა უფალმა: „წადი იყიდე სელის სარტყელი, შემოირტყი წელზე და წყალში არ ჩადო.“ +

2ვიყიდე სარტყელი უფლის სიტყვისამებრ და შემოვირტყი წელზე.

3და იყო სიტყვა უფლისა ჩემდამი მეორედ:

4„აიღე ეს სარტყელი, რომელიც იყიდე და წელზე გაქვს შემორტყმული; ადექი და წადი ევფრატში და დამალე იქ, კლდის ნაპრალში.“

5და წავედი და დავმალე ევფრატში, როგორც მიბრძანა მე უფალმა.

6მრავალი დღის შემდეგ მითხრა მე უფალმა: „ადექი, წადი ევფრატში და აიღე იქიდან ის სარტყელი, რომლის იქ დამალვაც გიბრძანე.“

7და წავედი მე ევფრატში და ამოვთხარე და ავიღე ის სარტყელი იმ ადგილიდან, სადაც დავმალე იგი და აჰა, დამპალიყო სარტყელი, არაფრისათვის აღარ გამოდგებოდა.

8და იყო სიტყვა უფლისა ჩემდამი.

9ეს არის, რაც თქვა უფალმა: „ასე დავალპობ იუდას სიამაყესა და იერუსალიმის დიდ სიამაყეს. +

10ეს ბოროტი ერი, რომელსაც არ უნდა ჩემი სიტყვის მოსმენა, დადის თავის გულის შეუპოვრობით და მიჰყვება სხვა ღმერთებს, რათა ემსახუროს მათ და თაყვანი სცეს, იქნება, როგორც ეს სარტყელი, რომელიც არაფრისათვის აღარ გამოდგება. +

11რადგან როგორც სარტყელი ეკრობა კაცის წელს, ისე მინდოდა მომკროდა მე მთელი ისრაელის სახლი და მთელი იუდას სახლი,“ – სიტყვა უფლისა, – „რათა ყოფილიყვნენ ისინი ჩემს ერად, სახელად, საქებრად და მშვენებად. მაგრამ არ ისმინეს მათ. +

12და უთხარი მათ, რომ ასე ამბობს უფალი, ისრაელის ღმერთი: ‘ყველა ტიკჭორა ღვინით ივსება და გეტყვიან შენ: განა არ ვიცით, რომ ყველა ტიკჭორა ღვინით ივსება?’

13უთხარი მათ, რომ ასე ამბობს უფალი: ‘აჰა, მე ავავსებ ამ ქვეყნის ყველა მცხოვრებს და მეფეებს, მსხდომთ დავითის ტახტზე, და ყველა მღვდელს და წინასწარმეტყველს და იერუსალიმის ყველა მცხოვრებს სიმთვრალით.

14და მივლეწავ მათ ერთი-მეორეზე, მამებს და შვილებს ერთად,“ – სიტყვა უფლისა. – „არ შევიბრალებ და არ დავინდობ, და არ ვინანებ მათ გაწყვეტას!“ +

15მოისმინეთ და გაიგონეთ: ნუ ამაღლდებით, რადგან უფალი ლაპარაკობს.

16მიაგეთ თქვენს უფალ ღმერთს პატივი, სანამ დაბნელდებოდეს და სანამ წაბორძიკდებოდეს თქვენი ფეხები წყვდიადის მთაზე. და დაელოდებით სინათლეს და ის გახდის მას სიკვდილის აჩრდილად და სიბნელედ აქცევს.

17და თუ არ მოისმენთ, მალულად იტირებს ჩემი სული თქვენი სიამაყის გამო, და აცრემლდება და ცრემლს წამოადენენ ჩემი თვალები, რადგან ტყვედ წაისხა უფლის სამწყსო.

18უთხარი მეფეს და დედოფალს: „ტახტიდან გადმოდით, რადგან თავიდან მოგეხადათ გვირგვინი თქვენი დიდებისა.“ +

19სამხრეთის ქალაქები დაიკეტა და არავინაა გამღები: განიდევნა იუდა, მთლიანად, სრულად განიდევნა.

20მიაპყარით თქვენი თვალი და დაინახეთ ჩრდილოეთიდან მომავალნი – სადაა სამწყსო, რომელიც შენ მოგეცა, შენი ლამაზი ცხვარი?

21რას იტყვი, როდესაც მოგიხილავს იგი? განა შენ არ ასწავლე მათ შენზე მთავრობა? განა ტკივილები არ შეგიპყრობენ შენ, როგორც მშობიარე ქალს?

22და თუ იტყვი შენს გულში: „რატომ დამემართა ეს?“ შენი მრავალი ურჯულოების გამო ახდილია შენი კალთები, შებილწულია შენი ქუსლები.

23განა შეიცვლის ქუშელი თავის კანს და ვეფხვი თავის ლაქებს? მაშინ თქვენც შეძლებთ სიკეთის ქმნას ბოროტებას მიჩვეულნი.

24და მიმოვფანტავ მათ, როგორც უდაბნოს ქარით მიმობნეულ თივას.

25ეს არის შენი ხვედრი, ჩემგან გამოზომილი შენი წილი,“ – სიტყვა უფლისა, – „რადგან დამივიწყე მე და ტყუილზე იყავი მინდობილი.

26და მეც ავხადე შენი კალთები შენს პირისახემდე და გამოჩნდა შენი სიშიშვლე,

27შენი მრუშობა და შენი ჭიხვინი, უხამსობა შენი სიძვისა, ბორცვებზე მინდორში მე ვიხილე შენი საზიზღრობა. ვაი შენ, იერუსალიმო! არ განიწმიდები? მერე როდისღა?“

14
შიმშილისა და გვალვის წინათქმა

14^1სიტყვა უფლისა იერემიასადმი გვალვაზე:

2„გლოვობს იუდა და მისი კარიბჭენი დაცარიელდა, დაბნელდა ქვეყანაზე და ამაღლდა იერუსალიმის კივილი.

3და მათმა დიდებულებმა გაგზავნეს თავიანთი ჭაბუკები წყალზე; მივიდნენ ღრმულებთან, ვერ იპოვეს წყალი, დაბრუნდნენ ცარიელი ჭურჭლებით დარცხვენილნი და გაწბილებულნი, და თავები დაიბურეს.

4რადგან მიწა დასკდა, წყალი რომ არ იყო ქვეყანაზე, შერცხვნენ მიწის მუშაკნი, თავები დაიბურეს.

5რადგან ირემმაც ველზე შობა და იქ დატოვა, რადგან არ იყო ბალახი.

6და კანჯარნიც იდგნენ ხრიოკ მაღლობებზე, ტურების მსგავსად ისუნთქავდნენ ჰაერს, დაებინდათ თვალები, რადგან არ იყო ბალახი.

7თუ ჩვენი ურჯულოება იმოწმება ჩვენს წინააღმდეგ, იმოქმედე, უფალო, შენი სახელის გულისათვის! გამრავლდა ჩვენი განდგომა, შეგცოდეთ ჩვენ.

8ისრაელის იმედო, მისო მხსნელო უბედურების ჟამს! რატომ ხარ მწირივით ამ ქვეყანაში და ღამის გასათევად მოსული სტუმარივით?

9რატომ ხარ კაცივით გაოგნებული, მამრივით, რომელსაც არ შეუძლია ხსნა? შენ კი ჩვენს შორის ხარ, უფალო, და შენი სახელი ჩვენზეა წოდებული. ნუ მიგვატოვებ!“

10და ასე უთხრა უფალმა ამ ერს: „რადგან მათ უყვარდათ ხეტიალი და ფეხებს ვერ აკავებდნენ, ამიტომ უფალს არ სურს ისინი. ახლა გაიხსენებს მათ ურჯულოებას და მოჰკითხავს მათ ცოდვებს.“

11და მითხრა მე უფალმა: „ნუ ილოცებ ამ ერის სასიკეთოდ, +

12რადგან თუ იმარხულებენ, არ მოვუსმენ მე მათ ვედრებას, თუ აღმივლენენ სრულადდასაწველსა და ძღვენს, არ ვინდომებ მათ. მახვილით და შიმშილით და შავი ჭირით შევმუსრავ მათ.“ +

13და ვთქვი მე: „ოი, უფალო ღმერთო! აჰა, წინასწარმეტყველნი ეუბნებიან მათ: ‘არ ნახავთ მახვილს და შიმშილი არ გექნებათ, რადგან ჭეშმარიტ მშვიდობას მოგცემთ ამ ადგილას.“ +

14და მითხრა მე უფალმა: „ტყუილს წინასწარმეტყველებენ წინასწარმეტყველნი ჩემი სახელით, მე არ გამომიგზავნია ისინი და არც მიბრძანებია მათთვის, და არც მილაპარაკნია მათთან; ტყუილ ხილვას და მკითხაობას, ამაოს და თავიანთი გულის ზრახვებს გიწინასწარმეტყველებენ ისინი. +

15ამიტომ ასე ამბობს უფალი წინასწარმეტყველებზე: ‘ჩემი სახელით წინასწარმეტყველებენ, მე არ გამომიგზავნია ისინი. თუმცა ამბობენ: მახვილი და შიმშილი არ იქნება ამ ქვეყანაშიო, მახვილითა და შიმშილით მოისპობიან ის წინასწარმეტყველნი!’ +

16და ხალხი, რომელსაც ისინი უწინასწარმეტყველებენ, დაეყრება იერუსალიმის ქუჩებში შიმშილისა და მახვილისგან. და არავინ იქნება მათი ცოლების, მათ ძეთა და მათ ასულთა დამმარხველი. და გადმოვღვრი მათზე მათ ბოროტებას. +

17უთხარი მათ ეს სიტყვა: ‘მდიოდეს თვალზე ცრემლი ღამით და დღისით და არ შეწყდეს, რადგან დიდი დალეწვით დაილეწა ქალწული, ასული ჩემი ერისა, განუკურნებელი ჭრილობით.

18გამოვდივარ ველზე და ვხედავ მახვილით დახოცილთ, და შევდივარ ქალაქში და ვხედავ შიმშილით დასნეულებულთ, რადგან წინასწარმეტყველიც და მღვდელიც დაეხეტებიან ქვეყანაში, რომელსაც არ იცნობენ.“

19მოძულებით მოიძულე იუდა, თუ სიონი შეზიზღდა შენს სულს? ისე რატომ გვცემე, რომ არა გვაქვს კურნება? ვთესავდით მშვიდობას და არ არის სიკეთე, განკურნების ჟამს და – საშინელებაა.

20ვიცით, უფალო, ჩვენი ბოროტმოქმედება, ურჯულოება ჩვენი მამებისა, რადგან შეგცოდეთ შენ.

21ნუ უარგვყოფ შენი სახელის გულისათვის, ნუ შეარცხვენ ტახტს შენი დიდებისა, გაიხსენე და ნუ დაარღვევ შენს აღთქმას ჩვენთან.

22განა არის ხალხების კერპთა შორის მაწვიმებელი? ან ცას თუ მოაქვს თავისით თავსხმა? ეს შენ არა ხარ, უფალო, ჩვენო ღმერთო? შენ გესავთ, რადგან შენ მოიმოქმედე ეს ყოველივე. +

15
ხალხის დაღუპვა გარდუვალია

15^1და მითხრა მე უფალმა: „თვით მოსე და სამუელიც რომ დადგნენ ჩემს წინაშე, არ იქნება ჩემი სული ამ ხალხთან. გაგზავნეთ ისინი ჩემი პირისაგან და წავიდნენ. +

2და თუ გეტყვიან: ‘სად წავიდეთ?’ უთხარი მათ, რომ ასე თქვა უფალმა: ‘ვინც განწირულია სასიკვდილოდ, მოკვდეს, ვინც განწირულია მახვილისთვის, მახვილისთვის იყოს, ვინც განწირულია საშიმშილოდ, იშიმშილოს, და ვინც განწირულია დასატყვევებლად, დატყვევდეს!’

3და მოვიკითხავ მათ ოთხი გვარით,“ – სიტყვა უფლისა, – მახვილით – მოსაკლავად, ძაღლებით – სათრევად, ცის ფრინველით და დედამიწის ცხოველით – შესაჭმელად და მოსასპობად. +

4და გავხდი მათ შიშისზარად ქვეყნის ყველა სამეფოსთვის მენაშეს, ხიზკიაჰუს ძის, იუდას მეფის გამო იმაზე, რაც გააკეთა მან იერუსალიმში. +

5რადგან ვინ შეგიბრალებს შენ, იერუსალიმო, და ვინ თანაგიგრძნობს, ვინ შემოუხვევს შენი მშვიდობის საკითხავად?

6შენ დამტოვე მე,“ – სიტყვა უფლისა, – „უკან წახვედი; და მე გამოვიწვდენ შენზე ხელს და დაგღუპავ. დავიღალე მე მიტევებით.

7განიავებით გავანიავე ისინი ქვეყნის კარიბჭეებში, დავტოვე უშვილოდ, მოვსპე ჩემი ერი, თავიანთი გზებიდან კი არ მობრუნდნენ.

8გამიმრავლდა მე მისი ქვრივები ზღვის ქვიშაზე მეტად და მოვუყვანე მათ, ჭაბუკის დედას, მძარცველი შუადღისას, მოულოდნელად დავეცი მასზე ძრწოლა და ელდა.

9საცოდავია შვილის მშობელი, სულს ღაფავს; ჩაესვენა მისი მზე დღისით, შერცხვენილი და შეურაცხყოფილია; მათ ნარჩენს კი მახვილს მივცემ მათი მტრის წინაშე,“ – სიტყვა უფლისა.

10ვაი მე, დედაჩემო, რადგან მშობე მე მთელი ქვეყნის მოცილედ და მოდავედ; არც გამისესხებია და არც ჩემთვის უსესხებიათ, მაგრამ ყველა მწყევლის მე.

11და თქვა უფალმა: „რომ არ გამეთავისუფლებინე სასიკეთოდ, უბედურობისა და გაჭირვების ჟამს მტერს არ შეგამთხვევდი.

12განა გატეხავს რკინა ჩრდილოეთის რკინას და სპილენძს.

13შენს სიმდიდრესა და შენს საუნჯეს საძარცვავად მივცემ, უსასყიდლოდ. ყველა შენი ცოდვის გამო და ყველა შენს საზღვარში.

14და გადავიყვან შენს მტრებს ქვეყანაში, რომელსაც არ იცნობ, რადგან გაღვივდა ცეცხლი ჩემი რისხვისა, თქვენზე აღეგზნება.“ +

15შენ იცი, უფალო! გამიხსენე და მომხედე მე და შური იძიე ჩემს გამო ჩემს მდევნელებზე! შენი სულგრძელობით ნუ წამიყვან მე, იცოდე, შენს გამო ვიტანდი სირცხვილს. +

16შევიგნე მე შენი სიტყვები და შევჭამე ისინი, და შენი სიტყვები სიხარულად მექცა და გულის სიმხიარულედ, რადგან შენი სახელი მქვია მე, უფალო, ღმერთო მხედრობათა.

17არ ვმჯდარვარ მე მლაღობელთა წრეში და არ მიმხიარულია; შენი ხელის ქვეშ ვიჯექი მარტოდ, რადგან მრისხანებით გამავსე მე.

18რატომ არის ჩემი ტკივილი განუწყვეტელი და ჩემი ჭრილობა – განუკურნელი, რომ არ მიიღებს წამლობას? მატყუარა, არასაიმედო ხევად მექეცი. +

19ამიტომ ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: „თუ მოინანიებ, დაგაბრუნებ და ჩემს წინაშე იდგები. და თუ გამოიღებ ძვირფასს უფასურიდან, ჩემი პირივით იქნები. ისინი მობრუნდებიან შენსკენ, მაგრამ შენ არ მიბრუნდები მათკენ.

20და დაგდებ ამ ხალხის წინ მიუდგომელ სპილენძის გალავნად და შეგებრძოლებიან შენ, მაგრამ ვერ დაგძლევენ, რადგან შენთანა ვარ, შენს სახსნელად და შენს გადასარჩენად!“ – სიტყვა უფლისა. –

21„და გადაგარჩენ ბოროტთა მუჭს და დაგიხსნი სასტიკთა ხელიდან.“

16
ქვეყნის აოხრება და ხალხის ტყვეობა

16^1და იყო სიტყვა უფლისა: +

2„ნუ მოიყვან ცოლს და ნუ გეყოლება ძენი და ასულნი;

3რადგან ასე თქვა უფალმა აქ შობილ ძეებსა და ასულებზე და დედებზე, რომელნიც მათ შობენ, და მათ მამებზე ამ ქვეყანაში:

4სნეულთა სიკვდილით მოკვდებიან და არ დაიტირებიან, და არ დაიმარხებიან, ნაკელად იქნებიან მიწის პირზე და მახვილითა და შიმშილით მოისპობიან, და მათი გვამები ცის ფრინველისა და მიწის ცხოველის საჭმელად იქნება.“ +

5რადგან ასე თქვა უფალმა: „ნუ შეხვალ მგლოვიარეთა სახლში და ნუ წახვალ დასატირებლად, ნუ იტირებ მათ, რადგან ავკრიბე ჩემი მშვიდობა ამ ხალხისაგან,“ – სიტყვა უფლისა, – „შეწყალება და სიბრალული. +

6და დაიხოცებიან დიდები და პატარები ამ ქვეყანაში და არ დაიმარხებიან, არ დაიტირებენ, არ ჩამოიხოკავენ და არ გაიკრეჭენ თმას მათთვის. +

7არ გადატეხავენ მათთვის პურს გლოვის გამო მკვდარზე ნუგეშის საცემლად, არ შეასმევენ მათ ნუგეშის საცემ თასს მამაზე და დედაზე. +

8ნადიმის სახლში ნუ მიხვალ მათთან დასაჯდომად, საჭმელად და სასმელად.“ +

9რადგან ასე თქვა უფალმა ცაბაოთმა, ისრაელის ღმერთმა: „აჰა, მე შევწყვეტ თქვენს თვალწინ და თქვენს დღეებში ამ ადგილიდან ლხენის ხმას და სიმხიარულის ხმას, და ნეფის ხმას და პატარძლის ხმას. +

10როდესაც ეტყვი ამ ერს ყველა ამ სიტყვას და ისინი გკითხავენ შენ: ‘რისი გულისათვის თქვა უფალმა ჩვენზე ეს დიდი უბედურება, ან რა არის ჩვენი ურჯულოება და რა არის ჩვენი ცოდვა, რომლითაც შევცოდეთ უფალს, ჩვენს ღმერთს?’ +

11მაშინ უთხარი მათ: ‘იმის გულისათვის, რომ თქვენმა მამებმა მიმატოვეს მე!’ – სიტყვა უფლისა, – ‘და უკან გაჰყვნენ სხვა ღმერთებს და ემსახურებოდნენ მათ და თაყვანს სცემდნენ მათ, მე კი მიმატოვეს და ჩემი რჯული არ დაიცვეს. +

12თქვენ კი თქვენს მამებზე უარესად იქცევით და აჰა, თითოეული თავისი ბოროტი გულის შეუპოვრობას მიჰყვება, მე კი არ მისმენს. +

13და გადაგყრით თქვენ ამ ქვეყნიდან ქვეყანაში, რომელსაც არ იცნობდით არც თქვენ და არც თქვენი მამები; და სამსახურს დაუწყებთ იქ სხვა ღმერთებს დღე და ღამე, რადგან არ მოგცემთ შეწყალებას.’ +

14ამიტომ აჰა, დღეები მოდის,“ – სიტყვა უფლისა, – „და აღარ იტყვიან: ‘ცოცხალია უფალი, რომელმაც გამოიყვანა ისრაელის ძენი ეგვიპტის ქვეყნიდან,’ +

15არამედ: ‘ცოცხალია უფალი, რომელმაც გამოიყვანა ისრაელის ძენი ჩრდილოეთის ქვეყნიდან და ყველა ქვეყნიდან, სადაც გააძევა ისინი!’ და მე დავაბრუნებ მათ თავიანთ მიწაზე, რომელიც მივეცი მათ მამებს.

16და მე გავგზავნი ბევრ მეთევზეს,“ – სიტყვა უფლისა, – „და ითევზავებენ ისინი, და ამის შემდეგ გავგზავნი მრავალ მონადირეს და მოინადირებენ ისინი ყოველი მთის თავზე, ყოველი ბორცვის თავზე და კლდეთა ნაპრალებიდან, +

17რადგან ჩემი თვალია ყველა მათ გზაზე, ვერ დაიმალებიან ჩემს წინაშე და არ დაიფარება მათი ურჯულოება ჩემს თვალთაგან. +

18და გადავუხდი მათ ჯერ მათი ურჯულოების გამო, რადგან შებილწეს ჩემი ქვეყანა, თავიანთ სისაძაგლეთა გვამებით და თავიანთი საზიზღრობებით გაავსეს ჩემი სამკვიდრებელი.“ +

19„უფალო ჩემო და ძალავ ჩემო, დასაყრდენო ჩემო და ჩემო თავშესაფარო გაჭირვების დღეს! შენთან მოვლენ ხალხები ქვეყნის კიდეებიდან და იტყვიან: ‘მხოლოდ სიცრუე დაიმკვიდრეს ჩვენმა მამებმა – ამაო ღმერთები, რომელთაგანაც არ არის სარგებელი.

20გაიკეთებს ადამიანი თავისთვის ღმერთებს? ისინი არ არიან ღმერთები!

21ამიტომ მე ვასწავლი მათ ამჯერად და გამოვუცხადებ მათ ჩემს ხელს და ჩემს ძლიერებას, და გაიგებენ ისინი, რომ ჩემი სახელი უფალია.“

17
გაგრძელება

17^1„იუდას ცოდვა რკინის კალმითაა დაწერილი, ალმასის წვეტითაა ამოჭრილი მათი გულის ფიცარზე და თქვენს სამსხვერპლოთა რქებზე.

2როგორც ახსოვთ თავიანთი შვილები ასევე თავიანთი სამსხვერპლოები და თავიანთი აშერები ამწვანებულ ხეებთან მაღალ ბორცვებზე.

3ჩემო მთავ მინდვრად, შენს დოვლათს და მთელ შენს საუნჯეს საძარცვავად მივცემ, შენს გორაკებს – ცოდვის წილ მთელ შენს საზღვრებში.

4და შენს გამო ჩამოეცლები შენს სამკვიდრებელს, რომელიც მე მოგეცი, და დაგამონებ შენს მტრებს იმ ქვეყანაში, რომელსაც არ იცნობ. რადგან გააღვივეთ ჩემი რისხვის ცეცხლი, უკუნისამდე იგიზგიზებს.“

5ამბობს უფალი: „წყეულია კაცი, რომელიც ადამიანზეა დანდობილი და ხორცისგან მოიცემს ძალას, უფალს კი შორდება მისი გული.

6და იქნება შიშველივით ტრამალზე, ვერ იხილავს სიკეთის მოსვლას და იცხოვრებს გადაბუგულ უდაბნოში, მარილოვან ქვეყანაში, და ვერ დასახლდება.

7კურთხეულია კაცი, რომელიც უფალზეა დანდობილი, უფალი იქნება მისი დასაყრდენი. +

8და იქნება, როგორც ხე დარგული წყალთან, და ნაკადულთან გაუშვებს თავის ფესვებს, და არ შეშინდება, როცა პაპანება დადგება, და იქნება მისი ფოთლები ამწვანებული, და გვალვიან წელიწადში არ შეწუხდება და არ შეწყვეტს ნაყოფის გამოღებას. +

9ყველაზე ცბიერია გული, გაუსწორებელია, ვინ შეიცნობს მას? +

10მე, უფალი, ვიკვლევ გულს და ვცდი თირკმელთ, რათა მივაგო თითოეულს მისი გზისამებრ, მის საქმეთა ნაყოფისამებრ.“ +

11გუგულმა გამოჩეკა, თვითონ კი არ დაუდევს – ასეთია სიმდიდრის მომხვეჭელი, უსამართლოდ რომ იხვეჭს. თავისი დღეების შუაძალზე დაკარგავს მას, ბოლოს კი ბრიყვად დარჩება.“

12დიდების ტახტი, პირველთაგან ამაღლებული, ადგილია ჩვენი საკურთხევლისა.

13იმედო ისრაელისა, უფალო, ყველა შენი მიმტოვებელი შერცხვება და ჩემგან განდგომილნი მიწაში ჩაიწერებიან, რადგან მიატოვეს ცოცხალი წყლის წყარო – უფალი.

14განმკურნე მე, უფალო და განვიკურნები, დამიხსენი და დახსნილი ვიქნები, რადგან შენა ხარ ჩემი საქებარი.

15აჰა, ისინი მეუბნებიან მე: „სად არის უფლის სიტყვა, მოვიდეს!“ +

16მე არ გავურბოდი მწყემსობას შენს კვალზე და უბედურების დღე არ მსურდა, შენ იცი. ჩემი ბაგეებიდან გამოსული შენს თვალწინ იყო.

17ნუ გახდები ჩემი დამღუპველი, შენა ხარ ჩემი თავშესაფარი უბედურების დღეს.

18დაე, შერცხვნენ ჩემი მდევარნი და მე ნუ შევრცხვები, დაე, გატყდნენ ისინი და მე ნუ გავტყდები, მოაწიე მათზე უბედურების დღე და ორმაგი დალეწვით დალეწე ისინი. +

იერემიას სიტყვა შაბათის შესახებ

19ასე მითხრა მე უფალმა: „წადი და დადექი ერის ძეთა კარიბჭეში, სადაც შემოდიან და საიდანაც გადიან იუდას მეფენი; და ასევე იერუსალიმის ყველა სხვა კარიბჭეში. +

20და უთხარი მათ: ‘ისმინეთ სიტყვა უფლისა, იუდას მეფენო, ყველა იუდაელო და იერუსალიმის მკვიდრნო, შემომსვლელნო ამ კარიბჭეებში.

21ასე თქვა უფალმა: გაუფრთხილდით თქვენს სულებს და შაბათ დღეს ნუ იტვირთავთ ტვირთს, და ნუ შეიტანთ იერუსალიმის კარიბჭეებში. +

22თქვენი სახლებიდან ნუ გამოიტანთ ტვირთს შაბათ დღეს და ნურაფერ საქმეს ნუ გააკეთებთ. წმიდა ჰყავით შაბათი დღე, როგორც ვუბრძანე თქვენს მამებს. +

23მაგრამ მათ არ მისმინეს და არ დამიგდეს ყური, და გაიფიცხეს ქედები, რათა არ მოესმინათ და არ მიეღოთ დარიგება. +

24მაგრამ თუ ყურადღებით მომისმენთ მე,’ – სიტყვა უფლისა, – ‘შაბათ დღეს არ შეიტანთ ტვირთს ამ ქალაქის კარიბჭეებში და წმიდაჰყოფთ შაბათ დღეს, არაფერ საქმეს არ გააკეთებთ ამ დღეს. +

25მაშინ შემოვლენ ქალაქის კარიბჭეებში მეფენი და მთავარნი, იუდას კაცნი და იერუსალიმის მცხოვრებნი, და დასახლდება ეს ქალაქი საუკუნოდ. +

26და მოვლენ იუდას ქალაქებიდან და იერუსალიმის შემოგარენიდან, და ბენიამინის ქვეყნიდან და დაბლობიდან, და მთიდან და სამხრეთიდან, მოიტანენ სრულადდასაწველსა და მსხვერპლს და ძღვენს და გუნდრუკს, და მოიტანენ მადლობის მსხვერპლს უფლის სახლში. +

27და თუ არ მომისმენთ მე, რომ წმიდაჰყოთ შაბათი დღე და არ იტვირთოთ ტვირთი შაბათ დღეს იერუსალიმის კარიბჭეებში შესვლისას, მაშინ ცეცხლს დავანთებ მის კარიბჭეებში, რომელიც შეჭამს იერუსალიმის სასახლეებს და არ ჩაქრება.“ +

18
იერემია მექოთნის სახლში

18^1სიტყვა, რომელიც იყო უფლისაგან იერემიას მიმართ:

2„ადექი და ჩადი მექოთნის სახლში და იქ გაუწყებ ჩემს სიტყვას!“

3და მე ჩავედი მექოთნის სახლში და ის აკეთებდა თავის საქმეს ჩარხზე.

4და ჭურჭელი, რომელსაც ის აკეთებდა თიხისგან, გაფუჭდა მექოთნის ხელში. მიუბრუნდა და სხვა ჭურჭელი გააკეთა, როგორიც მოეწონა მექოთნეს გასაკეთებლად.

5და იყო სიტყვა უფლისა ჩემდამი:

6„განა ამ მექოთნესავით არ შემიძლია მოგექცეთ თქვენ, ისრაელის სახლო?“ – სიტყვა უფლისა, – „აჰა, როგორც თიხაა მექოთნის ხელში, ისე ხართ თქვენ ჩემს ხელში, ისრაელის სახლო. +

7ერთ წამს ვიტყვი რომელიმე ხალხზე ან სამეფოზე, რომ აღმოვფხრა იგი, გავაცამტვერო და მოვსპო; +

8და ის ხალხი, რომელზეც ვთქვი ეს, თუ მიიქცევა თავის ბოროტებისგან, მაშინ ვინანებ და არ ვუზამ ბოროტებას, რომელიც განვუზრახე. +

9ერთ წამს ვიტყვი რომელიმე ხალხზე და სამეფოზე, რომ ავაშენო იგი და დავრგო;

10და თუ ჩაიდენს ბოროტს ჩემს თვალში, არ გაუგონებს ჩემს ხმას, მაშინ მე ვინანებ იმ სიკეთეზე, რომელიც უნდა გამეკეთებინა მისთვის სასიკეთოდ.

11და ახლა, უთხარი იუდას კაცებს და იერუსალიმის მკვიდრთ: ‘ასე თქვა უფალმა: აჰა, მე მოგაწევთ თქვენ უბედურებას და ბოროტი განზრახვა განვიზრახე თქვენზე, მობრუნდით თითოეული თქვენი ბოროტი გზიდან და გამოასწორეთ თქვენი გზები და თქვენი მოქმედებანი!’ +

12იტყვიან ისინი: ‘ფუჭია! რადგან ჩვენს განზრახვას მივყვებით და თითოეული ჩვენი ბოროტი გულის შეუპოვრობით მოვიქცევით.’“ +

13ამიტომ ასე თქვა უფალმა: „იკითხეთ ხალხებში, მოუსმენია ვინმეს ამის მსგავსი? ბევრი სისაძაგლენი ჩაიდინა ისრაელის ქალწულმა.

14განა დატოვებს ლიბანის თოვლი ჩემს ველებს, ან თუ შეწყდება უცხო ადგილებიდან მოწანწკარე ცივი წყლები?

15რადგან დამივიწყა მე ჩემმა ერმა, ამაო ღმერთებს უკმევენ, აბორძიკებენ ისინი მათ თავიანთ გზებზე, დატოვეს მუდმივი სავალი, რათა ევლოთ ბილიკებით, გაუკვალავი გზით,

16რათა გაეხადათ თავიანთი ქვეყანა უდაბურად, მუდმივ დასაცინად, რომ ყოველი მასზე გამვლელი გაოცდეს და თავი გაიქნიოს.

17აღმოსავლეთის ქარივით მიმოვფანტავ მათ მტრის წინაშე, ზურგს ვუჩვენებ მათ და არა პირს მათი უბედურების დღეს.“

18და თქვეს მათ: „მოდით და შევკრათ პირი იერემიაზე, რადგან არ დაეკარგება რჯული მღვდელს, რჩევა – ბრძენს და სიტყვა – წინასწარმეტყველს. მოდით და დავცეთ ის ენით, რომ არ გავიგონოთ არც ერთი მისი სიტყვა.“

19გამიგონე, უფალო და ისმინე ხმა ჩემს მოწინააღმდეგეთა.

20მიაგებენ კი კეთილის წილ ბოროტს? რადგან ორმოს უთხრიან ჩემს სულს. გაიხსენე, რომ მე ვიდექი შენს წინაშე, რათა კეთილი მელაპარაკა მათზე, რათა მიმექცია მათგან შენი გულისწყრომა. +

21ამიტომ მიეც მათი შვილები შიმშილს და წამოაგე ისინი მახვილზე; დაე, დარჩნენ მათი ცოლები უშვილოდ და ქვრივებად, მათი კაცები იქნენ დახოცილნი, მათი ჭაბუკნი კი მახვილით დაეცნენ ომში. +

22ისმოდეს კივილი მათი სახლებიდან, როდესაც უცებ მოვა მათზე რაზმი, რადგან თხრილს თხრიდნენ ჩემს შესაპყრობად და მახეს უგებდნენ ჩემს ფეხთ. +

23შენ კი, უფალო, იცი მათი ყველა განზრახვა ჩემს სასიკვდილოდ; ნუ აპატიებ მათ ურჯულოებას და შენს წინაშე მათ ცოდვას ნუ წაშლი. დაე, დაემხონ ისინი შენს წინაშე, გაუსწორდი მათ შენი რისხვის ჟამს. +

19

გატეხილი დოქი –

იერუსალიმის დანგრევის გამოხატულება

19^1ასე თქვა უფალმა: „წადი და იყიდე მექოთნის თიხის დოქი და წაიყვანე ვინმე ერის და მღვდლების უხუცესთაგან. +

2და გადი ბენ-ჰინომის ჭალაში, რომელიც ხარშითის კარიბჭის შესასვლელშია, და წარმოთქვი იქ ის სიტყვები, რომლებსაც მე გეტყვი. +

3და იტყვი: ‘ისმინეთ უფლის სიტყვა, იუდას მეფენო და იერუსალიმის მკვიდრნო. ასე თქვა უფალმა ცაბაოთმა, ისრაელის ღმერთმა: „აჰა, მე მომაქვს ამ ადგილზე ისეთი უბედურება, რომ ყოველი მისი მომსმენის ყური რეკვას დაიწყებს, +

4იმის გამო, რომ დამტოვეს მე მათ და უცხოდ აქციეს ეს ადგილი და უკმევდნენ იქ სხვა ღმერთებს, რომელთაც არ იცნობდნენ არც ისინი და არც მათი მამები, და არც იუდას მეფენი; და იმის გამო, რომ გაავსეს ეს ადგილი უდანაშაულოთა სისხლით. +

5და გააშენეს ბაყალის გორაკები, რათა ცეცხლში დაეწვათ თავიანთი ძენი ბაყალის სრულადდასაწველისათვის, რაც მე არ მიბრძანებია და არ მითქვამს, და გულშიც არ გამივლია. +

6ამიტომ აჰა, მოდის დღეები,“ – სიტყვა უფლისა, – „და ეს ადგილი აღარ იწოდება თოფეთად და ბენ-ჰინომის ჭალად, არამედ მკვლელობის ჭალად. +

7და არაფრად ვაქცევ იუდასა და იერუსალიმის რჩევას ამ ადგილზე და მახვილით დავცემ მათ მათი მტრების წინ და მათი სულის მაძიებელთა ხელით, და მათ გვამებს საჭმელად მივცემ ცის ფრინველთ და მიწის ცხოველთ. +

8და გავხდი ამ ქალაქს უკაცრიელად და დასაცინად, და ყოველი მასზე გამვლელი გაოცდება და დაუსტვენს ყველა მის წყლულზე. +

9და შევაჭმევ მათ თავიანთ შვილთა ხორცს და თავიანთ ასულთა ხორცს, და თითოეული თავისი მოყვასის ხორცს შეჭამს ალყაში და გაჭირვებაში, რომლებშიც მოაქცევენ მათი მტრები და მათი სულის მაძიებელნი.’ +

10და დალეწე დოქი შენთან მოსული კაცების თვალწინ,

11და უთხარი მათ: ‘ასე თქვა უფალმა ცაბაოთმა: „ასე დავლეწავ მე ამ ხალხს და ამ ქალაქს, როგორც ლეწავენ მექოთნის ჭურჭელს, რომლის გამრთელებაც აღარ შეიძლება, და თოფეთში დაიმარხებიან დასამარხი ადგილების უკმარისობის გამო. +

12ასე მოვექცევი ამ ადგილს,“ – სიტყვა უფლისა, – „და მის მკვიდრთ თოფეთივით ვაქცევ ამ ქალაქს.

13და იქნება იერუსალიმის სახლები და იუდას მეფეთა სახლი თოფეთის ადგილივით შებილწული; ყველა ის სახლი, რომლის ბანებზეც უკმევდნენ ცის მთელ მხედრობას და საღვრელს უღვრიდნენ უცხო ღმერთებს.“ +

იერემიას დევნა

14და მოვიდა იერემია თოფეთიდან, სადაც ის გაგზავნა უფალმა, რომ ეწინასწარმეტყველა, და დადგა ის უფლის სახლის ეზოში და უთხრა მთელ ერს:

15„ასე თქვა უფალმა ცაბაოთმა, ისრაელის ღმერთმა: ‘აჰა, მე მომაქვს ამ ქალაქსა და მთელ მის ქალაქებზე ყველა ის უბედურება, რომელიც წარმოვთქვი მასზე, რადგან გაიფიცხეს მათ ქედი, რათა არ მოესმინათ ჩემი სიტყვები.“ +

20
ბაბილონის ტყვეობის წინასწარმეტყველება

20^1და მოისმინა ფაშხურმა, მღვდელ იმერის ძემ – ის კი მთავარი ზედამხედველი იყო უფლის სახლში – ეს სიტყვები, რომელიც იერემიამ იწინასწარმეტყველა. +

2და სცემა ფაშხურმა იერემია წინასწარმეტყველს და გააკრა ბოძზე, რომელიც ბენიამინის ზემო კარიბჭესთან იყო უფლის სახლში. +

3მეორე დღეს გამოხსნა ფაშხურმა იერემია ბოძიდან და უთხრა მას იერემიამ: „ფაშხური კი არ გიწოდა შენ უფალმა, არამედ ‘საშინელება ირგვლივ,’

4რადგან ასე თქვა უფალმა: ‘აჰა, მე მიგცემ შენ საშინელებად, შენ და ყველა შენს მოყვარულს, და მათი მტრების მახვილით დაეცემიან ისინი, და შენი თვალით დაინახავ ამას, და მთელს იუდას ბაბილონის მეფეს ჩავუგდებ ხელში, და ბაბილონში გადაასახლებს მათ და მახვილით დასცემს მათ. +

5და მივცემ ამ ქალაქის მთელ საუნჯეს, მთელ მის ნაჯაფარს და მთელ მის ძვირფასეულობას, იუდას მეფეთა მთელ საგანძურს მივცემ მათი მტრების ხელთ, და გაძარცვავენ მას და წაიღებენ, და ბაბილონში მიიტანენ. +

6და შენ, ფაშხურ, და ყველა შენს სახლში მცხოვრები წახვალთ ტყვედ და ბაბილონში მიხვალ, იქ მოკვდები და იქ დაიმარხებით შენ და ყველა შენი მოყვარული, რომლებსაც ტყუილს უწინასწარმეტყველებდი.

7დამიყოლიე, უფალო და დაგყევი, შენ დამიჭირე მე და მძლიე; სასაცილო ვიყავი მთელი დღე, ყველა მე დამცინოდა.

8რადგან ყოველთვის, როცა ვიწყებ ლაპარაკს, ვკივი: „ძალადობა და ძარცვაა!“ ვყვირი, რადგან უფლის სიტყვა შერცხვენად და დაცინვად მექცა მთელ დღეს.

9და ვთქვი: „აღარ ვახსენებ მას და აღარ ვილაპარაკებ მისი სახელით,“ მაგრამ ჩემს გულში იყო აგიზგიზებული ცეცხლივით დამწყვდეული; დავიღალე მისი დაოკებით, მაგრამ ვერ შევძელი.

10რადგან მოვისმინე მე მრავალთა ცილისწამება, საშინელება ირგვლივ; დაასმინეთ და დავასმენთო! ყველა, ჩემი მშვიდობის კაცი, ჩემს სიკოჭლეს ან წაბორძიკებას დარაჯობს: „იქნებ წინდაუხედავად მოიქცეს და ჩვენ ვძლევთ მას და შურს ვიძიებთ მასზე.“

11უფალი კი ჩემთანაა, როგორც მამაცი მებრძოლი. იმის გამო ჩემი მდევარნი წაიბორძიკებენ და ვერ მძლევენ მე; დიდად შერცხვებიან, რადგან ვერ მიაღწიეს წარმატებას, მათი მუდმივი სირცხვილი არ იქნება დავიწყებული.

12უფალო ცაბაოთ, მართლის გამომცდელო, მხედველო გონებისა და გულისა, ვიხილავ შენს შურისგებას მათზე, რადგან შენ მოგანდე ჩემი საქმე.

13უმღერეთ უფალს, აქეთ უფალი, რადგან გადაარჩინა გლახაკის სული ბოროტმოქმედთა ხელიდან.

14წყეული იყოს ის დღე, როდესაც დავიბადე! დღე, როდესაც მშობა დედაჩემმა, არ იყოს კურთხეული!

15წყეული იყოს კაცი, ვინც ამცნო მამაჩემს, რომ უთხრა: „ბავშვი შეგეძინა, ვაჟიშვილი!“ და სიხარულით გაახარა.

16და იყოს ის კაცი ქალაქებივით, რომლებიც უფალმა დააქცია და არ დაინანა, ისმინოს მან დილით კივილი და შუადღისას ქვითინი.

17იმის გამო, რომ არ მომკლა მე საშოში და არ იქცა დედაჩემი ჩემს სამარედ, მისი საშო კი – მუდმივ ორსულად.

18რატომ გამოვედი მე საშოდან? რომ ჯაფა და მწუხარება მეხილა და ჩემი დღეები სირცხვილში დასრულებულიყო?

21
წინასწარმეტყველი უწინასწარმეტყველებს ციდკიაჰუს ბაბილონის ტყვეობას

21^1სიტყვა, რომელიც იყო იერემიას მიმართ, უფლისაგან როდესაც ციდკიაჰუმ გაგზავნა მასთან ფაშხური, მალქიას ძე, და ცეფანია, მღვდელ მაყასეიას ძე: +

2„შესთხოვე უფალს ჩვენზე, რადგან ბაბილონის მეფე ნაბუქოდონოსორი გვებრძვის ჩვენ. იქნებ უფალმა ჩვენთვის მოახდინოს ყველა თავის სასწაულთა მსგავსი, რომ უკუიქცეს ჩვენგან.“

3და უთხრა მათ იერემიამ: „ასე უთხარით ციდკიაჰუს:

4ასე თქვა უფალმა, ისრაელის ღმერთმა: ‘აჰა, მე უკან მოვაქცევ საომარ იარაღებს, რომელიც თქვენს ხელთაა, რომლითაც თქვენ ეომებით ბაბილონის მეფეს და ქალდეველთ, რომელთაც ალყა შემოავლეს თქვენს გალავნებს. და შევკრებ მათ ამ ქალაქის შუაგულში.

5მე თვითონ ვიომებ თქვენთან ერთად გაწვდილი ხელით და ძლიერი მკლავით რისხვაში, გულისწყრომასა და დიდ მრისხანებაში. +

6და დავცემ მე ამ ქალაქის მცხოვრებთ, ადამიანს და საქონელს; და დაიხოცებიან ისინი დიდი შავი ჭირით.

7და ამის შემდეგ,’ – სიტყვა უფლისა, – ‘ჩავაგდებ ციდკიაჰუს, იუდას მეფეს და მის მსახურთ და ხალხს ამ ქალაქში – შავ ჭირს, მახვილს და შიმშილს გადარჩენილთ ნაბუქოდონოსორის, ბაბილონის მეფის, ხელში, და მათ მტერთა ხელში, და მათი სულის მაძიებელთა ხელში; და დასცემს ის მათ მახვილის პირით, არ დაინდობს, არ შეიბრალებს და არ შეიწყალებს მათ.’ +

8ამ ხალხს კი უთხარი: ასე თქვა უფალმა: ‘აჰა, მე ვიძლევი თქვენს წინაშე სიცოცხლის გზას და სიკვდილის გზას.

9ამ ქალაქში მჯდომი მახვილით, შიმშილითა და შავი ჭირით მოკვდება, ხოლო ვინც გავა და თქვენზე გარსშემომდგარ ქალდეველთ ჩაბარდება, იცოცხლებს და ნადავლად ექნება მას თავისი სული. +

10რადგან მე მოვაქციე ჩემი პირი ამ ქალაქის წინააღმდეგ საუბედუროდ და საბოროტოდ,’ – სიტყვა უფლისა, – ‘ბაბილონის მეფის ხელთ გადაეცემა იგი და ცეცხლით გადაწვავს მას.’ +

11იუდას მეფის სახლს კი: ‘ისმინეთ სიტყვა უფლისა!

12სახლო დავითისა! ასე თქვა უფალმა: დილითვე საჯეთ სამართალი და გადაარჩინეთ მძარცველის ხელით წართმეული, სანამ გამოვა ჩემი მრისხანება ცეცხლივით თქვენი ბოროტი ნამოქმედარის გამო, და აგიზგიზდება და არავინ იქნება ჩამქრობი.

13აჰა, შენზე მოვდივარ, ღელეში მჯდომო, ვაკის კლდევ!’ – სიტყვა უფლისა, – რომ ამბობთ: ‘ვინ დაგვესხმის და ვინ მოვა ჩვენს საცხოვრებელში?’ +

14და მოგკითხავთ თქვენ თქვენი ნამოქმედარის ნაყოფისამებრ,“ – სიტყვა უფლისა, – „და ცეცხლს წავუკიდებ მის ტყეს და ირგვლივ ყველაფერს შეჭამს.“ +

22

წინასწარმეტყველების დასასრული

22^1ასე თქვა უფალმა: „ჩადი იუდას მეფის სახლში და ილაპარაკე იქ ეს სიტყვა,

2და თქვი: ისმინე სიტყვა უფლისა, დავითის ტახტზე მჯდომო, იუდას მეფევ, შენ და შენმა მსახურებმა და ამ კარიბჭეებში შემომსვლელმა შენმა ერმა!

3ასე თქვა უფალმა: ‘ქმენით სამართალი და სიმართლე, და დაიხსენით წართმეული მძარცველის ხელიდან, და მწირს და ობოლს და ქვრივს ნუ მოატყუებთ, ნუ გაძარცვავთ და უდანაშაულო სისხლს ნუ დაღვრით ამ ადგილზე. +

4რადგან, თუ შეასრულებთ ამ სიტყვას, მაშინ შემოვლენ ამ სახლის კარიბჭეებში მეფენი, დავითის ტახტზე მსხდომნი, ამხედრებულნი ეტლებზე და ცხენებზე, და მისი მსახურები და მისი ერი. +

5და თუ არ მოისმენთ ამ სიტყვებს, ჩემს თავს ვიფიცავ,’ – სიტყვა უფლისა, – ‘რომ ნანგრევებად იქცევა ეს სახლი.“ +

6რადგან ასე თქვა უფალმა იუდას მეფის სახლზე: „შენ ჩემი ხარ ვით გილყადი, ლიბანის თხემი; მაგრამ უდაბნოდ, უკაცრიელ ქალაქებად გაქცევ შენ.

7და მოვუხმობ შენზე შემმუსვრელთ, თითოეულს თავისი იარაღით, და მოჭრიან ისინი შენს რჩეულ კედრებს და ცეცხლში ჩაყრიან.

8და მრავალი ხალხები გაივლიან ამ ქალაქზე და ეტყვიან ერთმანეთს: ‘რის გამო მოექცა უფალი ასე ამ დიდებულ ქალაქს?’ +

9და ეტყვიან პასუხად: ‘იმის გამო, რომ მიატოვეს უფლის, თავიანთი ღმერთის, აღთქმა და სხვა ღმერთებს სცემდნენ თაყვანს და მათ ემსახურებოდნენ.’

10ნუ იტირებთ მკვდარს და ნუ იგლოვებთ მას, იტირეთ წამსვლელი, რადგან აღარ დაბრუნდება, და აღარ იხილავს თავის მშობლიურ ქვეყანას.

11რადგან ასე თქვა უფალმა შალუმზე, იუდას მეფის იოშიას ძეზე, რომელიც თავისი მამის, იოშიას ნაცვლად მეფობდა და რომელიც გავიდა ამ ადგილიდან: ‘აღარ დაბრუნდება იგი იქ! +

12რადგან იმ ადგილზე, სადაც დაასახლეს, იქ მოკვდება და ამ ქვეყანას ვეღარ იხილავს!’ +

მეფეთა შესახებ

13ვაი იმას, ვინც უსამართლობით აშენებს თავის სახლს და უკანონოდ – თავის ქორედებს! თავის მოყვასს მუქთად ამუშავებს და მის გასამრჯელოს არ აძლევს მას.

14ვინც ამბობს: ‘ავიშენებ ფართო სახლს და ვრცელ ქორედებს, და გაჭრის თავისთვის სარკმელებს და კედრით შემოფიცრავს და სინგურით შეღებავს.

15იმით მეფობ, რომ კედარს ეტოქები. განა მამაშენი არ ჭამდა და არ სვამდა? მაგრამ სამართალსა და სიმართლეს იქმოდა და ამიტომაც ჰქონდა სიკეთე.

16ჩაგრულსა და ღარიბ-ღატაკს განიკითხავდა, ამიტომაც კარგი იყო, განა ეს არ არის ჩემი შეცნობა?“ – სიტყვა უფლისა. –

17„რადგან შენი თვალი და შენი გული მხოლოდ შენს ანგარებაზეა მიპყრობილი, უდანაშაულო სისხლის დაღვრაზე ძარცვა-გლეჯაზე და ძალადობაზე.“ +

18ამიტომ ასე თქვა უფალმა იეჰოიაკიმზე, იოშიას, იუდას მეფის ძეზე: „არ დაატირებენ მას: ‘ვაი, ჩემო ძმაო,’ ან ‘ვაი, ჩემო დაო!’ არ დაატირებენ მას: ‘ვაი, ბატონო!’ და ‘ვაი, მისი დიდებულება!’ +

19ვირის დამარხვით დაიმარხება, ამოათრევენ მას და მოისვრიან იერუსალიმის კარიბჭეთა მიღმა.

20ადი ლიბანზე და იყვირე, და ბაშანზე გამოეცი შენი ხმა და ყაბარიმიდან იყვირე, რადგან დაილეწა ყველა შენი მოტრფიალე.

21მე გელაპარაკებოდი შენს კეთილდღეობაში, მაგრამ შენ თქვი: ‘არ მოვისმენ!’ ეს არის შენი გზა შენი სიყმაწვილიდან, რომ არ უსმენდი ჩემს ხმას. +

22ყველა შენს მწყემსს ქარი დამწყესავს და შენი მოტრფიალენი ტყვედ წავლენ. მაშინ კი შერცხვები და შერცხვენილი იქნები ყველა ბოროტების გამო.

23ლიბანში მჯდომო, კედრებში დაბუდებულო, რა საცოდავი იქნები, როდესაც გეწევა ტანჯვა, როგორც მშობიარის ტკივილები. +

24როგორც ცოცხალი ვარ,“ – სიტყვა უფლისა, – „რომ შენ, ქონია იოაკიმის ძევ, იუდას მეფევ, ბეჭედიც რომ იყო ჩემი მარჯვენა ხელისა, იქიდანაც კი მოგიძრობ. +

25და მიგცემ შენი სულის მაძიებელთა ხელთ და მათ ხელთ, რომელთა წინაშეც თრთიხარ, და ბაბილონის მეფის, ნაბუქოდონოსორის, ხელთ და ქალდეველთა ხელთ.

26და გადაგყრით შენ და შენს დედას, რომელმაც შენ გშობა, სხვა ქვეყანაში, სადაც არ შობილხარ, მაგრამ იქ დაიხოცებით. +

27იმ ქვეყანაში, სადაც დაბრუნებას ისწრაფვის მათი სული, არ დაბრუნდებიან ისინი. +

28საზიზღარი დამსხვრეული ძეგლია ეს კაცი – ქონია – თუ უსარგებლო ჭურჭელი? რატომ არიან გადაყრილნი, ის და მისი თესლი და გადასროლილნი იმ ქვეყანაში, რომელსაც არ იცნობდნენ? +

29ქვეყანავ, ქვეყანავ, ქვეყანავ, ისმინე სიტყვა უფლისა!

30ასე თქვა უფალმა: ჩაწერეთ ეს კაცი უშვილოდ, ბედკრულ მამაკაცად თავის დღეებში, რადგან მისი თესლიდან ვერ აღზევდება დავითის ტახტზე მჯდომი და ხელმწიფე იუდაში.“

23

უფლის რისხვა ორგულ მწყემსებზე

23^1„ვაი მწყემსებს, რომლებიც ღუპავენ და ფანტავენ ჩემი სამწყსოს ცხვარს!“ – სიტყვა უფლისა. – +

2ამიტომ ასე თქვა უფალმა, ისრაელის ღმერთმა, ჩემი ერის დამმწყესავ მწყემსებზე: „თქვენ დაჰფანტეთ ჩემი ცხვარი, გარიყეთ და ყური არ უგდეთ მათ! მე მოგკითხავთ თქვენ თქვენი ბოროტი ნამოქმედარის გამო,“ – სიტყვა უფლისა. –

3მე შევკრებ ჩემი ცხვრის ნატამალს ყველა ქვეყნებიდან, სადაც გავაძევე ისინი და დავაბრუნებ მათ თავიანთ საძოვარზე და ინაყოფიერებენ და გამრავლდებიან. +

4და დავაყენებ მათზე მწყემსებს, რომლებიც დამწყესავენ მათ. და აღარ შეშინდებიან მეტად და აღარ დაფრთხებიან, და აღარ დააკლდებათ მათ არაფერი.“ – სიტყვა უფლისა. – +

5„აჰა, მოდის დღეები,“ – სიტყვა უფლისა, – „და აღვუდგენ დავითს მართალ ყლორტს, და იმეფებს მეფე და მართლად მოიქცევა, და სამართალსა და სიმართლეს იქმს ქვეყანაზე. +

6მის დღეებში იუდა ხსნილი იქნება და ისრაელი უსაფრთხოდ დასახლდება, და აი სახელი, რომელსაც უწოდებენ მას: ‘უფალი – ჩვენი სიმართლე!’ +

7ამიტომ მოდის დღეები,“ – სიტყვა უფლისა, – „და აღარ იტყვიან მეტად: ‘ცოცხალია უფალი, რომელმაც ამოიყვანა ისრაელის ძენი ეგვიპტის ქვეყნიდან!’ +

8არამედ: ‘ცოცხალია უფალი, რომელმაც გამოიყვანა და მოიყვანა ისრაელის სახლის თესლი ჩრდილო ქვეყნიდან და ყველა ქალაქიდან, სადაც გავაძევე ისინი, და იცხოვრებენ თავიანთ მიწაზე.“

ცრუ წინასწარმეტყველთა დაძრახვა

9წინასწარმეტყველთათვის: ჩემი გული შეიმუსრა ჩემში, შეიძრა ჩემი ყველა ძვალი, დავემსგავსე მთვრალს და ღვინით შეპყრობილ კაცს უფლის და მისი წმიდა სიტყვების გამო.

10რადგან მრუშებითაა სავსე ქვეყანა, რადგან წყევლის გამო გლოვობს ქვეყანა, გახმა უდაბნოს საძოვრები. მათი მისწრაფება ბოროტია და მათი ძალა უსამართლობაშია.

11„რადგან მლიქვნელობს წინასწარმეტყველიცა და მღვდელიც, ჩემს სახლშიც ვიპოვე მათი ბოროტება!“ – სიტყვა უფლისა. –

12„ამიტომ იქნება მათი გზა, როგორც მოლიპული ადგილები სიბნელეში, ხელს კრავენ მათ და დაეცემიან ისინი, რადგან მე მოვაწევ მათზე უბედურებას, მათი დასჯის წელს!“ – სიტყვა უფლისა. – +

13„სამარიის წინასწარმეტყველებში სიბილწე დავინახე. ბაყალის სახელით წინასწარმეტყველებდნენ და აცთუნებდნენ ჩემს ერს, ისრაელს.

14იერუსალიმის წინასწარმეტყველებში საშინელებანი დავინახე: მრუშობდნენ და სიცრუეში დადიოდნენ, და ბოროტმოქმედთ უმაგრებდნენ ხელს, რათა არც ერთი არ მოქცეულიყო თავის ბოროტებიდან. ყველანი სოდომივით გახდნენ, მისი მცხოვრებნი კი – გომორასავით.“ +

15ასე თქვა უფალმა ცაბაოთმა წინასწარმეტყველებზე: „აჰა, მე ვაჭმევ მათ აბზინდას და ვასმევ მათ შხამიან წყალს, რადგან იერუსალიმის წინასწარმეტყველთაგან გამოდის ცთუნება მთელს ქვეყანაზე.“ +

16ასე თქვა უფალმა ცაბაოთმა: „ნუ მოუსმენთ წინასწარმეტყველთა სიტყვებს, რომლებიც თქვენ გიწინასწარმეტყველებენ; ისინი გატყუებენ თქვენ, თავიანთი გულის ხილვას ლაპარაკობენ, და არა იმას, რაც უფლის პირიდანაა. +

17ეუბნებიან ჩემს მაძაგებელთ, უფალმა თქვა: ‘მშვიდობა გექნებათ!’ და ყოველს, თავის გულის შეუპოვრობით მოსიარულეს, ეუბნებიან: ‘არ მოვა თქვენზე უბედურება!’ +

18რადგან ვინ იდგა უფლის თათბირში და ვინ მოისმინა მისი სიტყვა? ვინ დაუგდო ყური მის სიტყვას და ვინ მოისმინა?

19აჰა, უფლის ქარიშხალი რისხვით გამოვიდა და ქარიშხალი ტრიალებს, ბოროტმოქმედთა თავზე დაეცემა.

20არ შებრუნდება უფლის რისხვა, სანამ არ იქმს და არ შეასრულებს თავისი გულის ზრახვებს, უკანასკნელ დღეებში მიხვდებით მას. +

21მე არ გამომიგზავნია ეს წინასწარმეტყველნი თავად მორბოდნენ, მე არ მილაპარაკია მათთან, თავისით წინასწარმეტყველებდნენ. +

22რომ მდგარიყვნენ ჩემს თათბირში აუწყებდნენ ჩემს სიტყვებს ჩემს ხალხს, და მოაქცევდნენ მათ ბოროტი გზიდან და მათი ბოროტი ნამოქმედარიდან.

23მხოლოდ ახლოდანა ვარ ღმერთი,“ – სიტყვა უფლისა, – „შორიდან კი ღმერთი არა ვარ?

24თუ ვინმე დაიმალება სამალავში, განა მე ვერ დავინახავ მას?“ – სიტყვა უფლისა, – „განა ცა და ქვეყანა ჩემით არ არის სავსე?“ – სიტყვა უფლისა. – +

25„მოვისმინე, რასაც ამბობენ წინასწარმეტყველნი, ჩემი სახელით ცრუ წინასწარმეტყველნი, რომ ამბობენ: ‘მე დამესიზმრა, მე დამესიზმრა!’ +

26როდემდე იქნება ეს წინასწარმეტყველთა გულში, სიცრუეს რომ წინასწარმეტყველებენ და თავიანთ გულის ნაფიქრს რომ ქადაგებენ,

27რომელნიც ფიქრობენ დაავიწყონ ჩემს ხალხს ჩემი სახელი თავიანთი სიზმრებით, რომელსაც ისინი უყვებიან ერთი მეორეს, როგორც მათმა მამებმა დაივიწყეს ჩემი სახელი ბაყალის გამო? +

28წინასწარმეტყველმა, რომელმაც სიზმარი ნახა, მოუთხროს სიზმარი, ხოლო მან, ვისთანაც ჩემი სიტყვაა, თქვას ჩემი ჭეშმარიტი სიტყვა. სად ბზე, სად ხორბალი?“ – სიტყვა უფლისა. – +

29„ჩემი სიტყვა ხომ ცეცხლივითაა,“ – სიტყვა უფლისა, – „და ჩაქუჩივით ამტვრევს კლდეს! +

30ამიტომ აჰა, მე ვარ წინასწარმეტყველთა წინააღმდეგ,“ – სიტყვა უფლისა, – „ჩემი სიტყვის ერთმანეთისაგან მპარავთა წინააღმდეგ. +

31აჰა, მე ვარ იმ წინასწარმეტყველთა წინააღმდეგ, რომელნიც თავიანთ ენას იყენებენ და ამბობენ: ‘მან თქვა!’ +

32აჰა, მე ვარ სიზმართ ამხსნელთა წინააღმდეგ,“ – სიტყვა უფლისა, – „რომლებიც მოუთხრობენ და აცთუნებენ ჩემს ერს თავიანთი ტყუილებით და თავიანთი თავქარიანობით. მე კი არ გამომიგზავნია ისინი და მე არ მიბრძანებია მათთვის, და არავითარი სარგებელი არ მოაქვთ მათ ამ ერისათვის,“ – სიტყვა უფლისა. – +

33„და თუ გკითხავს შენ ეს ერი, ან წინასწარმეტყველი, ან მღვდელი: ‘რა არის უფლის ტვირთი?’ მაშინ უთხარი მათ: ‘რა ტვირთი? მე მიგატოვებთ თქვენ.’ – სიტყვა უფლისა. – +

34„და წინასწარმეტყველი, მღვდელი ან ერი, ვინც იტყვის: ‘უფლის მისანი ვარ!’ დავსჯი მას და მის სახლს.

35ასე უთხარით ერთიმეორეს, ძმამ ძმას: ‘რა უპასუხა უფალმა?’ და ‘რა თქვა უფალმა?’

36და უფლის ტვირთი აღარ ახსენოთ, რადგან ტვირთად ექნება კაცს თავისი სიტყვა, რადგან თქვენ დაამახინჯეთ ცოცხალი ღმერთის, უფალ ცაბაოთის, ჩვენი ღმერთის, სიტყვები.

37ასე უთხარი წინასწარმეტყველს: ‘რა გიპასუხა შენ უფალმა?’ და ‘რა თქვა უფალმა?’

38და თუ იტყვით: ‘ტვირთი უფლისა,’ მაშინ ასე ამბობს უფალი, რადგან თქვენ თქვით ეს სიტყვა ‘ტვირთი უფლისა,’ მე კი გამოვგზავნე თქვენთან, რომ აღარ გეთქვათ: ‘ტვირთი უფლისა.’

39ამიტომ დაგივიწყებთ თქვენ; მოგაცილებთ ჩემი პირიდან და მიგატოვებთ თქვენ და თქვენს ქალაქს, რომელიც მე მოგეცით თქვენ და თქვენს მამებს.

40და მოვაწევ თქვენზე სამუდამო სირცხვილს და სამუდამო შერცხვენას, რომელიც არ დაივიწყება.“ +

24

იგავი კარგ და ცუდ ლეღვზე

24^1მას შემდეგ, რაც ნაბუქოდონოსორმა, ბაბილონის მეფემ გამოდევნა იექონია, იეჰოიაკიმის ძე, იუდას მეფე და იუდას მთავარნი, ხურონი და მჭედელნი იერუსალიმიდან და ბაბილონში მოიყვანა, უფალმა მიჩვენა: აჰა, ორი კალათა ლეღვებისა დგას უფლის ტაძრის წინ. +

2ერთ კალათაში ძალიან კარგი ლეღვები იყო, როგორიც პირველნაყოფია ლეღვისა, ხოლო მეორე კალათაში – ძალიან ცუდი ლეღვები, რომელთა ჭამაც არ შეიძლებოდა მათი უვარგისობის გამო.

3და მითხრა მე უფალმა: „რას ხედავ, იერემია?“ და ვუთხარი მე: „ლეღვებს. კარგი ლეღვები ძალიან კარგებია და ცუდები – ძალიან ცუდები, რომელთა ჭამაც არ შეიძლება მათი უვარგისობის გამო.“

4და იყო სიტყვა უფლისა ჩემდამი:

5ასე თქვა უფალმა, ისრაელის ღმერთმა: „როგორც ეს კარგი ლეღვებია, ისე კარგად ვიცნობ მე იუდას დევნილობას, რომელშიც გავგზავნე იგი ამ ადგილიდან ქალდეველთა ქვეყნად.

6და მე მივაპყრობ მათ ჩემს თვალთ სასიკეთოდ, დავაბრუნებ ამ ქვეყანაში და ავაშენებ მათ, არ დავანგრევ, დავრგავ და არ აღმოვფხვრი. +

7და მე მივცემ მათ გულს ჩემს შესაცნობად, რადგან მე ვარ უფალი, და ისინი იქნებიან ჩემი ერი, და მე ვიქნები მათი ღმერთი და მთელი გულით მოიქცევიან ჩემსკენ. +

8და ცუდ ლეღვებად, რომელთა ჭამაც არ შეიძლება მათი უვარგისობის გამო,“ ასე თქვა უფალმა, „ჩავთვლი ციდკიაჰუს, იუდას მეფეს, და მის მთავართ და იერუსალიმის ნატამალს, ამ ქვეყანაში დარჩენილს, და ეგვიპტის ქვეყანაში მცხოვრებთ. +

9და ვაქცევ მათ საშინელებად, უბედურებად ქვეყნის ყველა სამეფოსათვის, შერცხვენად და იგავად, დასაცინად და დასაწყევლად ყველა ადგილებში, სადაც მე გავყრი მათ. +

10და გავუგზავნი მათ მახვილს და შიმშილს და შავ ჭირს, სანამ არ ამოვწყვეტ იმ მიწიდან, რომელიც მივეცი მათ და მათ მამებს.“ +

25
წინასწარმეტყველება სამოცდაათწლიან ტყვეობაზე

25^1სიტყვა, რომელიც იყო იერემიას მიმართ იუდას მთელ ერზე იეჰოიაკიმის, იოშიას ძის, იუდას მეფის, მეფობის მეოთხე წელს. და ის იყო პირველი წელი ბაბილონის მეფის ნაბუქოდონოსორის მეფობისა.

2სიტყვა, რომელიც უთხრა წინასწარმეტყველმა იერემიამ იუდას მთელ ერსა და იერუსალიმის ყველა მცხოვრებს:

3„იოშიას, იუდას მეფის ყამონის ძის მეცამეტე წლიდან დღემდე, აი უკვე ოცდასამი წელია, რაც იყო უფლის სიტყვა ჩემდამი, და მე გელაპარაკებოდით და თქვენ არ ისმენდით.

4და გზავნიდა უფალი თქვენთან ყველა თვის მსახურს, წინასწარმეტყველთ, განთიადიდან გზავნიდა და არ უსმენდით და არ უგდებდით ყურს. +

5გეუბნებოდნენ: „მოიქეცით თითოეული თქვენი ბოროტი გზიდან და თქვენი ბოროტი ნამოქმედარიდან, და დასახლდით მიწაზე, რომელიც უფალმა მოგცათ თქვენ და თქვენს მამებს უკუნითი უკუნისამდე. +

6და ნუ მისდევთ სხვა ღმერთებს, რათა ემსახუროთ და თაყვანი სცეთ მათ, არ გამაჯავროთ მე თქვენი ხელის ნაკეთებით და არ გიბოროტებთ. +

7მაგრამ თქვენ არ მომისმინეთ მე!“ – სიტყვა უფლისა, – „რათა გაგეჯავრებინეთ თქვენი ხელის ნაკეთებებით ისევ თქვენდა საუბედუროდ.“

8ამიტომ ასე თქვა უფალმა ცაბაოთმა: „იმის გამო, რომ არ ისმინეთ ჩემი სიტყვა,

9აჰა, გავგზავნი და წამოვიყვან ჩრდილოეთის ყველა ტომს!“ – სიტყვა უფლისა, – „და ბაბილონის მეფეს ნაბუქოდონოსორს, ჩემს მსახურს, და მოვიყვან მათ ამ ქვეყანაზე და მის მცხოვრებლებზე და ყველა ამ ხალხებზე ირგვლივ, გავანადგურებ მათ, გავხდი უკაცრიელად, დასაცინად და საუკუნო ნანგრევებად. +

10და მოვსპობ მათგან სიხარულის ხმას და ლხენის ხმას, ნეფის ხმას და პატარძლის ხმას, წისქვილების ხმას და სანთლის შუქს. +

11და მთელი ეს ქვეყანა გაოხრდება და გაუკაცრიელდება, და დაემსახურებიან ეს ხალხები ბაბილონის მეფეს სამოცდაათ წელს.

12და სამოცდაათი წლის გასვლისას დავსჯი მე ბაბილონის მეფეს და იმ ხალხს,“ – სიტყვა უფლისა, – „მათი ურჯულოების გამო, და ქალდეველთა ქვეყანას; და ვაქცევ მას საუკუნო უდაბნოდ. +

13და ავასრულებ იმ ქვეყანაზე ყველა ჩემს სიტყვას, რომელიც წარმოვთქვი მასზე, ყოველივეს ჩაწერილს ამ წიგნში, რომელიც იწინასწარმეტყველა იერემიამ ყველა ხალხებზე.

14რადგან ისინიც ემსახურებოდნენ მათ, ბევრი ხალხები და დიდი მეფენი, და მივუზღავ მათ მათი საქმეებისა და მათ ხელთა ნაკეთების მიხედვით.“ +
იგავი რისხვის ღვინით სავსე თასზე

15რადგან ასე მითხრა მე უფალმა, ისრაელის ღმერთმა: „აიღე ეს თასი რისხვის ღვინით ჩემი ხელიდან და შეასვი ეს ყველა ხალხებს, რომლებთანაც გაგგზავნი შენ. +

16და შესვამენ და აბობოქრდებიან და გაგიჟდებიან მახვილის გამო, რომელსაც მე მოვუვლენ მათ.“ +

17და მე ავიღე უფლის თასი ხელიდან და შევასვი ყველა ხალხებს, რომლებთანაც მე გამგზავნა უფალმა.

18იერუსალიმს და იუდას ქალაქებს, და მის მეფეებს და მის მთავრებს, რათა მიმეცა ისინი ნგრევისა და თავზარდაცემისათვის, და წყევლისათვის, როგორც ეს დღეს არის, +

19ფარაონს, ეგვიპტის მეფეს, და მის მსახურთ, მის მთავრებს და მთელ მის ერს, +

20და ყველა შერეულ ხალხს და ყუცის ქვეყნის ყველა მეფეს და ფილისტიმელთა ქვეყნის ყველა მეფეს, და აშკელონს, ღაზას და ყეკრონს და აშდოდის ნატამალს,

21ედომს და მოაბს, და ყამონის ძეთ, +

22და ცორის ყველა მეფეს და ციდონის ყველა მეფეს, და იმ კუნძულთა მეფეთ, რომელნიც ზღვის გაღმა იყვნენ;

23დედანს, თემას და ბუზს, და ყველა საფეთქელშეკრეჭილს; +

24და არაბეთის ყველა მეფეს და უდაბნოში დასახლებულ ყველა შერეული ხალხის მეფეებს;

25და ზიმრის ყველა მეფეს, ყელამის ყველა მეფეს და მიდიის ყველა მეფეს; +

26ჩრდილოეთის ყველა მეფეს, მახლობელს და შორებელს; და მსოფლიოს ყველა სამეფოს, რომელიც მიწის პირზეა. და შიშაქის მეფე შესვამს მათ შემდეგ. +

27და უთხარი მათ: ‘ასე თქვა უფალმა ცაბაოთმა, ისრაელის ღმერთმა, რომ შესვამთ და დათვრებით, და ამოარწყევთ და დაეცემით, და არ ადგებით მახვილის გამო, რომელსაც მე მოვავლენ თქვენზე!’ +

28და თუ უარს იტყვიან შენი ხელიდან თასის მიღებაზე, რომ შესვან, მაშინ უთხარი მათ: ‘ასე ბრძანა უფალმა ცაბაოთმა: შესვამთ!’

29რადგან იმ ქალაქზე, რომელიც ჩემი სახელით იწოდება, მე ვიწყებ უბედურების მოწევას, და ნუთუ თქვენ არ დაისჯებით? არ დარჩებით დაუსჯელნი, რადგან მახვილს ვუხმობ მე ქვეყნის ყველა მცხოვრებზე!“ – სიტყვა უფალ ცაბაოთისა. – +

30„და შენ იწინასწარმეტყველე მათზე ყველა ეს სიტყვა და უთხარი მათ: ‘უფალი სიმაღლიდან დაიგრგვინებს და მისი წმინდა სამყოფელიდან გამოსცემს ხმას, გრგვინვით დაიგრგვინებს თავის სავანეზე; როგორც საწნახელში ყურძნის მწურავი, შემოსძახებს დედამიწის ყველა მცხოვრებთა წინააღმდეგ.

31ხმაური მისწვდება ქვეყნის კიდეს, რადგან დავა აქვს უფალს ხალხებთან, განიკითხავს იგი ყველა ხორციელს, ბოროტმოქმედთ მახვილს გადასცემს იგი,’ – სიტყვა უფლისა.“ +

32ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: „აჰა, უბედურება გამოდის ხალხიდან ხალხისაკენ და დიდი ქარიშხალი აღიძვრის ქვეყნის კიდეებიდან.

33და იქნებიან იმ დღეს უფლის მიერ დახოცილნი ქვეყნის კიდიდან ქვეყნის კიდემდე, და არ დაიტირებიან ისინი არ აიკრიფებიან და არ დაიმარხებიან, ნაკელად იქნებიან მიწის პირზე. +

34იქვითინეთ, მწყემსებო, და იკივლეთ, და ნაცარში იგორავეთ ფარის მეთაურნო, რადგან მოაწია დღეებმა თქვენი დაკვლისა და გაგფანტავთ და დაემხობით, როგორც ძვირფასი ჭურჭელი. +

35არ ექნებათ თავშესაფარი მწყემსებს და გადარჩენა ფარის მეთაურებს.

36მწყემსთა ყვირილის და ფარის მეთაურთა ქვითინის ხმაა, რადგან აჩანაგებს უფალი მათ საძოვარს.

37და გაუდაბურდება მშვიდობიანი საძოვრები უფლის რისხვის გამო.

38ლომივით დატოვა მან თავისი ბუნაგი, რადგან გაუკაცრიელდა მათი ქვეყანა ამაოხრებლის რისხვისა და მისი რისხვის ალით.“

26
იერემია მონანიებისაკენ მოუწოდებს

26^1იეჰოიაკიმის, იოშიას ძის, იუდას მეფის, მეფობის დასაწყისში იყო უფლის სიტყვა.

2ასე თქვა უფალმა: „დადექი უფლის სახლის ეზოში და უთხარი იუდას ყველა ქალაქის მცხოვრებთ, მომსვლელთ უფლის სახლში თაყვანის საცემად, ყოველი ეს სიტყვა, რომელიც მე გიბრძანე, რომ გეთქვა მათთვის. არც ერთი სიტყვა არ დააკლო. +

3იქნებ ისმინონ და მოიქცეს თითოეული თავისი ბოროტი გზიდან, მაშინ მე ვინანებ იმ უბედურებებს, რომელნიც განვიზრახე მათზე მოსაწევად მათი ბოროტი ნამოქმედარის გამო. +

4უთხარი მათ: ასე თქვა უფალმა: ‘თუ არ მომისმენთ მე და არ ივლით ჩემი რჯულის მიხედვით, რომელიც მე მოგეცით თქვენ,

5არ შეისმენთ სიტყვებს ჩემ მსახურთა, წინასწარმეტყველთა, რომელთაც მე ვგზავნიდი და ვგზავნიდი თქვენთან, თქვენ კი არ უსმენდით, +

6ამიტომ მე გავხდი ამ სახლს შილოსავით და ქვეყნის ყველა ხალხის საწყევლად გავხდი ამ ქალაქს!“ +

7და უსმენდნენ მღვდელნი და წინასწარმეტყველნი, და მთელი ერი იერემიას, თუ როგორ ლაპარაკობდა ამ სიტყვებს უფლის ტაძარში.

8და როდესაც დაასრულა იერემიამ ყოველივეს ლაპარაკი, რაც უფალმა უბრძანა ეთქვა მთელი ერისათვის, მაშინ დაიჭირეს ის მღვდლებმა და წინასწარმეტყველებმა და მთელმა ერმა, და უთხრეს: „უნდა მოკვდე!

9რატომ იწინასწარმეტყველე უფლის სახელით ასე: ‘შილოსავით იქნება ეს სახლი, ხოლო ეს ქალაქი დაცარიელდება, დარჩება უმოსახლოდ?’“ და მთელმა ერმა თავი მოიყარა იერემიასთან უფლის სახლში. +

10და მოისმინეს იუდას მთავრებმა ეს სიტყვები და მეფის სასახლიდან უფლის სახლში ავიდნენ, და დასხდნენ უფლის სახლის ახალი კარიბჭის შესასვლელში. +

11და უთხრეს მღვდლებმა და წინასწარმეტყველებმა მთავრებს და მთელ ერს: „სასიკვდილო განაჩენი ამ კაცს, რადგან ამ ქალაქზე იწინასწარმეტყველა, როგორც თქვენი ყურებით მოისმინეთ!“ +

12და უთხრა იერემიამ ყველა მთავარს და მთელ ერს: „უფალმა გამომგზავნა, რომ მეწინასწარმეტყველა ამ სახლზე და ამ ქალაქზე ყველა ის სიტყვა, რომელიც თქვენ მოისმინეთ.

13და ახლა გამოასწორეთ თქვენი გზები და თქვენი ნამოქმედარი, და უსმინეთ უფლის, თქვენი ღმერთის ხმას, მაშინ გადაიფიქრებს უფალი იმ უბედურებას, რაც თქვენზე წარმოთქვა. +

14მე კი, აჰა, თქვენს ხელთა ვარ და მომექეცით ისე, როგორც კეთილად და სწორად მიგაჩნიათ თქვენს თვალში.

15მაგრამ ცოდნით იცოდეთ, რომ, თუ მომკლავთ, მაშინ უდანაშაულო სისხლს დაიდებთ თქვენზე და ამ ქალაქზე, და მის მცხოვრებლებზე, რადგან ნამდვილად უფალმა გამომგზავნა თქვენთან, რომ მეთქვა ყველა ეს სიტყვა თქვენს გასაგონად.“ +

16მაშინ უთხრეს მთავრებმა და მთელმა ერმა მღვდლებსა და წინასწარმეტყველთ: „ეს კაცი არ იმსახურებს სასიკვდილო განაჩენს, რადგან უფლის, ჩვენი ღმერთის, სახელით გველაპარაკებოდა ჩვენ.“

17და წამოდგნენ კაცნი ქვეყნის უხუცესთაგან და უთხრეს მთელი ერის კრებულს:

18„მიქა მორეშეთელი წინასწარმეტყველებდა ხიზკიაჰუს, იუდას მეფის დღეებში და ასე უთხრა მთელს იუდას ერს: ‘ასე თქვა უფალმა ცაბაოთმა: სიონი მინდორივით გადაიხვნება, და იერუსალიმი ქვის გროვად იქცევა, ტაძრის მთა კი – ტყიან სერებად.’ +

19მაგრამ განა ხიზკიაჰუმ, იუდას მეფემ და მთელმა იუდას ერმა მოკლეს იგი? განა არ შეეშინდა მას უფლისა და შესთხოვა უფლის პირს, და გადაიფიქრა უფალმა ის უბედურება, რომელიც წარმოთქვა მათზე? ჩვენ კი თვითონ მოვაწევთ დიდ უბედურებას ჩვენს სულებზე!“ +

წინასწარმეტყველ ურიას სიკვდილი

20და სხვა კაციც წინასწარმეტყველებდა უფლის სახელით – ურია, შემაყიას ძე კირიათ-იეყარიმიდან, და წინასწარმეტყველებდა იმ ქალაქზე და იმ ქვეყანაზე ყველა იმ სიტყვებით, რომლებითაც იერემია წინასწარმეტყველებდა. +

21და ისმინა მისი სიტყვები მეფე იეჰოიაკიმმა და ყველა მისმა მხედართმთავარმა, და ყველა მთავარმა, და მოითხოვა მეფემ მისი მოკვლა. და გაიგო ეს ურიამ, და შეეშინდა, და გაიქცა და მივიდა ეგვიპტეში.

22და გაგზავნა მეფე იეჰოიაკიმმა ეგვიპტეში თავისი კაცები: ელნათან ყაქბორის ძე და მასთან სხვა კაცებიც.

23და მათ გამოიყვანეს ურია ეგვიპტიდან და მიუყვანეს მეფე იეჰოიაკიმს, და მან დასცა ის მახვილით, მისი გვამი კი დააგდო მდაბიოთა სასაფლაოზე.“ +

24მაგრამ ახიკამ შაფანის ძის ხელი იყო იერემიასთან, რომ არ გადაეცათ იგი ერის ხალხის ხელთ მოსაკლავად. +

27
იგავი უღელზე

27^1იეჰოიაკიმ იოშიას ძის, იუდას მეფის, მეფობის დასაწყისში ეს სიტყვა იყო იერემიასადმი უფლისაგან.

2ასე მითხრა მე უფალმა: „გაიკეთე თოკები და უღელი და დაიდე შენს კისერზე. +

3და გაუგზავნე ისინი ედომის მეფეს, მოაბის მეფეს, ყამონის ძეთა მეფეს, ცორის მეფეს და ციდონის მეფეს წარგზავნილთა ხელით, რომლებიც იერუსალიმში იუდას მეფე ციდკიაჰუსთან მოვიდნენ. +

4და უბრძანე მათ უთხრან თავიანთ ბატონებს: ასე თქვა უფალმა ცაბაოთმა, ისრაელის ღმერთმა: ‘ასე უთხარით თქვენს ბატონებს:

5მე შევქმენი ეს ქვეყანა და ადამიანი და პირუტყვი, რომელიც მიწის პირზეა, ჩემი დიდი ძალით და ჩემი გაწვდილი მკლავით, და მე მივეცი მას, ვინც ღირსია ჩემს თვალში. +

6და ახლა მე მივეცი ყველა ეს ქვეყნები ჩემს მსახურს, ბაბილონის მეფე ნაბუქოდონოსორს ხელში, და მინდვრის ცხოველნიც მივეცი მას, რომ ემსახურონ. +

7და ყველა ხალხი დაემსახურებიან მას და მის შვილებს და მის შვილთაშვილებს, სანამ მოვა მისი ქვეყნისა და მისი ჟამი, და დაემსახურებიან მას მრავალრიცხოვანი ხალხები და დიდი მეფენი. +

8და თუ რომელიმე ხალხი ან სამეფო არ დაემსახურება მას, ბაბილონის მეფე ნაბუქოდონოსორს და არ მიუშვერს თავის კისერს ბაბილონის მეფის უღელს, მახვილით და შიმშილით და შავი ჭირით დავსჯი იმ ხალხს!“ – სიტყვა უფლისა, – „სანამ არ მოვსპობ მათ მისი ხელით.

9და თქვენ ნუ მოუსმენთ თქვენს წინასწარმეტყველთ და თქვენს ჯადოსნებს, და თქვენს მესიზმრეებს და თქვენს მკითხავებს და თქვენს გრძნეულებს, რომლებიც გეუბნებიან თქვენ ასე: ‘არ ემსახუროთ ბაბილონის მეფეს.’ +

10რადგან ტყუილს გიწინასწარმეტყველებენ ისინი, რათა მოგაშორონ თქვენი მიწიდან, და მე გაგაძეოთ და დაიღუპოთ.

11ხოლო, რომელიც თავის კისერს მიუშვერს ბაბილონის მეფის უღელს და დაემსახურება მას, დავტოვებ თავის მიწაზე,“ – სიტყვა უფლისა, – „და დაამუშავებს მას და იცხოვრებს მასზე.“

12და მე ვუთხარი ყველა ეს სიტყვა ციდკიაჰუს, იუდას მეფეს: „მიუშვირეთ თქვენი კისრები ბაბილონის მეფის უღელს და ემსახურეთ მას და მის ერს, და იცოცხლებთ.

13რატომ უნდა დაიხოცოთ შენ და შენი ერი მახვილით და შიმშილით და შავი ჭირით, როგორც უფალმა წარმოთქვა იმ ხალხზე, რომელიც ბაბილონის მეფეს არ დაემსახურება? +

14ნუ მოუსმენთ წინასწარმეტყველთა სიტყვებს, რომლებიც ასე გეუბნებიან თქვენ: ‘არ ემსახუროთ ბაბილონის მეფეს!’ რადგან ტყუილს გიწინასწარმეტყველებენ ისინი.

15რადგან მე არ გამომიგზავნია ისინი,“ – სიტყვა უფლისა, – „ტყუილს წინასწარმეტყველებენ ჩემი სახელით, რათა მე გაგაძეოთ და დაიღუპოთ თქვენ და წინასწარმეტყველნი, რომლებიც გიწინასწარმეტყველებენ. +

16ხოლო მღვდლებს და მთელ ამ ერს მე ვეუბნებოდი, რომ ასე თქვა უფალმა: „ნუ მოუსმენთ თქვენს წინასწარმეტყველთა სიტყვებს, რომლებიც ასე გიწინასწარმეტყველებენ თქვენ: ‘უფლის ტაძრის მძიმე ჭურჭელი ახლა მალე დაბრუნდება ბაბილონიდან,’ რადგან ტყუილს გიწინასწარმეტყველებენ ისინი. +

17ნუ მოუსმენთ მათ, ემსახურეთ ბაბილონის მეფეს და იცოცხლებთ. რატომ უნდა იქცეს ეს ქალაქი ნანგრევებად?

18და თუ წინასწარმეტყველნი არიან ისინი და თუ უფლის სიტყვაა მათთან, შესთხოვონ უფალ ცაბაოთს, რომ უფლის ტაძარში, იუდას მეფის სასახლეში და იერუსალიმში დარჩენილი ჭურჭელი არ იქნეს წაღებული ბაბილონში.

19რადგან ასე თქვა უფალმა ცაბაოთმა სვეტებზე, ზღვაზე და საფუძველზე და ამ ქალაქში დარჩენილ დანარჩენ ჭურჭელზე, +

20რომელიც ბაბილონის მეფე ნაბუქოდონოსორს არ წაუღია, როცა იექონია იეჰოიაკიმის ძე იუდას მეფე და იუდასა და იერუსალიმის ყველა წარჩინებული იერუსალიმიდან ბაბილონში გადაასახლა. +

21რადგან ასე თქვა უფალმა ცაბაოთმა, ისრაელის ღმერთმა, უფლის სახლში და იუდას მეფის სახლში და იერუსალიმში დარჩენილ ჭურჭელზე:

22‘ბაბილონში იქნება მიტანილი და იქ იქნება იმ დღემდე, სანამ მოვიკითხავ მათ,’ – სიტყვა უფლისა, – „და წამოვიღებ მათ და დავაბრუნებ ამ ადგილზე. +

28
უღელზე იგავის გაგრძელება

28^1და იყო იმავე წელს, იუდას მეფე ციდკიაჰუს მეფობის დასაწყისში, მეოთხე წლის მეხუთე თვეს ხანანია ყაზურის ძემ, წინასწარმეტყველმა გაბაონიდან, მითხრა მე უფლის სახლში მღვდლებისა და მთელი ერის თვალწინ:

2„ასე თქვა უფალმა ცაბაოთმა, ისრაელის ღმერთმა: ‘მე დავლეწავ ბაბილონის მეფის უღელს! +

3ორ წელიწადში დავაბრუნებ ამ ადგილზე უფლის სახლის მთელ ჭურჭელს, რომელიც ბაბილონის მეფე ნაბუქოდონოსორმა წაიღო ამ ადგილიდან და მიიტანა ბაბილონში. +

4და იექონია იეჰოიაკიმის ძეს, იუდას მეფეს და ბაბილონში მისულ იუდას ყველა გადასახლებულს დავაბრუნებ ამ ადგილზე,’ – სიტყვა უფლისა, – ‘რადგან მე დავლეწავ ბაბილონის მეფის უღელს!“

5და უპასუხა იერემია წინასწარმეტყველმა ხანანია წინასწარმეტყველს მღვდელთა და უფლის სახლში მდგომი მთელი ერის თვალწინ;

6და თქვა იერემია წინასწარმეტყველმა: „ამენ! ქნას უფალმა ასე! აასრულოს უფალმა შენი სიტყვები, რომლებიც იწინასწარმეტყველე უფლის სახლის ჭურჭლისა და ყველა გადასახლებულის დაბრუნებაზე ბაბილონიდან ამ ადგილას.

7მხოლოდ მოისმინე ეს სიტყვა, რომელსაც მე ვიტყვი შენს გასაგონად და მთელი ერის გასაგონად.

8წინასწარმეტყველნი, რომელნიც ჩემზე წინ იყვნენ და შენზე წინ დიდი ხნით ადრე, უწინასწარმეტყველებდნენ ბევრ ქვეყანას და დიდ სამეფოებს ომს, უბედურებასა და შავ ჭირს;

9წინასწარმეტყველს, რომელიც მშვიდობას წინასწარმეტყველებს, მხოლოდ წინასწარმეტყველური სიტყვის აღსრულებისას ცნობენ როგორც წინასწარმეტყველს, რომელიც ჭეშმარიტად უფალმა გამოგზავნა.“ +

10მაშინ ჩამოიღო ხანანია წინასწარმეტყველმა უღელი წინასწარმეტყველ იერემიას კისრიდან და დალეწა.

11და თქვა ხანანიამ მთელი ერის თვალწინ: „ასე თქვა უფალმა: ‘ასევე დავლეწავ ნაბუქოდონოსორის უღელს ორ წელიწადში ყველა ხალხის კისერზე!’“ და წავიდა იერემია წინასწარმეტყველი თავისი გზით.

12და იყო სიტყვა უფლისა იერემიასადმი მას შემდეგ, რაც ხანანია წინასწარმეტყველმა დალეწა უღელი წინასწარმეტყველ იერემიას კისერზე:

13„წადი და უთხარი ხანანიას, რომ ასე თქვა უფალმა: ‘შენ ხის უღელი დალეწე, ახლა გააკეთე მის ნაცვლად რკინის უღელი,

14რადგან ასე თქვა უფალმა ცაბაოთმა, ისრაელის ღმერთმა: რკინის უღელი დავადგი მე ყველა იმ ხალხთა კისერზე, რათა ემსახურონ ბაბილონის მეფე ნაბუქოდონოსორს და დაემსახურებიან, და მინდვრის ცხოველნიც მივეცი მას.“ +

15და უთხრა იერემია წინასწარმეტყველმა ხანანია წინასწარმეტყველს: „ისმინე, ხანანიავ! უფალს არ გამოუგზავნიხარ შენ, და ტყუილად აიმედებ ამ ხალხს.

16ამიტომ ასე თქვა უფალმა: ‘აჰა, გადაგაგდებ მიწის პირიდან, ამ წელს მოკვდები, იმის გამო, რომ განდგომას ლაპარაკობდი უფლის წინააღმდეგ.’“ +

17და მოკვდა ხანანია იმ წელს, მეშვიდე თვეს.

29
იერემიას წერილი ტყვე თანამოძმეთა მიმართ ბაბილონში

29^1ეს არის სიტყვები წერილისა, რომელიც იერემია წინასწარმეტყველმა გაუგზავნა იერუსალიმიდან გადასახლებულ დანარჩენ უხუცესებს და მღვდლებს, და წინასწარმეტყველთ და მთელ ერს, რომლებიც ნაბუქოდონოსორმა გადაასახლა იერუსალიმიდან ბაბილონში

2(ეს იყო მას შემდეგ, რაც იერუსალიმიდან გავიდნენ მეფე იექონია და დედამისი – დედოფალი, და იუდასა და იერუსალიმის საჭურისნი და მთავარნი, ხურონი და მჭედელნი.), +

3ელყასა შაფანის ძის, და გემარია ხილკიას ძის ხელით, რომლებიც ციდკიაჰუმ, იუდას მეფემ, გაგზავნა ბაბილონის მეფე ნაბუქოდონოსორთან, ბაბილონში, რომ ეთქვათ:

4„ასე ეუბნება უფალი ცაბაოთ, ისრაელის ღმერთი, ყველა გადასახლებულს, რომლებიც მე გადავასახლე იერუსალიმიდან ბაბილონში:

5‘აიშენეთ სახლები და დასახლდით, და გააშენეთ ბაღები და ჭამეთ მათი ნაყოფი,

6მოიყვანეთ ცოლები და შობეთ ძენი და ასულნი, და მოუყვანეთ თქვენს ძეთ ცოლები და თქვენი ასულნი გაათხოვეთ, და შობონ მათ ძენი და ასულნი და გამრავლდით იქ და არ შემცირდეთ.

7და შესთხოვეთ მშვიდობა იმ ქალაქისათვის, სადაც გადაგასახლეთ თქვენ, და ევედრეთ მისთვის უფალს, რადგან მისი მშვიდობით თქვენც გექნებათ მშვიდობა.’

8რადგან ასე თქვა უფალმა ცაბაოთმა, ისრაელის ღმერთმა: ‘ნუ გაცთუნებენ თქვენ თქვენი წინასწარმეტყველნი, რომელნიც თქვენს შორის არიან, და თქვენი ჯადოსანნი, და ნუ დაუჯერებთ თქვენს სიზმრებს, რომელნიც გესიზმრებათ. +

9რადგან ტყუილს გიწინასწარმეტყველებენ ისინი ჩემი სახელით: ‘მე არ გამომიგზავნია ისინი!’ – სიტყვა უფლისა. +

10რადგან ასე თქვა უფალმა: ‘როდესაც ბაბილონს შეუსრულდება სამოცდაათი წელი, მოგიკითხავთ მე თქვენ და ავასრულებ თქვენზე ჩემს სასიკეთო სიტყვას, რათა დაგაბრუნოთ ამ ადგილას. +

11რადგან მე ვიცი ის ზრახვები, რაც მე განვიზრახე თქვენზე,’ – სიტყვა უფლისა, – ‘ზრახვები მშვიდობაზე, რომ მოგცეთ თქვენ მომავალი და იმედი.

12და მომიხმობთ მე, და წახვალთ და შემევედრებით, და მე მოგისმენთ თქვენ. +

13მეძიეთ მე და მიპოვნით, როდესაც მეძიებთ მთელი თქვენი გულით. +

14ნაპოვნი ვიქნები თქვენს მიერ,’ – სიტყვა უფლისა, – ‘და დაგაბრუნებთ თქვენი ტყვეობიდან და შეგკრებთ ყველა ხალხიდან და ყველა ადგილიდან, სადაც გაგაძევეთ,’ – სიტყვა უფლისა, – ‘და დაგაბრუნებთ იმ ადგილას, საიდანაც გადაგასახლეთ.’ +

15რადგან ამბობთ თქვენ: ‘უფალმა დაგვიყენა ჩვენ წინასწარმეტყველნი ბაბილონში.’

16რადგან ასე ამბობს უფალი დავითის ტახტზე მჯდომ მეფეზე და ამ ქალაქში მცხოვრებ მთელ ერზე, თქვენს ძმებზე, რომლებიც თქვენთან ერთად არ გავიდნენ გადასახლებაში,

17ასე თქვა უფალმა ცაბაოთმა: ‘აჰა, მე გავგზავნი მათში მახვილს, შიმშილსა და შავ ჭირს და ვაქცევ მათ გადამსკდარ ლეღვად, რომლის ჭამაც არ შეიძლება მისი უვარგისობის გამო. +

18დავედევნები მათ მახვილით, შიმშილითა და შავი ჭირით, და საშინელებად გავხდი მათ ქვეყნის ყველა სამეფოსათვის, საწყევლად და გასაოცებლად, თავზარდასაცემად, დასაცინად და შესარცხვენად ყველა ხალხში, რომლებშიც მე გავაძევე ისინი. +

19იმის სანაცვლოდ, რომ არ უსმინე ჩემს სიტყვებს,’ – სიტყვა უფლისა, – ‘რომ ვუგზავნიდი და ვუგზავნიდი მათ ჩემს მსახურთ, წინასწარმეტყველებს, მაგრამ თქვენ არ უსმინეთ მათ,’ – სიტყვა უფლისა. +

20და ისმინეთ თქვენ სიტყვა უფლისა, ყველა გადასახლებულო, ვინც კი გაგაგზავნეთ იერუსალიმიდან ბაბილონში.

21ასე თქვა უფალმა ცაბაოთმა, ისრაელის ღმერთმა, ახაბზე, კოლაიას ძეზე და ციდკიაჰუზე, მაყასეიას ძეზე, რომლებიც ჩემი სახელით ტყუილს გიწინასწარმეტყველებდნენ: ‘აჰა, მე მივცემ მათ ბაბილონის მეფეს ნაბუქოდონოსორს ხელში და ის დახოცავს მათ თქვენს თვალწინ. +

22და აღებული იქნება მათგან წყევლა იუდას ყველა გადასახლებულისათვის, რომლებიც ბაბილონში არიან: უფალმა გაგხადოს შენ ციდკიაჰუსავით და ახაბივით, რომელნიც ცეცხლზე შეწვა ბაბილონის მეფემ. +

23იმის გამო, რომ საზიზღრობა ჩაიდინეს მათ ისრაელში და მრუშობდნენ ისინი თავიანთ მოყვასთა ცოლებთან და ტყუილს ამბობდნენ ჩემი სახელით, რომელიც მე არ მიბრძანებია. და მე ვარ მცოდნე და მოწმე!’ – სიტყვა უფლისა.

24და შემაია ნეხელამელს უთხარი:

25„ასე თქვა უფალმა ცაბაოთმა, ისრაელის ღმერთმა: ‘იმის გამო, რომ შენი სახელით უგზავნიდი წერილებს იერუსალიმის მთელ ერს და ცეფანია მაყასეიას ძეს, მღვდელს და ყველა მღვდელთ, რომ:

26უფალმა დაგაყენა შენ მღვდლად იოეჰოიადაყის ნაცვლად, რომ გეზრუნა იმისათვის, რომ ყოფილიყვნენ უფლის ტაძარში ყოველი შეშლილი კაცისა და წინასწარმეტყველის ზედამხედველნი, და რომ გაგეკრა ის ბოძზე და ჩაგესვა საკანში.

27და ახლა რატომ არ დატუქსავთ იერემია ყანათოთელს, რომელიც თქვენ გიწინასწარმეტყველებდათ?

28იმიტომ, რომ ჩვენთანაც გამოგზავნა ბაბილონში სათქმელად: ხანგრძლივი იქნება დევნილობა; აიშენეთ სახლები და დასახლდით და გააშენეთ ბაღები და ჭამეთ მათი ნაყოფი.“ +

29და წაიკითხა მღვდელმა ცეფანიამ ეს წერილი იერემია წინასწარმეტყველის გასაგონად;

30და იყო სიტყვა უფლისა იერემიას მიმართ:

31„გაგზავნე, უთხრან ყველა გადასახლებულს: ‘ასე თქვა უფალმა შემაყია ნეხელამელზე: იმის გამო, რომ შემაყიამ გიწინასწარმეტყველათ თქვენ, მე კი არ გამომიგზავნია იგი, და დაგაიმედათ ტყუილზე, +

32ამიტომ ასე თქვა უფალმა: ‘აჰა, მე დავსჯი შემაყია ნეხელამელს და მის თესლს. არავინ არ ეყოლება მას ამ ერს შორის მცხოვრები და ვერ იხილავს ის სიკეთეს, რომელსაც მე ვუყოფ ჩემს ერს,’ – სიტყვა უფლისა, – ‘რადგან განდგომას ლაპარაკობდა უფლის წინააღმდეგ!’“ +

30
წინასწარმეტყველება ისრაელისა და იუდას გამოხსნაზე

30^1სიტყვა უფლისა იერემიასადმი:

2„და თქვა უფალმა, ისრაელის ღმერთმა: ‘წიგნში ჩაიწერე ყველა ეს სიტყვა, რაც გითხარი. +

3რადგან მოდიან დღეები,’ – სიტყვა უფლისა, – ‘და მე დავაბრუნებ ჩემ ერს – ისრაელსა და იუდას ტყვეობიდან. დავაბრუნებ მათ იმ ქვეყანაში, რომელიც მივეცი მათ მამებს და დაიმკვიდრებენ მას,’“ სიტყვა უფლისა. +

4ეს სიტყვებია, რომლებიც უფალმა უთხრა ისრაელსა და იუდას:

5„ასე ამბობს უფალი: ‘საშინელების ხმა მოვისმინეთ ჩვენ; შიშია და არა მშვიდობა.

6იკითხეთ და ნახეთ – განა შეუძლია შობა მამაკაცს? აბა, რატომ ვხედავ მამაკაცს ხელებით წელზე მშობიარე დედაკაცივით? და რატომ აქვთ ყველას სახე გაფითრებული?

7ვაი, რადგან დიდია ის დღე, არ არის მისი მსგავსი; გასაჭირის ჟამია ის იაკობისთვის, და მისგან გადარჩება. +

8‘და იქნება იმ დღეს,’ – სიტყვა უფალი ცაბაოთისა, – ‘დავლეწავ მის უღელს შენს კისერზე და დავწყვეტ შენს ბორკილებს, და აღარ ამსახურებენ მას მეტად უცხონი.

9და მოემსახურებიან ისინი უფალს, თავიანთ ღმერთს და დავითს, თავიანთ მეფეს, რომელსაც მე დავუყენებ მათ.

10და ნუ გეშინია, იაკობ, ჩემო მსახურო!’ – სიტყვა უფლისა, – ‘და ნუ შეშინდები, ისრაელ, რადგან, აჰა, მე გიხსნი შენ შორეთიდან და შენს თესლს – მათი ტყვეობის ქვეყნიდან. და დაბრუნდება იაკობი და იცხოვრებს წყნარად და მშვიდად და აღარავინ იქნება მისი შემშინებელი. +

11რადგან შენთანა ვარ მე,’ – სიტყვა უფლისა, – ‘რომ გიხსნა, რადგან ბოლოს მოვუღებ ყველას, რომლებშიც დაგფანტე შენ, მაგრამ შენ არ მოგიღებ ბოლოს და სამართლიანად დაგსჯი და უდანაშაულოდ არ შეგრაცხავ.’ +

12რადგან თქვა უფალმა: ‘განუკურნელია შენი ჭრილობა, ძალზე მძიმეა შენი წყლული.

13არავინ განიკითხავს შენს საქმეს, შესახორცებელი წამალი არ არის შენთვის.

14ყველა შენმა მოყვარულმა დაგივიწყა, არ გკითხულობენ, რადგან მტრის ჭრილობით დაგჭერი მე, სასტიკი სატანჯველით – შენი მრავალი ურჯულოების გამო, რადგან მომრავლდა შენი ცოდვები. +

15რას კივი შენს დალეწვაზე, განუკურნელია შენი სატკივარი შენი მრავალი ურჯულოების გამო, იმის გამო, რომ მომრავლდა შენი ცოდვები, მე მოგაწიე შენ ესენი.

16ამიტომ ყველა შენი მჭამელი შეიჭმება და ყველა შენი შემავიწროებელი ტყვედ წავა; და შენი ამაოხრებელი აოხრებული იქნება, და შენს მძარცველთ საძარცვავად მივცემ. +

17რადგან მე მოგცემ შენ განკურნებას და შენი წყლულისაგან მოგარჩენ,’ – სიტყვა უფლისა, – ‘რადგან გაძევებული გიწოდეს შენ; ეს სიონია, არავინაა მისი მომკითხველი.’ +

18ასე ამბობს უფალი: ‘მე დავაბრუნებ იაკობის კარვებს ტყვეობიდან და შევიწყალებ მის საცხოვრებლებს; და აშენდება ქალაქი თავის ადგილას და სასახლე თავის წესზე დადგება.

19და გამოვა მათგან სამადლობელი და თამაშის ხმა, გავამრავლებ მათ და არ შემცირდებიან, განვადიდებ მათ და არ დამცირდებიან.

20და იქნებიან მათი ძენი უწინდელივით, მისი თემი ჩემს წინაშე წარდგება და მე დავსჯი ყველა მის შემჭირვებელს.

21და იქნება მისი მეფე მისივე წრიდან და მისი ხელმწიფე მისივე წიაღიდან გამოვა. და მე მოვიახლოვებ მას და ის მოვა ჩემთან, რადგან ვინ არის ის, ვინც გაბედავს, რომ მომიახლოვდეს მე?’ – სიტყვა უფლისა. –

22‘და თქვენ იქნებით ჩემი ერი და მე ვიქნები თქვენი ღმერთი.

23აჰა, უფლის ქარიშხალი! რისხვა გამოვიდა, ქარიშხალი ტრიალებს; ბოროტმოქმედთ თავს დაატყდება.

24არ შებრუნდება უფლის მძვინვარება, სანამ არ იქმს და არ შეასრულებს თავისი გულის ზრახვებს; უკანასკნელ დღეებში მიხვდებით ამას.’“ +

31
წინასწარმეტყველება ისრაელისა და იუდას გადარჩენაზე

31^1„იმ დროს,“ სიტყვა უფლისა, „მე ვეყოლები ღმერთად ისრაელის ყველა მოდგმას და ისინი მეყოლებიან მე ერად!“ +

2და ასე ამბობს უფალი: „უდაბნოში ჰპოვა მადლი მახვილს გადარჩენილმა ხალხმა. მივდიოდი ისრაელის დასამყუდროებლად.“

3შორიდან გამომეცხადა უფალი და მითხრა: „საუკუნო სიყვარულით შეგიყვარე, ისრაელ, ამის გამო მიგიზიდე წყალობით. +

4კიდევ აგაშენებ და აშენდები, ქალწულო ისრაელისა, კვლავ მორთავ შენს ბობღნებს და გამოხვალ მროკველთა გუნდში. +

5კვლავ დარგავ შენ ვენახებს სამარიის მთებზე, დარგავენ დამრგველნი და მოისთვლიან. +

6რადგან იქნება დღე, როცა ეფრემის მთაზე დაიძახებენ გუშაგნი: ‘ადექით და ავიდეთ სიონზე უფალთან, ჩვენს ღმერთთან.’“

7რადგან ასე თქვა უფალმა: „სიხარულით უმღერეთ იაკობს და იკიჟინეთ ხალხების თავზე; გამოაცხადეთ, ადიდეთ და თქვით: ‘იხსენი, უფალო, შენი ერი, ნატამალი ისრაელისა!’

8აჰა, მოვიყვან მათ ჩრდილო ქვეყნიდან და შევკრებ მათ ქვეყნის კიდეებიდან, მათში ბრმას და კოჭლს, ფეხმძიმეს და მშობიარეს ერთად, დიდი კრებული დაბრუნდება აქეთ.

9ტირილით მოვლენ ისინი და ვედრებით წავუძღვები მათ, მივიყვან სწორი გზით წყლის ნაკადულებთან. არ წაიბორძიკებენ იქ, რადგან მამად ვეყოლები მე ისრაელს, ეფრემი კი ჩემი პირმშოა.“

10ისმინეთ სიტყვა უფლისა, ხალხებო, აუწყეთ შორეულ კუნძულებს და უთხარით: ისრაელის გამფანტველი შეკრებს მას და დაიფარავს მას, როგორც მწყემსი თავის სამწყსოს!

11რადგან გამოისყიდა უფალმა იაკობი და იხსნა იგი მასზე ძლიერის ხელიდან. +

12და მოვლენ ისინი და იმღერებენ სიონის მაღლობზე და ისწრაფებენ უფლის დოვლათისაკენ: პურისა და ღვინისაკენ, ზეთისაკენ, ცხვრისაკენ და ძროხისაკენ, და იქნება მათი სული უხვად მორწყული ბაღივით, და მეტად აღარ გაიტანჯებიან.

13მაშინ გამხიარულდება ქალწული გუნდში, ჭაბუკნი და მოხუცნი ერთად, და მათ გლოვას სიხარულად ვაქცევ და ვანუგეშებ მათ, და გავახარებ მათი დარდის შემდეგ. +

14და გავაძღობ მღვდელთა სულს ქონით და ჩემი ერი ჩემი დოვლათით გაძღება!“ – სიტყვა უფლისა.

15თქვა უფალმა: „ხმა გაისმა რამაში, გოდება და მწარე ტირილი, რახელი დასტირის თავის შვილებს; არ სურს ნუგეში შვილების გამო, რადგან აღარ არიან ისინი.“

16თქვა უფალმა: „შეიკავე ხმა ტირილისაგან და თვალები ცრემლისაგან, რადგან საზღაური აქვს შენს ნაშრომს,“ – სიტყვა უფლისა, – „დაბრუნდებიან ისინი მტრის ქვეყნიდან.

17გქონდეს იმედი შენი მომავლისა,“ – სიტყვა უფლისა, – „დაუბრუნდებიან შენი ძენი თავიანთ საზღვრებს!

18მესმის, რომ ნაღვლობს ეფრემი: ‘შენ დამსაჯე მე და დავისაჯე, როგორც გაუწვრთნელი ხბო, დამაბრუნე და დავბრუნდები მე, რადგან შენა ხარ უფალი, ჩემი ღმერთი.

19რადგან ჩემი დაბრუნების შემდეგ მოვინანიე, და მას შემდეგ, რაც გამოვიცადე, დავირტყი თეძოზე; შემრცხვა მე და თავი მომეჭრა კიდეც, რადგან ვატარებ ჩემი სიყმაწვილის სირცხვილს!’

20განა ეფრემი ჩემი ძვირფასი ძე არ არის? განა ნებიერი ბავშვი არ არის? რადგან როცა კი მის წინააღმდეგ ვლაპარაკობ, მაინც ვზრუნავ მასზე. ამის გამო შფოთავს ჩემი შიგნეულობა მისთვის და სიბრალულით შევიბრალებ მას!“ სიტყვა უფლისა.

21„დაიყენე ბოძები, განალაგე გზის მაჩვენებლები, მიმართე შენი გული შარაგზას, გზას, რომლითაც დადიოდი. დაბრუნდი, ქალწულო ისრაელისა, დაუბრუნდი ამ შენს ქალაქებს.

22როდემდე იხეტიალებ, განდგომილო ასულო? შექმნა უფალმა სიახლე ქვეყანაზე: დედაკაცი დაუწყებს დევნას მამაკაცს!“ +

23ასე თქვა უფალმა ცაბაოთმა, ისრაელის ღმერთმა: „კვლავ იტყვიან ამ სიტყვას იუდას ქვეყანაში და მის ქალაქებში, როცა ტყვეობიდან დავაბრუნებ მათ: ‘გაკურთხოს შენ უფალმა, სიმართლის სავანევ, წმიდა მთაო!’

24და კვლავ დასახლდებიან იუდაში და ყველა მის ქალაქში ერთად – მიწისმუშაკნი და მწყემსნი.

25რადგან წყურვილს მოვუკლავ დაქანცულ სულს და ავავსებ ყველა გაწვალებულ სულს.“ +

26ამაზე გამომეღვიძა და გავახილე თვალი; და ძილი საამური იყო ჩემთვის.

27„აჰა, მოდის დღეები,“ – სიტყვა უფლისა, – „და დავთესავ ისრაელის და იუდას სახლს ადამიანის თესლით და საქონლის თესლით.

28და როგორც ვფხიზლობდი მათზე, რომ აღმომეფხვრა და გამეცამტვერებინა, დამენგრია, მომესპო და მომეწია უბედურება, ასე ვიფხიზლებ მათზე, რომ ავაშენო და დავრგო.“ – სიტყვა უფლისა. – +

29„იმ დღეებში აღარ იტყვიან მეტად: ‘მამებმა მკვახე ხილი ჭამეს და შვილებს კბილები მოეკვეთათო!’ +

30რადგან ყოველი თავისი ურჯულოებით მოკვდება; ყოველ ადამიანს, რომელიც მკვახე ხილს შეჭამს, თავისი კბილი მოეკვეთება.

31აჰა, მოდის დღეები,’“ – სიტყვა უფლისა, – „და დავუდებ მე ისრაელის სახლსა და იუდას სახლს ახალ აღთქმას, +

32არა ისეთ აღთქმას, რომელიც დავუდე მათ მამებს იმ დღეს, როდესაც ხელი მოვკიდე მათ, რომ გამომეყვანა ისინი ეგვიპტის ქვეყნიდან, ჩემი აღთქმა, რომელიც მათ დაარღვიეს, მე კი ვპატრონობდი მათ,“ – სიტყვა უფლისა. – +

33„რადგან ეს არის აღთქმა, რომელსაც დავუდებ ისრაელის სახლს იმ დღეების შემდეგ,“ – სიტყვა უფლისა, – „მივცემ მათ ჩემს რჯულს და მათ გულებზე დავწერ ამას, და მე ვეყოლები მათ ღმერთად და ისინი მეყოლებიან მე ერად. +

34და აღარ ასწავლის მეტად თითოეული თავის მოყვასს და თითოეული თავის ძმას ასე: შეიცანით უფალი! რადგან პატარიდან დიდამდე ყველას ვეცოდინები მე, – სიტყვა უფლისა, – რადგან ვაპატიებ მათ ურჯულოებას და მათ ცოდვებს აღარ გავიხსენებ მეტად. +

35ასე თქვა უფალმა, რომელიც მზეს იძლევა დღის გასანათებლად, უბრძანებს მთვარეს და ვარსკვლავებს, ღამე გაანათონ; რომელიც ისე აღელვებს ზღვას, რომ შფოთავენ მისი ტალღები; უფალი ცაბაოთია მისი სახელი:

36„თუ შეიცვლება ეს განჩინებანი ჩემი პირიდან,“ – სიტყვა უფლისა, – „მაშინ შეწყვეტს ისრაელის თესლიც ხალხად ყოფნას ჩემს წინაშე სამუდამოდ.“ +

37ასე თქვა უფალმა: „თუ გაიზომება ცა ზემოთ და გამოიკვლევა ქვეყნის საფუძველი ქვემოთ, მაშინ მეც შევიძულებ ისრაელის მთელ თესლს ყოველივე იმის გამო, რაც მათ გააკეთეს.“ – სიტყვა უფლისა. –

38აჰა, მოდიან დღენი,“ – სიტყვა უფლისა, – „და აუშენდება უფალს ქალაქი ხანანელის კოშკიდან კუთხის კარიბჭემდე. +

39და საზომი ხაზი გამოვა მის პირდაპირ გარების ბორცვამდე და გოასკენ მოტრიალდება.

40და გვამთა და ფერფლის მთელი ხეობა და ყველა მინდორი კედრონის ხევამდე ცხენთა კარიბჭის კუთხემდე აღმოსავლეთით – წმიდაა უფლისათვის, არ აღმოიფხვრება და არ დაინგრევა არასოდეს.“ +

32
იერემიას მეორედ დევნა

32^1და იყო სიტყვა უფლისა იერემიას მიმართ იუდას მეფის, ციდკიაჰუს მეფობის მეათე წელს. ეს იყო ნაბუქოდონოსორის მეფობის მეთვრამეტე წელი.

2მაშინ შემოარტყა ალყა ბაბილონის მეფის ლაშქარმა იერუსალიმს და იერემია წინასწარმეტყველი დაპატიმრებული იყო საყარაულო ეზოში, იუდას მეფის სახლთან რომ არის. +

3იუდას მეფემ, ციდკიაჰუმ, დააპატიმრა იგი და უთხრა: „რატომ წინასწარმეტყველებ ასე: და თქვა უფალმა: აჰა, მე ვაძლევ ამ ქალაქს ბაბილონის მეფეს ხელში და ის დაიპყრობს მას. +

4და იუდას მეფე ციდკიაჰუ ვერ დააღწევს თავს ქალდეველთა ხელს, რადგან გადაეცემა ბაბილონის მეფის ხელს და პირისპირ ილაპარაკებს მასთან, და თავისი თვალებით შეხედავს მის თვალებს. +

5ბაბილონში წაიყვანს ის ციდკიაჰუს და იქნება იქ, სანამ არ გავიხსენებ მას,’ – სიტყვა უფლისა, – ‘თუ იბრძოლებთ ქალდეველებთან, წარმატებას ვერ მიაღწევთ.’“ +

6და თქვა იერემიამ: „იყო სიტყვა უფლისა ჩემდამი:

7„აჰა, ხანამეელი, შენი ბიძის, შალუმის ძე, მოდის შენთან სათქმელად: ‘იყიდე შენთვის ჩემი მინდორი, რომელიც ყანათოთშია, რადგან გამოსყიდვის უფლების თანახმად შენ უნდა იყიდო.’ +

8და მოვიდა ჩემთან ხანამეელი, ძე ჩემი ბიძისა, უფლის სიტყვისამებრ, საყარაულო ეზოში და მითხრა: ‘იყიდე ჩემი მინდორი, რომელიც ყანათოთშია, ბენიამინის ქვეყანაში, რადგან შენა გაქვს უფლება მემკვიდრეობისა და უფლება გამოსყიდვისა. იყიდე შენთვის!’ და მე მივხვდი, რომ ეს უფლის სიტყვა იყო. +

9და მე ვიყიდე ეს მინდორი ჩემი ბიძაშვილის ხანამეელისაგან, რომელიც ყანათოთშია, და ავუწონე მას ფული – შვიდი შეკელი და ათი ვერცხლი.

10და ჩავწერე წერილში და დავბეჭდე, და დავიმოწმე მოწმენი და ავწონე ფული სასწორით.

11ავიღე ნასყიდობის წერილი, როგორც დაბეჭდილი, რომელიც შეიცავდა პირობებსა და წესებს, ისევე ღია.

12და მივეცი ნასყიდობის წერილი ბარუქს, ძეს ნერიასი, ძისა მახსეიასი, ხანამეელის, ჩემი ბიძის ძის და ნასყიდობის წერილის დამწერ ყველა იუდაელის თვალწინ, რომელნიც საყარაულო ეზოში ისხდნენ. +

13და ვუბრძანე ბარუქს მათ თვალწინ ასე:

14ასე თქვა უფალმა ცაბაოთმა, ისრაელის ღმერთმა: ‘აიღე ეს წერილები, ეს ნასყიდობის წერილი, დაბეჭდილი და ეს ღია წერილი, და ჩადე ისინი თიხის ჭურჭელში, რათა გაძლოს მრავალ დღეს.

15რადგან ასე თქვა უფალმა ცაბაოთმა, ისრაელის ღმერთმა: „კიდევ იყიდიან სახლებს და მინდვრებს და ვენახებს ამ ქვეყანაში!“ +

იერემიას ვედრება

16და მას შემდეგ, რაც ნასყიდობის წერილი მივეცი ბარუქს, ნერიას ძეს, ასე ვევედრე უფალს:

17‘ო, უფალო ღმერთო! აჰა, შენ შექმენი ცა და ქვეყანა შენი დიდი ძალითა და შენი გაწვდილი მკლავით, არაფერი არ არის შენთვის შეუძლებელი! +

18შენ წყალობას იქმ ათასებისათვის და მამების ურჯულოებას მათ ძეთა წიაღში მიუზღავ მათ შემდეგ. შენ დიდო და ძლიერო ღმერთო, რომლის სახელიც უფალი ცაბაოთია. +

19დიდი ხარ რჩევაში და ყოვლისშემძლე მოქმედებაში, შენი თვალი ღიაა ადამის ძეთა ყველა გზაზე, რათა მიუზღო თითოეულს თავისი გზებისამებრ, მათი მოქმედებათა ნაყოფისამებრ. + +

20რომელმაც მოიმოქმედე ნიშები და სასწაულები ეგვიპტის ქვეყანაში დღემდე და ისრაელში და კაცთა მოდგმაში. და შეიქმენი სახელი, როგორც დღეს. +

21და გამოიყვანე შენი ერი, ისრაელი, ეგვიპტის ქვეყნიდან ნიშებითა და სასწაულებით, და ძლიერი ხელითა და გაწვდილი მკლავით და დიდი საოცრებით. +

22და მიეცი მათ ეს ქვეყანა, რომელიც შეჰფიცე მათ მამებს, რომ მისცემდი, ქვეყანა, მადინებელი რძისა და თაფლისა. +

23და მოვიდნენ ისინი და დაიმკვიდრეს, მაგრამ არ ისმინეს შენი ხმა და შენს რჯულზე არ იარეს, და ყოველივე, რისი გაკეთებაც ბრძანე, არ გააკეთეს, და მოაწიე მათზე ყველა ეს უბედურება.

24აჰა, მიწაყრილები მოადგა ქალაქს მის დასაპყრობად და მახვილის, შიმშილისა და შავი ჭირისაგან ღონემიხდილი ქალაქი მის წინააღმდეგ მებრძოლ ქალდეველთა ხელთ გადაეცა; და, რაც თქვი, სრულდება და შენ ხედავ ამას.

25და როგორც მითხარი მე, უფალო ღმერთო, ვიყიდე შენთვის მინდორი ვერცხლით და დავიმოწმე მოწმენი, ქალაქი კი ქალდეველთა ხელთ გადაეცა.“

უფლის პასუხი

26და სიტყვა უფლისა იერემიას მიმართ:

27„მე ვარ უფალი, ღმერთი ყველა ხორციელისა, განა ჩემთვის ძნელია რაიმე?“ +

28ამიტომ ასე თქვა უფალმა: „აჰა, მე ვაძლევ ამ ქალაქს ქალდეველთა ხელს და ბაბილონის მეფის, ნაბუქოდონოსორის, ხელს და ის დაიპყრობს მას.

29და მოვლენ ქალდეველნი, მებრძოლნი ამ ქალაქის წინააღმდეგ, და ცეცხლს წაუკიდებენ და გადასწვავენ მას და სახლებს, რომლის ბანებზეც უკმევდნენ ბაყალს და უღვრიდნენ საღვრელს უცხო ღმერთებს, რათა გავეჯავრებინეთ მე. +

30რადგან ისრაელის ძენი და იუდას ძენი მხოლოდ ბოროტის მოქმედნი იყვნენ ჩემს თვალში მათი სიყმაწვილიდან, რადგან ისრაელის ძენი მხოლოდ მაჯავრებდნენ მე თავიანთი ხელის ნაკეთებით.“ – სიტყვა უფლისა. – +

31„რადგან ჩემს რისხვად და ჩემს გულისწყრომად იყო ეს ქალაქი ჩემთვის იმ დღიდან, როდესაც ააშენეს ის და დღევანდლამდე, ისე, რომ მოვიშორებ მას ჩემი პირიდან.

32ისრაელის ძეთა და იუდას ძეთა ყველა ბოროტების გამო, რომელიც მათ ჩაიდინეს ჩემს გასაჯავრებლად, მათ, მათმა მეფეებმა, მათმა მთავრებმა, მათმა მღვდლებმა და მათმა წინასწარმეტყველებმა, იუდას კაცებმა და იერუსალიმის მკვიდრებმა.

33და ზურგი მომაქციეს მე და არა პირი; და კვლავ და კვლავ ვასწავლიდი მათ და არ შეისმინეს დარიგება. +

34და სახლში, რომელიც ჩემი სახელით იწოდება, დაადგეს მათ თავიანთი კერპები, რათა შეებილწათ იგი. +

35და ააშენეს ბაყალის გორაკები, რომელიც ბენ-ჰიმონის ჭალაშია, რათა გაეტარებინათ ცეცხლში თავიანთი ძენი და თავიანთი ასულნი მოლოქისათვის, რაც მე არ მიბრძანებია მათთვის და გულშიც არ გამივლია გამეკეთებინა ეს სისაძაგლე იუდას საცთუნებლად. +

36და ამიტომ ასე თქვა უფალმა, ისრაელის ღმერთმა ამ ქალაქზე, რომელზეც თქვენ ამბობთ: ‘ბაბილონის მეფის ხელს მიეცა ის მახვილით, შიმშილითა და შავი ჭირით,’

37აჰა, მე შევკრებ მათ ყველა ქვეყნიდან, სადაც გავაძევე ისინი ჩემი რისხვით და ჩემი გულისწყრომით და დიდი მძვინვარებით, და დავაბრუნებ მათ ამ ადგილას და დავასახლებ მათ უსაფრთხოდ. +

38და მეყოლებიან ისინი ერად და მე ვიქნები მათ ღმერთად. +

39და მივცემ მათ ერთ გულს და ერთ გზას, რათა ეშინოდეთ ჩემი ყოველთვის მათდა სასიკეთოდ და მათ ძეთა სასიკეთოდ მათ შემდეგ. +

40და დავუდებ მათ საუკუნო აღთქმას, რომ არ შევბრუნდები მათგან, რათა ვუყო მათ სიკეთე და მივცე მათ გულებს ჩემი შიში და არ განდგნენ ჩემგან. +

41გავიხარებ მათზე სიკეთის საქმნელად და დავრგავ მათ ამ ქვეყანაში მყარად მთელი ჩემი გულითა და მთელი ჩემი სულით, +

42რადგან ასე თქვა უფალმა: როგორც მოვუტანე ამ ერს ყველა ეს დიდი უბედურება, ასევე მოვუტან მათ ყველა იმ სიკეთეს, რომელიც მე წარმოვთქვი მათზე. +

43და იყიდიან მინდორს ამ ქვეყანაში, რომელზეც თქვენ ამბობთ: ცარიელია იგი, უკაცური და უსაქონლოა, ქალდეველთა ხელთაა გადაცემული. +

44მინდვრებს ვერცხლით იყიდიან და ნასყიდობის წერილს დაწერენ, და დაბეჭდავენ და მოწმეებს დაიმოწმებენ ბენიამინის ქვეყანაში, იერუსალიმის გარეუბნებში და იუდას ქალაქებში, მთის ქალაქებში და დაბლობის ქალაქებში, და სამხრეთის ქალაქებში, რადგან დავაბრუნებ მათ ტყვეობიდან.“ – სიტყვა უფლისა. +

33
წინასწარმეტყველება მესიის სამეფოსა და ღმერთთან სამუდამო აღთქმაზე

33^1და იყო სიტყვა უფლისა იერემიას მიმართ მეორედ, როდესაც ის ჯერ კიდევ დაპატიმრებული იყო საყარაულო ეზოში. +

2„ასე თქვა უფალმა, რომელმაც შექმნა მიწა, რომელმაც გამოსახა, რათა დაემყარებინა იგი, უფალია სახელი მისი! +

3‘მომიხმე მე და გიპასუხებ, და გაუწყებ დიდს და მიუწვდომელს, რომლებიც არ იცოდი შენ,

4რადგან ასე თქვა უფალმა, ისრაელის ღმერთმა, ამ ქალაქის სახლებზე და იუდას მეფეთა სახლებზე, რომლებიც მიწაყრილთა და მახვილთა გამოა დანგრეული მათ მიერ, +

5რომლებიც მოდიან ქალდეველებთან საბრძოლველად და იმ ადამიანთა გვამებით მათ ასავსებად, რომლებიც მე დავხოცე ჩემს რისხვასა და გულისწყრომაში, რომ დავუმალე ჩემი პირი ამ ქალაქს ყველა მათი ბოროტების გამო: +

6აჰა, მე მოვუტან მათ მორჩენასა და განკურნებას, და მე განვკურნავ მათ და გავუხსნი მათ მშვიდობისა და ჭეშმარიტების სიუხვეს, +

7და დავაბრუნებ იუდას და ისრაელს ტყვეობიდან და ავაშენებ მათ, როგორც თავდაპირველად იყო. +

8და განვწმედ მათ ყველა მათი ურჯულოებისაგან, რომლითაც მათ შესცოდეს ჩემს მიმართ, და მივუტევებ მათ დანაშაულს, რომლითაც მათ შესცოდეს ჩემს მიმართ და რომლითაც განმიდგნენ მე. +

9და იქნება ჩვენთვის სასიხარულოდ, საქებრად და სადიდებლად ქვეყნის ყველა ხალხის წინაშე, რომლებიც მოისმენენ ყველა ამ სიკეთეზე, რომელსაც მე ვიქმ, და შეშინდებიან და შეძრწუნდებიან ყველა სიკეთისა და მშვიდობის გამო, რომელსაც მე მივუზღავ მას.’ +

10თქვა უფალმა: ‘ამ ადგილას, რომელზეც თქვენ ამბობთ: აოხრებულია, უკაცრიელი და უსაქონლოა, კვლავ გაისმება იუდას ქალაქებში და იერუსალიმის ქუჩებში, რომლებიც დაცარიელებული, უკაცრიელი, უმოსახლო და უსაქონლოა, +

11მხიარულების ხმა და ლხენის ხმა, ნეფის ხმა და პატარძლის ხმა, ხმა მთქმელთა: ადიდეთ უფალი ცაბაოთი, რადგან კეთილია უფალი, რადგან უკუნისამდეა წყალობა მისი! მოიტანენ სამადლობელ მსხვერპლს უფლის სახლში, რადგან დავაბრუნებ მათ ტყვეობიდან, როგორც თავდაპირველად იყო.“ – სიტყვა უფლისა. +

12ასე თქვა უფალმა ცაბაოთმა: ‘ამ ადგილას, რომელიც აოხრებული, უკაცრიელი და უსაქონლოა, და მის ყველა ქალაქში კიდევ იქნება ბინა მწყემსთა, რომლებიც დაყრიან ფარას.

13მთის ქალაქებსა და დაბლობ ქალაქებში, სამხრეთის ქალაქებსა და ბენიამინის ქვეყანაში, იერუსალიმის გარეუბნებში და იუდას ქალაქებში კიდევ გაივლის ცხვარი დამთვლელის ხელის ქვეშ,’ – სიტყვა უფლისა.

14‘აჰა, მოდის დღეები,’ სიტყვა უფლისა, ‘და მე აღვადგენ იმ კეთილ სიტყვას, რომელიც მე წარმოვთქვი ისრაელის სახლზე და იუდას სახლზე. +

15იმ დღეებში და იმ ჟამს აღმოვუცენებ დავითს მართალ ყლორტს, და ის იქმს სამართალსა და სიმართლეს ქვეყანაზე. +

16იმ დღეებში გადარჩენილი იქნება იუდა და იერუსალიმი უსაფრთხოდ დასახლდება. და აჰა, რას უწოდებენ მას: უფალია ჩვენი სიმართლე!’ +

17რადგან ასე თქვა უფალმა: ‘არ დაელევა დავითს ისრაელის სახლის ტახტზე მჯდომი კაცი, +

18და ლევიან მღვდლებს არასოდეს დაელევათ ჩემს წინაშე კაცი, სრულადდასაწველის აღმვლენელი და ძღვენის მკმეველი და მსხვერპლის შემწირველი ყოველდღიურად.’“ +

19და იყო სიტყვა უფლისა იერემიას მიმართ:

20„ასე ამბობს უფალი: ‘თუ დაარღვევთ ჩემს აღთქმას დღისას და ჩემს აღთქმას ღამისას, რათა აღარ იყოს დღე და ღამე თავის დროზე, +

21ჩემი აღთქმაც დაირღვევა დავითთან, ჩემს მსახურთან, რომ არ ჰყავდეს მას ძე მის ტახტზე სამეფებლად, და ლევიანებთან, მღვდლებთან, ჩემს მსახურებთან.

22როგორც აურაცხელია ცის მხედრობა და განუზომელია ზღვის ქვიშა, ისე გავამრავლებ დავითის, ჩემი მსახურის, თესლს და ლევიანებს, ჩემს მსახურთ.“ +

23და იყო სიტყვა უფლისა იერემიას მიმართ:

24„განა არ დაინახე, რას ლაპარაკობდა ეს ხალხი: ‘ორი მოდგმა, რომელნიც უფალმა ამოარჩია, მანვე უკუაგდო ისინი,’ და მოიძულეს ჩემი ხალხი, თითქოს არ ყოფილიყო ხალხი მათ წინაშე?

25ასე თქვა უფალმა: ‘რომ არ დამედო ჩემი აღთქმა დღესთან და ღამესთან, განჩინებანი ცისა და ქვეყნისა, +

26მაშინ იაკობისა და დავითის, ჩემ მსახურთა თესლსაც უკუვაგდებდი, არ ავიყვანდი ხელმწიფეებს მისი თესლიდან აბრაამის, ისაკისა და იაკობის თესლისათვის. მაგრამ დავაბრუნებ მათ ტყვეობიდან და შევიწყალებ!’“ +

34
ციდკიაჰუ წინასწარმეტყველებს თავის სწრაფ დატყვევებას

34^1სიტყვა, რომელიც იყო იერემიას მიმართ უფლისაგან, როდესაც ბაბილონის მეფე ნაბუქოდონოსორი და მთელი მისი ლაშქარი, და ქვეყნის ყველა სამეფო, რომლებიც მისი ხელისუფლების ქვეშ იყვნენ, და ყველა ერი იბრძოდნენ იერუსალიმისა და ყველა მისი ქალაქის წინააღმდეგ. +

2„ასე თქვა უფალმა, ისრაელის ღმერთმა: ‘წადი და უთხარი ციდკიაჰუს, იუდას მეფეს, რომ ასე თქვა უფალმა: აჰა, მე ვაძლევ ამ ქალაქს ბაბილონის მეფის ხელს და ცეცხლში დაწვავს მას. +

3შენ თავს ვერ დააღწევ მისი ხელიდან, რადგან შეპყრობილი იქნები და მის ხელს გადაეცემი, და შენი თვალები ბაბილონის მეფის თვალებს შეხედავენ, და პირისპირ ილაპარაკებ მასთან. და ბაბილონში წახვალ.’ +

4მხოლოდ ისმინე უფლის სიტყვა, ციდკიაჰუვ, იუდას მეფევ! ასე თქვა უფალმა შენზე: ‘მახვილით არ მოკვდები შენ!

5მშვიდობაში მოკვდები და, როგორც სწვავდნენ სურნელებას შენი მამებისათვის, პირვანდელი მეფეებისათვის, რომლებიც შენზე წინ იყვნენ, ისე დაწვავენ შენთვისაც და ვაი, ბატონოო, დაგატირებენ, რადგან მე წარმოვთქვი ეს სიტყვა,’“ – სიტყვა უფლისა. +

6და უთხრა იერემია წინასწარმეტყველმა ციდკიაჰუს, იუდას მეფეს, ყველა ეს სიტყვა იერუსალიმში.

7ბაბილონის მეფის ლაშქარი კი იბრძოდა იერუსალიმის წინააღმდეგ და იუდას დარჩენილი ქალაქების წინააღმდეგ, და ლაქიშის წინააღმდეგ და აზეკას წინააღმდეგ, რადგან ესენიღა დარჩნენ იუდას ქალაქებიდან გამაგრებული ქალაქები. +

8სიტყვა, რომელიც იყო იერემიას მიმართ უფლისაგან მას შემდეგ, რაც მეფე ციდკიაჰუმ აღუთქვა მთელ ერს, რომელიც იერუსალიმში ცხოვრობდა, რომ თავისუფლებას მიანიჭებდა მათ;

9რომ უნდა გაეშვა თითოეულს თავისი მსახური და თითოეულს თავისი მხევალი, ებრაელი ქალი და კაცი, თავისუფლად, რათა აღარ დაემონებინა კაცს თავისი ძმა – იუდაელი. +

10და ისმინეს ყველა მთავარმა და მთელმა ერმა, რომლებმაც კავშირი დადეს, რომ თავისუფლად გაუშვებდნენ თითოეულ თავის მსახურს და თითოეულ თავის მხევალს, რათა აღარ დაემორჩილებინათ მეტად, და გაიგონეს მათ და გაუშვეს ისინი.

11მაგრამ შემდეგ გადაიფიქრეს და დააბრუნეს თავიანთი მსახურები და მხევლები, რომლებიც თავისუფლად გაუშვეს, და დაიმორჩილეს ისინი მსახურებად და მხევლებად.

12და იყო სიტყვა უფლისა იერემიას მიმართ უფლისაგან:

13„ასე ამბობს უფალი, ისრაელის ღმერთი: ‘მე აღთქმა დავდე თქვენს მამებთან იმ დღეს, როდესაც ეგვიპტის ქვეყნიდან, მონობის სახლიდან, გამოვიყვანე ისინი, და ვუთხარი: +

14ყოველი შვიდი წლის ბოლოს გაუშვით თითოეულმა თქვენი ძმა, ებრაელი, რომელიც მოგეყიდათ თქვენ. გემსახუროს ექვს წელიწადს, შემდეგ გაუშვით თქვენგან თავისუფლად! მაგრამ თქვენმა მამებმა არ მისმინეს მე და არ დამიგდეს ყური. +

15დღეს კი, თქვენ დაბრუნდით და გააკეთეთ ის, რაც სწორია ჩემს თვალში, რომ გამოუცხადეთ თავისუფლება თითოეულმა თავის ძმას და აღთქმა დადეთ ჩემს წინაშე სახლში, რომელიც ჩემი სახელით იწოდება.

16მაგრამ გადაიფიქრეთ და შებღალეთ ჩემი სახელი და დაიბრუნა თითოეულმა თავისი მსახური და თითოეულმა თავისი მხევალი, რომლებიც თქვენ გაუშვით თავისუფლად მათი სურვილისამებრ, და დაიმორჩილეთ ისინი, რომ ყოფილიყვნენ თქვენს მსახურებად და თქვენს მხევლებად.’

17ამიტომ ასე ამბობს უფალი: ‘არ მისმინეთ მე, რომ თავისუფლება გამოგეცხადებინათ თითოეულს თავისი ძმისათვის და თითოეულს თავისი მოყვასისათვის. აჰა, თავისუფლებას გიცხადებთ თქვენ,’ სიტყვა უფლისა, ‘მახვილის, შავი ჭირისა და შიმშილისათვის, და შიშისზარად გაგხდით თქვენ ქვეყნის ყველა სამეფოსათვის. +

18და მოვექცევი ხალხს, ჩემი აღთქმის დამრღვევთ, რომელთაც არ შეასრულეს სიტყვები ჩემი აღთქმისა, რომელიც მათ დადეს ჩემს წინაშე, როგორც იმ ხბოს, ორად რომ გააპეს მათ და მის ნაწილებს შორის გაიარეს.

19იუდას მთავრებს და იერუსალიმის მთავრებს, საჭურისებსა და მღვდლებს, ქვეყნის მთელ ერს, ვინც გაპობილი ხბოს ნაწილებს შორის გაიარა,

20მივცემ მათი მტრებისა და მათი სულის მაძიებელთა ხელთ, და მათი გვამები ცის ფრინველთა და მინდვრის ცხოველთა საჭმელი გახდება. +

21და ციდკიაჰუს, იუდას მეფეს და მის მთავრებს მივცემ მათ მტერთა, მათი სულის მაძიებელთა და ბაბილონის მეფის ლაშქრის ხელთ, რომელმაც უკან დაიხია თქვენგან.

22აჰა, მე ვუბრძანებ,’ – სიტყვა უფლისა, – ‘და მოვაბრუნებ მათ ამ ქალაქისაკენ, და იბრძოლებენ მის წინააღმდეგ, და დაიპყრობენ მას და ცეცხლში დასწვავენ. იუდას ქალაქებს კი უდაბნოდ ვაქცევ.’“

35
რეხაბელთა მორჩილება

35^1სიტყვა, რომელიც იყო იერემიას მიმართ უფლისაგან იეჰოიაკიმ იოშიას ძის, იუდას მეფის, დღეებში:

2„წადი რეხაბელთა სახლში და ელაპარაკე მათ და მოიყვანე ისინი უფლის სახლში, ერთ-ერთ ოთახში, და ასვი მათ ღვინო.“ +

3და წავიყვანე მე იააზანია, ძე იერემიასი, ძისა ხაბაცინიასი, მისი ძმა, და მისი ყველა ძე და რეხაბელთა მთელი სახლი.

4და მოვიყვანე ისინი უფლის სახლში ხანანის, იგდალიაჰუს ძის, ღვთის კაცის, ძეთა, ოთახში, რომელიც მთავართა ოთახთან იყო მაყასეიას, შალუმის ძის, კარიბჭის დარაჯის, ოთახის ზემოთ. +

5და დავაწყვე რეხაბელთა სახლის ძეთა წინ ღვინით სავსე თასები და ჭიქები, და ვუთხარი მათ: „შესვით ღვინო!“

6მათ თქვეს: „ჩვენ არ ვსვამთ ღვინოს, რადგან იონადაბმა, რეხაბის ძემ, ჩვენმა მამამ, გვიბრძანა: ‘ღვინო არ სვათ არც თქვენ და არც თქვენმა შვილებმა უკუნისამდე! +

7სახლები არ აშენოთ, თესლი არ თესოთ. და ვენახი არ დარგოთ; და არაფერი იქონიოთ, მხოლოდ კარვებში იცხოვრეთ მთელი თქვენი დღეების განმავლობაში, რათა იცოცხლოთ დიდხანს მიწის პირზე, რომელზეც თქვენ მდგმურობთ.

8და გავუგონეთ იონადაბის, რეხაბის ძის, ჩვენი მამის ხმას, ყოველივეს, რაც მან გვიბრძანა, რომ არ ვსვათ ღვინო მთელი ჩვენი დღეების განმავლობაში არც ჩვენ, არც ჩვენმა ცოლებმა, არც ჩვენმა ძეებმა და არც ჩვენმა ასულებმა,

9არ ვაშენოთ სახლები ჩვენს სამოსახლოდ, არც ვენახი, არც მინდორი და არც თესლი არ გვქონდეს ჩვენ;

10და ვცხოვრობდით ჩვენ კარვებში და გავუგონეთ და გავაკეთეთ ყოველივე ისე, როგორც გვიბრძანა ჩვენ იონადაბმა, ჩვენმა მამამ.

11მაგრამ როცა ბაბილონის მეფე ნაბუქოდონოსორი ამ ქვეყანას მოადგა, ჩვენ ვთქვით: „მოდით, წავიდეთ იერუსალიმში, ვინაიდან უნდა გავექცეთ ქალდეველთა და არამელთა ლაშქართ,“ და აჰა, დავსახლდით იერუსალიმში.

12და იყო სიტყვა უფლისა იერემიას მიმართ:

13„ასე ამბობს უფალი ცაბაოთი, ისრაელის ღმერთი: ‘წადი და უთხარი იუდას კაცებს და იერუსალიმის მკვიდრთ: არ მიიღებთ დარიგებას, არ გაუგონებთ ჩემს სიტყვებს?’ – სიტყვა უფლისა.

14შეასრულეს იონადაბის, რეხაბის ძის, სიტყვები, რომელმაც უბრძანა თავის ძეთ, არ სვათ ღვინო; და არ სვამენ ღვინოს, რადგან გაიგონეს თავიანთი მამის ბრძანება. მაგრამ მე კვლავ და კვლავ გეუბნებოდით და არ მომისმინეთ! +

15გიგზავნიდით და გიგზავნიდით ყველა ჩემს მსახურს, წინასწარმეტყველთ, ამ სიტყვებით: ‘დაბრუნდით თითოეული თავისი ბოროტი გზიდან, გამოასწორეთ თქვენი ნამოქმედარი, ნუ გაჰყვებით უცხო ღმერთებს, რათა ემსახუროთ მათ, და დასახლდებით ამ მიწაზე, რომელიც მე მოგეცით თქვენ და თქვენს მამებს, მაგრამ არ დამიგდეთ ყური და არ მომისმინეთ. +

16ხომ შეასრულეს იონადაბ რეხაბის ძის ძეებმა თავიანთი მამის ბრძანება, რაც უბრძანა მათ, ამ ერმა კი არ მომისმინა მე!’

17ამიტომ ასე ამბობს უფალი ღმერთი ცაბაოთი, ისრაელის ღმერთი: ‘აჰა, მე მოვაწევ იუდასა და იერუსალიმის ყველა მცხოვრებზე ყველა იმ უბედურებას, რომელიც წარმოვთქვი მათზე, რადგან ვეუბნებოდი მათ და არ მისმინეს, ვეძახდი მათ და არ მიპასუხეს.’“ +

18და რეხაბელთა სახლს კი უთხრა იერემიამ: „ასე თქვა უფალმა ცაბაოთმა, ისრაელის ღმერთმა: ‘იმის გამო, რომ გაუგონეთ იონადაბის, თქვენი მამის, ბრძანებას და დაიცავით მისი ყველა ბრძანება და შეასრულეთ ყოველივე ისე, როგორც გიბრძანათ თქვენ,’

19ამიტომ ასე თქვა უფალმა ცაბაოთმა, ისრაელის ღმერთმა: ‘არ დაელევა იონადაბ რეხაბის ძეს ჩემს წინაშე მჯდომი კაცი არასოდეს.’“ +

36
იერემიას გრაგნილის წაკითხვა ტაძარში

36^1და იყო სიტყვა უფლისა იერემიას მიმართ იეჰოიაკიმ იოშიას ძის, იუდას მეფის მეფობის მეოთხე წელს:

2„აიღე გრაგნილის წიგნი და დაწერე მასზე ყველა ის სიტყვა, რომელიც მე გითხარი შენ ისრაელზე და იუდაზე, ყველა ხალხზე იმ დღიდან, რაც დაგელაპარაკე, იოშიას დღეებიდან დღემდე. +

3იქნებ ისმინოს იუდას სახლმა ყველა იმ უბედურებაზე, რომელიც მე განვიზრახე, რომ დავათიო მათ, რათა მობრუნდეს თითოეული თავისი ბოროტი გზიდან, და მე ვაპატიებ მათ ურჯულოებასა და მათ ცოდვას.“ +

4და მოუხმო იერემიამ ბარუქ ნერიას ძეს და ჩაწერა ბარუქმა გრაგნილის წიგნში იერემიას პირით ნათქვამი უფლის ყველა სიტყვა, რომელიც მან უთხრა. +

5და უბრძანა იერემიამ ბარუქს ასე: „მე დაპატიმრებული ვარ, არ შემიძლია უფლის სახლში მისვლა,

6წადი და უფლის სახლში მარხვის დღეს ხალხის გასაგონად წაიკითხე უფლის სიტყვები გრაგნილიდან, რომელიც შენ დაწერე ჩემი კარნახით, და თავიანთი ქალაქებიდან მოსული ყოველი იუდაელის გასაგონადაც წაიკითხე ისინი.

7იქნებ მიაღწიოს უფლის წინაშე მათმა ვედრებამ და მოიქცნენ ისინი, თითოეული თავისი ბოროტი გზიდან, რადგან დიდია რისხვა და გულისწყრომა, უფალმა რომ წარმოთქვა ამ ხალხზე.“

8და ბარუქმა, ნერიას ძემ, გააკეთა ყოველივე ისე, როგორც უბრძანა იერემია წინასწარმეტყველმა, წაეკითხა წიგნიდან უფლის სიტყვები უფლის სახლში.

9და იყო, იეჰოიაკიმ იოშიას ძის, იუდას მეფის მეფობის მეხუთე წელს, მეცხრე თვეს, მარხვა გამოაცხადეს უფლის წინაშე იერუსალიმისა და იუდას ქალაქებიდან იერუსალიმში მოსულმა მთელმა ერმა.

10და ხმამაღლა წაიკითხა ბარუქმა წიგნიდან იერემიას სიტყვები უფლის სახლში, გემარია შაფანის ძის, მწერლის ოთახში, ზემო ეზოში, უფლის სახლის ახალი კარიბჭის შესასვლელში მთელი ხალხის გასაგონად. +

11და მოისმინა წიგნიდან მიქაიამ, ძემ გემარიასი, ძისა შაფანისა, უფლის ყოველი სიტყვა,

12და ჩავიდა მეფის სახლში, მწერლის ოთახში, და ისხდნენ იქ: ელიშამა მწერალი და დელაია შემაიას ძე, ელნათან ახბორის ძე, და გემარია შაფანის ძე, ციდკიაჰუ ხანანიას ძე, და ყველა მთავარი.

13და გადასცა მიქაიამ მათ ყველა ის სიტყვა, რომელიც მოისმინა, როდესაც ბარუქი წიგნს კითხულობდა ხალხის გასაგონად.

14და გაგზავნეს მთავრებმა ბარუქთან იეჰუდი ძე ქუშისა, ძისა შელემიასი, ძისა ნეთანიასი, სათქმელად: „გრაგნილი, რომელიც შენ წაიკითხე ხალხის გასაგონად, აიღე ხელში და წამოდი!“ და აიღო ბარუქ ნერიას ძემ გრაგნილი ხელში და მივიდა მათთან.

15და უთხრეს მას: „დაჯექ და წაიკითხე ჩვენს გასაგონად.“ და წაიკითხა ბარუქმა მათ გასაგონად.

16და როდესაც მოისმინეს მათ ყველა ეს სიტყვა, შიშით გადახედეს ერთმანეთს და უთხრეს ბარუქს: „გადავცემთ მეფეს ყველა ამ სიტყვას.“

17და ჰკითხეს ბარუქს: „გვაუწყე, როგორ დაწერე ყველა ეს სიტყვა?“

18და უთხრა მათ ბარუქმა: „თავისი პირით წარმომითქვამდა ამ სიტყვას, მე კი მელნით ვწერდი წიგნში.“

19და უთხრეს მთავრებმა ბარუქს: „წადი, დაიმალეთ შენ და იერემია და ნურავის ეცოდინება, სად იმყოფებით.“

20და მივიდნენ მეფესთან ეზოში, გრაგნილი კი შესანახად დატოვეს ელიშამა მწერლის ოთახში, და თქვეს მეფის გასაგონად ყველა ეს სიტყვა.

21და გაგზავნა მეფემ იეჰუდი გრაგნილის წამოსაღებად და წამოიღო მან ელიშამა მწერლის ოთახიდან; და წაიკითხა იეჰუდიმ მეფის გასაგონად და მეფესთან მდგომი ყველა მთავრის გასაგონად.

22და იჯდა მეფე საზამთრო სახლში მეცხრე თვეს, და ცეცხლი ენთო მის წინ.

23და როდესაც იეჰუდი წაიკითხავდა სამ ან ოთხ სვეტს, მეფე ჭრიდა მას გრაგნილიდან მწერლის საჭრელი დანით და აგდებდა ცეცხლში, რომელიც ბუხარში იყო, სანამ მთელი გრაგნილი არ დაიწვა ბუხრის ცეცხლში. +

24და არ შეშინდნენ და არ შემოიგლიჯეს თავიანთი ტანსაცმელი არც მეფემ და არც ერთმა მისმა მსახურმა, რომლებიც ისმენდნენ ყველა ამ სიტყვას.

25და ელნათანიც, დელიაც და გემარიაც ემუდარებოდნენ მეფეს, რომ არ დაეწვა გრაგნილი, მაგრამ არ უსმინა მათ.

26და უბრძანა მეფემ იერახმეელს, მეფის ძეს, სერაია ყაზრიელის ძეს, და შელემია ყაბდიელის ძეს – დაეჭირათ მწერალი ბარუქი და წინასწარმეტყველი იერემია, მაგრამ უფალმა დამალა ისინი.

გრაგნილი ხელახლაა დაწერილი

27და იყო სიტყვა უფლისა იერემიას მიმართ მას შემდეგ, რაც დაწვა მეფემ გრაგნილი და ის სიტყვები, რომელიც ბარუქმა დაწერა იერემიას კარნახით:

28„ისევ აიღე სხვა გრაგნილი და დაწერე მასზე ყველა წინანდელი სიტყვა, რომელიც პირველ გრაგნილში იყო, და რომელიც იეჰოიაკიმმა, იუდას მეფემ, დაწვა.

29და თქვი იეჰოიაკიმზე, იუდას მეფეზე: ასე თქვა უფალმა: ‘შენ დაწვი ეს გრაგნილი და თქვი: რატომ დაწერე მასზე ასე: მოვა ბაბილონის მეფე და ააოხრებს ამ ქვეყანას და მოსპობს მისგან ადამიანსა და საქონელს?’ +

30ამიტომ თქვა უფალმა იეჰოიაკიმზე, იუდას მეფეზე: ‘არ ეყოლება მას დავითის ტახტზე მჯდომი, მისი გვამი კი ეგდება დღისით პაპანაქებაში და ღამით ყინვაში. +

31მე კი დავსჯი მას და მის თესლს და მის მსახურთ მათი ურჯულოების გამო, და მოვაწევ მათზე, იერუსალიმისა და იუდას მცხოვრებლებზე ყველა იმ ბოროტებას, რაზეც ველაპარაკებოდი მათ და არ ისმინეს.’“

32და აიღო იერემიამ სხვა გრაგნილი და მისცა ბარუქ ნერიას ძეს, მწერალს, და მან დაწერა მასზე იერემიას პირით ნათქვამი ყველა სიტყვა იმ წიგნისა, რომელიც იეჰოიაკიმმა, იუდას მეფემ დაწვა ცეცხლში. და დაემატა მათ მრავალი მათი მსგავსი სიტყვა.

37
იერემია აფრთხილებს ფარაონზე დაიმედებისაგან

37^1და გამეფდა მეფე ციდკიაჰუ, იოშიაჰუს ძე, იეჰოიაკიმის ძის იექონიაჰუს ნაცვლად, რომელიც ბაბილონის მეფე ნაბუქოდონოსორმა გაამეფა იუდას ქვეყანაში. +

2და არ ისმინეს მან და მისმა მსახურებმა და ქვეყნის ერმა უფლის სიტყვები, რომელიც იერემია წინასწარმეტყველის ხელით წარმოთქვა. +

3და გაგზავნა მეფე ციდკიაჰუმ იეჰუქალ შელემიას ძე და ცეფანია მაყასეია მღვდლის ძე იერემია წინასწარმეტყველთან, რომ ეთქვათ: „შეევედრე ჩვენთვის უფალს, ჩვენს ღმერთს.“ +

4იერემია კი დადიოდა ხალხში და ჯერ არ იყო დაპატიმრებული.

5გამოვიდა ფარაონის ლაშქარი ეგვიპტიდან; და ქალდეველებმა, იერუსალიმს რომ ადგნენ გარს, შეიტყვეს ეს ამბავი და უკუიქცნენ იერუსალიმისაგან. +

6და იყო სიტყვა უფლისა იერემია წინასწარმეტყველის მიმართ:

7„ასე თქვა უფალმა, ისრაელის ღმერთმა: უთხარით იუდას მეფეს, რომელიც თქვენ გგზავნით ჩემთან ჩემს შესაკითხავად: „ფარაონის ლაშქარი, რომელიც თქვენს დასახმარებლად გამოვიდა, თავის ქვეყანაში, ეგვიპტეში დაბრუნდება. +

8და მობრუნდებიან ქალდეველნი და შეებრძოლებიან ამ ქალაქს და დაიპყრობენ მას და ცეცხლში დაწვავენ.’

9ასე თქვა უფალმა: ‘ნუ მოიტყუებთ თქვენს თავს: წავლენ ჩვენგან ქალდეველნიო, რადგან არ წავლენ.

10რადგან, კიდევაც რომ დაამარცხოთ ქალდეველთა ლაშქარი, რომელიც თქვენ გებრძვით, და დარჩნენ მათგან კაცნი, მახვილით დაკოდილნი, ისინი აღდგებიან თითოეული თავისი კარვიდან და დაწვავენ ამ ქალაქს ცეცხლში.’“

11და როდესაც ქალდეველთა ლაშქარი უკუიქცა იერუსალიმისაგან ფარაონის ლაშქრის გამო,

12გამოვიდა იერემია იერუსალიმიდან ბენიამინის ქვეყანაში წასასვლელად, რათა გასცლოდა იქიდან ხალხს.

13ბენიამინის კარიბჭეში იყო, რომ იქ ზედამხედველთა უფროსმა, სახელად ირიამ, ხანანიას ძის, შელემიას ძემ დაიჭირა იერემია წინასწარმეტყველი და უთხრა: „ქალდეველებს უვარდები ტყვედ.“

14და უპასუხა იერემიამ: „ტყუილია, მე არ ჩაუვარდები ქალდეველებს ტყვედ.“ მაგრამ არ უსმინა მას და დაიჭირა ირიამ იერემია და მიიყვანა მთავრებთან.

15და განრისხდნენ მთავრები იერემიაზე და სცემეს და ჩასვეს ის საპატიმროში, იონათან მწერლის სახლში, რადგან საპყრობილედ დაადგინეს იგი. +

16და შევიდა იერემია დილეგში და თაღებში, და იჯდა იქ იერემია მრავალი დღე,

17გაგზავნა მეფე ციდკიაჰუმ და წაიყვანეს იგი; და თავის სახლში მეფე ფარულად შეეკითხა მას: „არის რამე სიტყვა უფლისაგან?“ და უპასუხა იერემიამ: „არის!“ და უთხრა: „ბაბილონის მეფეს გადაეცემი ხელთ.

18უთხრა იერემიამ მეფე ციდკიაჰუს: „რა შევცოდე მე შენს წინაშე და შენს მსახურთა წინაშე და ამ ერის წინაშე, რომ საპყრობილეში ჩამსვით?

19სად არიან თქვენი წინასწარმეტყველნი, რომლებიც ასე გიწინასწარმეტყველებდნენ: ‘არ წამოვა ბაბილონის მეფე თქვენს წინააღმდეგ და ამ ქვეყნის წინააღმდეგ?’

20ახლა კი, მისმინე, ბატონო მეფევ! და შეწყნარებულ იქნეს ჩემი ვედრება შენს წინაშე და ნუ დამაბრუნებ იონათან მწერლის სახლში, რათა არ მოვკვდე იქ.“

21და ბრძანა მეფე ციდკიაჰუმ და გადასცეს იერემია ზედამხედველებს საყარაულო ეზოში და აძლევდნენ მას პურის კოკორს დღეში მცხობელთა ქუჩიდან ვიდრე ქალაქში პური არ გამოილია. და იჯდა იერემია საყარაულო ეზოში.

38
იერემია ურჩევს მეფეს, წინააღმდეგობა არ გაუწიოს მტერს

38^1და მოისმინეს შეფატი ამათანის ძემ, გედალი ფაშხურის ძემ, იუქალ შელემიას ძემ და ფაშხურ მალქიას ძემ ის სიტყვები, რომელთაც იერემია ეუბნებოდა მთელ ერს:

2„ასე თქვა უფალმა: ‘ამ ქალაქში მჯდომი მახვილით, შიმშილითა და შავი ჭირით მოკვდება, და ვინც ქალდეველებთან გავა, ცოცხალი დარჩება, და თავისი სული ექნება მას ნადავლად და იცოცხლებს იგი. +

3ასე თქვა უფალმა: აუცილებლად გადაეცემა ეს ქალაქი ბაბილონის მეფის ლაშქარს ხელთ და იგი დაიპყრობს მას.“ +

4და უთხრეს მთავრებმა მეფეს: „დაე, მოკლულ იქნეს ეს კაცი, რადგან ამით ის ძალას ართმევს ამ ქალაქში დარჩენილ მებრძოლ კაცთა ხელებს და მთელი ერის ხელებს, რომ ეუბნება მათ მსგავს სიტყვებს, რადგან ეს კაცი მშვიდობას კი არ მოითხოვს ამ ერისათვის, არამედ უბედურებას.“ +

5და თქვა მეფე ციდკიაჰუმ: „აჰა, თქვენს ხელთაა იგი, რადგან მეფეს არაფრის გაკეთება არ შეუძლია თქვენს საწინააღმდეგოდ.“

6და წაიყვანეს იერემია და ჩააგდეს მალქია უფლისწულის დილეგში, რომელიც საყარაულო ეზოში იყო, და ჩაუშვეს იერემია საბელებით, დილეგში კი წყალი არ იყო, არამედ ტალახი. და ჩაიძირა იერემია ტალახში.

7შეიტყო ეთიოპიელმა საჭურისმა ყებედ-მელექმა, რომელიც მეფის სასახლეში იმყოფებოდა, რომ დილეგში ჩასვეს იერემია; მეფე კი ბენიამინის კარიბჭეში იჯდა. +

8და გავიდა ყებედ-მელექი მეფის სახლიდან და უთხრა მეფეს ასე:

9„ჩემო ბატონო მეფევ, ამ კაცებმა ბოროტება ჩაიდინეს ყოველივე იმით, რაც გაუკეთეს იერემია წინასწარმეტყველს, რომელიც დილეგში ჩააგდეს. შიმშილით მოკვდება, რადგან აღარაა პური ქალაქში.

10და უბრძანა მეფემ ეთიოპიელ ყებედ-მელექს: „წაიყოლე ოცდაათი კაცი და ამოიყვანე იერემია წინასწარმეტყველი დილეგიდან, სანამ არ მომკვდარა.“

11და წაიყვანა ყებედ-მელექმა თავისთან ეს კაცები და მივიდა მეფის სახლში, საგანძურის ქვეშ, და აიღო იქიდან ძველი ძონძები და ჩვრები და ჩაუშვა ისინი იერემიასთან დილეგში საბელებით.

12და უთხრა ქუშელმა ყებედ-მელექმა იერემიას: „ამოიდე ძველი ძონძები და ჩვრები იღლიებში, საბელებს ქვეშ.“ და ასე გააკეთა იერემიამ.

13და ამოსწიეს იერემია საბელებით და ამოიყვანეს დილეგიდან და დაჯდა იერემია საყარაულო ეზოში.

14და გაგზავნა მეფე ციდკიაჰუმ და მოუყვანეს იერემია წინასწარმეტყველი მას მესამე შესასვლელთან, რომელიც უფლის სახლშია, და უთხრა მეფემ იერემიას: „ერთ რამეს გკითხავ და ნურაფერს დამიმალავ!“

15და უთხრა იერემიამ ციდკიაჰუს: „რომ გითხრა, ხომ მომკლავ? და კიდევაც რომ გირჩიო, მაინც არ მომისმენ“.

16და ფარულად შეჰფიცა მეფე ციდკიაჰუმ იერემიას ასე: „როგორც ცოცხალია უფალი, რომელმაც შეგვიქმნა ჩვენ ეს სული, რომ მე არ მოგკლავ და არ გადაგცემ იმ კაცთა ხელთ, რომელნიც შენს სულს ეძიებენ!“

17და უთხრა იერემიამ ციდკიაჰუს: „ასე თქვა უფალმა, ღმერთმა ცაბაოთმა, ისრაელის ღმერთმა: ‘თუ გახვალ ბაბილონის მეფის მთავრებთან, მაშინ იცოცხლებს შენი სული და ეს ქალაქი არ დაიწვება ცეცხლში და იცოცხლებთ შენ და შენი სახლი.

18მაგრამ თუ არ გახვალ ბაბილონის მეფის მთავრებთან, მაშინ ეს ქალაქი ქალდეველთა ხელთ გადაეცემა და დაწვავენ მას ცეცხლში, და შენ თავს ვერ დააღწევ მათი ხელიდან.“ +

19და უთხრა მეფე ციდკიაჰუმ იერემიას: „მეშინია იუდაელებისა, რომლებიც ქალდეველთ ჩაუვარდნენ, რომ არ გადამცენ მე მათ ხელში და არ შეურაცხმყონ მე.“

20და თქვა იერემიამ: „არ გადაგცემენ! უსმინე უფლის ხმას, როგორც მე გეუბნები, და უკეთესი იქნება შენთვის და იცოცხლებს შენი სული. +

21ხოლო თუ არ ისურვებ გასვლას, ეს არის სიტყვა, რომელიც მესმა უფლისაგან:

22‘აჰა, ქალი, რომელიც იუდას მეფის სახლში დარჩა, გაყვანილი იქნა ბაბილონის მეფის მთავრებთან და იტყვიან ისინი: „მოგატყუეს შენ და გძლიეს შენმა მეგობრებმა, ხოლო როდესაც ტალახში ჩაგეფლო ფეხები, უკუიქცნენ ისინი.’“

23და შენს ყველა ცოლს და შენს ძეთ ქალდეველებთან გაიყვანენ, და შენც თავს ვერ დააღწევ მათი ხელიდან, რადგან ბაბილონის მეფის ხელით იქნები დაჭერილი და ეს ქალაქი ცეცხლში დაიწვება.“ +

24და უთხრა ციდკიაჰუმ იერემიას: „ნურავინ ნუ გაიგებს ამას და არ მოკვდები.

25მაგრამ მთავრებმა რომ გაიგონ, რომ მე გელაპარაკებოდი, რომ მოვიდნენ და გითხრან: ‘რა უთხარი მეფეს და რა გითხრა შენ მეფემ, ნუ დაგვიმალავ და არ მოგკლავთო,’

26მაშინ უთხარი მათ: ‘მე ვევედრებოდი მეფეს, რომ არ დავებრუნებინე იონათანის სახლში, რათა იქ არ მოვმკვდარიყავი.’“

27და მოვიდა ყველა მთავარი იერემიასთან და შეეკითხნენ მას, და მან აუწყა მათ ყოველივე, რაც მეფემ უბრძანა მას და მათ შეწყვიტეს მასთან ლაპარაკი, რადგან ვერაფერი ვერ შეიტყვეს.

28და დარჩა იერემია საყარაულო ეზოში იმ დღემდე, როდესაც დაპყრობილ იქნა იერუსალიმი. და იყო იქ, როდესაც დაპყრობილ იქნა იერუსალიმი.

39
იუდას საბოლოო ტყვეობა

39^1ციდკიაჰუს, იუდას მეფის მეფობის მეცხრე წლის მეათე თვეს მოვიდა ბაბილონის მეფე ნაბუქოდონოსორი და მთელი მისი ლაშქარი იერუსალიმთან და ალყა შემოარტყა მას. +

2ციდკიაჰუს მეფობის მეთერთმეტე წელს, მეოთხე თვის მეცხრე დღეს, განგრეული იქნა ქალაქის კედელი.

3და მოვიდა ბაბილონის მეფის ყველა მთავარი და დასხდნენ საშუალო კარიბჭეში: ნერგალ-სარეცერი, სამგარ ნებუ-სარსექიმი, საჭურისთა უფროსი, ნერგალ-სარეცერი, გრძნეულთა უფროსი და ბაბილონის მეფის ყველა დანარჩენი მთავარი.

4და როდესაც ციდკიაჰუმ, იუდას მეფემ, და ყველა მებრძოლმა დაინახეს ისინი, გაიქცნენ და ღამით გავიდნენ ქალაქიდან ორ გალავანს შორის მდებარე კარიბჭის გზით, რომელიც მეფის ბაღთანაა. და გავიდა იგი ყარაბას გზით.

5და უკან დაედევნა მათ ქალდეველთა ლაშქარი და დაეწიენ ციდკიაჰუს იერიხოს ტრამალზე, და აიყვანეს იგი და მიიყვანეს ბაბილონის მეფე ნაბუქოდონოსორთან რიბლაში, ხამათის ქვეყანაში, და გამოუტანეს განაჩენი. +

6დახოცა ბაბილონის მეფემ რიბლაში ციდკიაჰუს ძენი მის თვალწინ; და ასევე იუდას ყველა წარჩინებული მოაკვლევინა ბაბილონის მეფემ. +

7ციდკიაჰუს კი დასთხარა თვალები და გაუყარა ბორკილები, რომ წაეყვანათ იგი ბაბილონში. +

8მეფის სახლი და ხალხის სახლები ცეცხლში დაწვეს ქალდეველებმა, იერუსალიმის კედლები კი დაანგრიეს. +

9დანარჩენი ხალხი, ვინც ქალაქში დარჩა, და ისინი, ვინც მის მხარეზე გადავიდნენ, და დანარჩენი ხალხი, ვინც დარჩა, ბაბილონში გადაასახლა ნებუზარადანმა, მცველთა უფროსმა.

10ღარიბი ხალხი, რომელთაც არაფერი გააჩნდათ, დატოვა ნებუზარადანმა, მცველთა უფროსმა, იუდას ქვეყანაში და მისცა მათ იმ დღეს ვენახები და ყანები. +

11იერემიაზე კი ასე უბრძანა ბაბილონის მეფემ ნაბუქოდონოსორმა ნებუზარადანს, მცველთა უფროსს:

12„აიყვანე იგი და თვალყური ადევნე მას და ცუდს ნურაფერს დაუშავებ, არამედ, როგორც გეტყვის, ისე მოექეცი მას.

13და გაგზავნა ნებუზარადანმა, მცველთა უფროსმა, და ნებუშაზბანმა, საჭურისთა უფროსმა და ნერგალ-სარეცერმა, მოგვთა უფროსმა და ბაბილონის მეფის ყველა მთავარმა.“

14და გაგზავნეს და წამოიყვანეს იერემია საყარაულო ეზოდან და გადასცეს გედელიას, ძეს ახიკამისა, ძისა შაფანისა, რომ წაეყვანა იგი სახლში; და დარჩა იგი ხალხში.

15და სიტყვა, რომელიც იყო იერემიას მიმართ უფლისაგან საყარაულო ეზოში მისი პატიმრობისას:

16„წადი და ასე უთხარი ქუშელ ყებედ-მელექს: ასე თქვა უფალმა ცაბაოთმა, ისრაელის ღმერთმა: ‘მოვაწევ ამ ქალაქზე ჩემს სიტყვებს საუბედუროდ და არა სასიკეთოდ, და ახდება შენს წინაშე იმ დღეს. +

17და გადაგარჩენ შენ იმ დღეს!’ – სიტყვა უფლისა, – ‘და არ გადაეცემი იმ კაცთა ხელთ, რომლებისაც გეშინია.

18რადგან თავს დაგაღწევინებ შენ და მახვილით არ დაეცემი, და ნადავლად გექნება შენი სული, რადგან ჩემზე იყავი დაიმედებული!’“ – სიტყვა უფლისა. +

40
იერემია იუდაში რჩება გედალიაჰუსთან

40^1სიტყვა, რომელიც იყო იერემიას მიმართ უფლისაგან მას შემდეგ, რაც ნებუზარადანმა, მცველთა უფროსმა, გაათავისუფლა იგი რამადან და წაიყვანა ბორკილებგაყრილი ბაბილონში დასახლებულ ყველა იერუსალიმელ და იუდაელ გადასახლებულთა შორის.

2და გამოიყვანა მცველთა უფროსმა იერემია და უთხრა მას: „უფალმა, შენმა ღმერთმა წარმოთქვა ის უბედურება ამ ადგილზე.

3და მოაწია და შეასრულა უფალმა, რაც თქვა, რადგან შესცოდეთ თქვენ უფლის წინაშე და არ შეისმინეთ მისი ხმა, და გეწიათ თქვენ ეს. +

4და ახლა, აჰა, დღეს გათავისუფლებ ბორკილებიდან, რომლებიც შენს ხელზეა; თუ მოინდომებ ჩემთან ბაბილონში წამოსვლას, წამოდი, და მე ვიზრუნებ შენზე. და თუ არ გსურს ჩემთან ბაბილონში წამოსვლა, ნუ იქმ. ნახე, მთელი ქვეყანა შენს წინაშეა, სადაც უმჯობესად და სწორად მიგაჩნია შენი წასვლა, იქ წადი.“

5მანამდე კი, სანამ ის გაბრუნდებოდა, ნებუზარადანმა უთხრა: „ან დაბრუნდი გედალიაჰუსთან, შაფანის ძის ახიკამის ძესთან, რომელიც ბაბილონის მეფემ უფროსად დააყენა იუდას ქალაქებზე, და დარჩი მასთან ხალხში, ან სადაც სწორად მიგაჩნია შენი წასვლა, იქ წადი.“ და მისცა მას მცველთა უფროსმა საგზალი და საჩუქარი და გაისტუმრა. +

6მოვიდა იერემია გედალიაჰუსთან, ახიკამის ძესთან, მიცფაში და დასახლდა მასთან ერთად ქვეყანაში დარჩენილ ხალხს შორის.

7და გაიგონა ყველა მხედართმთავრმა, რომლებიც ველზე იყვნენ, მათ და მათმა კაცებმა, რომ ბაბილონის მეფემ გედალიაჰუ, ახიკამის ძე, დანიშნა განმგებლად ქვეყანაში და რომ მას ჩააბარა კაცები და ქალები და ბავშვები და ქვეყნის ღარიბები, რომელნიც არ იყვნენ ბაბილონში გადასახლებულნი. +

8და მივიდნენ ისინი გედალიაჰუსთან მიცფაში: ისმაელ ნეთანიას ძე, იოხანანი და იონათანი, კარეახის ძენი, სერაია თანხუმეთის ძე, ნეტოფათელი ეფაის ძენი და იეზანია მააქათელის ძე, ისინი და მათი კაცები.

9და შეჰფიცა გედალიაჰუმ, ახიკამ შაფანის ძის ძემ, მათ და მათ კაცებს ასე: „ნუ შეგაშინებთ ქალდეველთა სამსახური, დასახლდით ქვეყანაში და ემსახურეთ ბაბილონის მეფეს და კარგი იქნება თქვენთვის. +

10მეც დავსახლდები მიცფაში, რომ წარვდგე ქალდეველთა წინაშე, რომლებიც ჩვენთან მოვლენ, თქვენ კი შეაგროვეთ ღვინო და ზაფხულის ნაყოფი და ზეთი, და ჩადეთ თქვენს ჭურჭელში და დასახლდით თქვენს ქალაქებში, რომლებიც თქვენ დაიკავეთ.“

11და ასევე ყველა იუდაელმა, რომლებიც მოაბში, ყამონიანებში და ედომში და ყველა ქვეყანაში იყვნენ, გაიგონეს, რომ ბაბილონის მეფემ დატოვა იუდაელთა გადარჩენილი ნაწილი და რომ შაფანის ძის ახიკამის ძე გედალიაჰუ, დანიშნა მათზე.

12და დაბრუნდა ყველა იუდაელი ყველა იმ ქვეყნიდან, სადაც იყვნენ გაძევებულნი, და მოვიდნენ იუდას ქვეყანაში გედალიაჰუსთან, მიცფაში, და შეაგროვეს ძალზე ბევრი ღვინო და ზაფხულის ნაყოფი.

13და იოხანან კარეახის ძე და ყველა მხედართმთავარი, რომლებიც ველზე იყვნენ, მივიდნენ გედალიაჰუსთან მიცფაში.

14და უთხრეს მას: „იცი შენ, რომ ბაყალისმა, ყამონიანთა მეფემ, გამოაგზავნა შენს მოსაკლავად ისმაელ ნეთანიას ძე?“ მაგრამ არ ირწმუნა მათი გედალიაჰუმ, ახიკამის ძემ.

15და იოხანან კარეახის ძემ, ფარულად ასე უთხრა გედალიაჰუს მიცფაში: „გამიშვი და მოვკლავ ისმაელს, ნეთანიას ძეს, და კაციშვილი ვერ გაიგებს; რისთვის უნდა მოგისწრაფოს სიცოცხლე და დაიფანტოს შენთან შეკრებილი ყველა იუდაელი, და დაიღუპოს იუდას ნატამალი?“

16და უთხრა გედალიაჰუმ, ახიკამის ძემ, იოხანანს, კარეახის ძეს: „ნუ იქმ ამ საქმეს, რადგან ტყუილს ამბობ ისმაელზე.“

41
გედალიაჰუს მკვლელობა

41^1და იყო მეშვიდე თვეს: ისმაელი, ძე ნეთანიასი, ძისა ელიშამაყისა, სამეფო თესლიდან, და მეფის დიდებულნი და ათი კაცი მასთან ერთად, მოვიდნენ მიცფას გედალიაჰუ, ახიკამის ძესთან, და ერთად ჭამეს იქ პური მიცფაში.

2და ადგა ისმაელ ნეთანიას ძე – ის და ათი კაცი, რომელიც მასთან იყო, და დასცეს გედალიაჰუ, ძე ახიკამისა, ძისა შაფანისა, მახვილით; და მოკლა მან იგი, ვინც ბაბილონის მეფემ დანიშნა ქვეყანაში განმგებლად. +

3და ასევე დახოცა ისმაელმა ყველა იუდაელი, რომლებიც მასთან, გედალიაჰუსთან, იყო მიცფაში, და ქალდეველნი, რომელნიც იქ იმყოფებოდნენ, მებრძოლი კაცები.

4მეორე დღეს, მას შემდეგ, რაც გედალიაჰუ მოკლეს, და არავინ იცოდა ამის შესახებ,

5მოვიდნენ კაცები შექემიდან, შილოდან და სამარიიდან, ოთხმოცი წვერგაპარსული და ტანსაცმელშემოგლეჯილი და დაკაწრული კაცი, ხელში კი ძღვენი და გუნდრუკი ჰქონდათ უფლის სახლში მისატანად. +

6და გამოვიდა ისმაელ ნეთანიას ძე მიცფადან მათ შესაგებებლად, მოდიოდა და ტიროდა; და როდესაც შეხვდა მათ, უთხრა: „მიდით გედალიაჰუ ახიკამის ძესთან.“

7და ქალაქის შიგნით მათი შესვლისას ისმაელმა, ნეთანიას ძემ, დახოცა ისინი, და ჩაყარეს ორმოში მან და კაცებმა, რომლებიც მასთან იყვნენ.

8მაგრამ ათი კაცი იმყოფებოდა მათ შორის, რომლებმაც უთხრეს ისმაელს: „ნუ მოგვკლავ, რადგან ჩვენ საიდუმლო საუნჯენი გვაქვს მინდორში – ხორბლისა და ქერისა, ზეთისა და თაფლისა;“ და გაანება მან თავი და არ დახოცა ისინი მათ ძმებთან ერთად.

9ორმო კი, რომელშიც ისმაელმა ჩაყარა ყველა იმ კაცთა გვამები, რომლებიც დახოცა გედალიაჰუს გამო, სწორედ ის იყო, მეფე ასამ რომ გააკეთა ისრაელის მეფის ბაშას გამო. ის ორმო გაავსო ისმაელ ნეთანიას ძემ დახოცილებით.

10და დაატყვევა ისმაელმა ერის ყველა ნარჩენი, რომელიც მიცფაში იყო, მეფის ასულნი და მიცფაში დარჩენილი ხალხი, რომელებიც ნებუზარადანმა, მცველთა უფროსმა, ჩააბარა გედალიაჰუ ახიკამის ძეს და ტყვედ წაიყვანა ისინი ისმაელ ნეთანიას ძემ, და წავიდა, რომ ყამონიანებთან გადასულიყო. +

11და გაიგეს იოხანან კარეახის ძემ და ყველა მხედართმთავარმა, რომლებიც მასთან იყვნენ, ყველა ის ბოროტება, რაც ისმაელ ნეთანიას ძემ ჩაიდინა, +

12და გაიყვანეს ყველა კაცი და წავიდნენ ისმაელ ნეთანიას ძესთან საბრძოლველად და იპოვეს იგი დიდ წყლებთან, რომლებიც გაბეონშია,

13და გაიხარა მთელმა ხალხმა, რომელიც ისმაელთან იყო, როდესაც დაინახა იოხანან კარეახის ძე და ყველა მხედართმთავარი, რომლებიც მასთან იყვნენ.

14და მთელი ხალხი, რომელიც ისმაელმა დაატყვევა მიცფადან, მოტრიალდა და დაბრუნდა და წავიდა იოხანანთან, კარეახის ძესთან.

15მაგრამ ისმაელ ნეთანიას ძემ რვა კაცით დააღწია თავი იოხანანისაგან და წავიდა ყამონიანებთან.

16მაშინ იოხანან კარეახის ძემ და ყველა მხედართმთავარმა, რომლებიც მასთან იყვნენ, აიყვანეს მთელი ნარჩენი ხალხი მიცფადან, რომელიც ისმაელისაგან, ნეთანიას ძისაგან დააბრუნა მან მას შემდეგ, რაც მან მოკლა გედალიაჰუ ახიკამის ძე: მებრძოლი მამაკაცები და ქალები და ბავშვები და საჭურისნი, რომლებიც მან დააბრუნა გაბეონიდან. +

17და წავიდნენ ისინი და დასახლდნენ გერუთ-გიმჰამში, რომელიც ბეთლემთან იყო, რათა წასულიყვნენ ეგვიპტეში +

18ქალდეველთა გამო, რადგანაც ეშინოდათ მათი, ვინაიდან ისმაელ ნეთანიას ძემ მოკლა გედალიაჰუ ახიკამის ძე, რომელიც ბაბილონის მეფემ დანიშნა ქვეყანაში. +

42
იერემია უკრძალავს იოხანანს და სხვებს ეგვიპტეში წასვლას

42^1ამის შემდეგ მივიდა ყველა მხედართმთავარი და იოხანან კარიახის ძე და იეზანია ჰოშაყიას ძე, და მათთან ერთად მთელი ერი დიდიან პატარიანად

2და უთხრეს იერემია წინასწარმეტყველს: „შეისმინე ჩვენი შენდამი მუდარა და შეევედრე ჩვენზე უფალს, შენს ღმერთს, მთელ ამ დარჩენილ ხალხზე, რადგან როგორც გვხედავს შენი თვალი, ცოტანი დავრჩით ბევრიდან, +

3და გვაჩვენოს, შენმა ღმერთმა გზა, რომლითაც უნდა ვიაროთ და საქმე, რომელიც უნდა გავაკეთოთ.“

4და უთხრა მათ იერემია წინასწარმეტყველმა: „მოვისმინე და შევევედრები უფალს, თქვენს ღმერთს, თქვენი სიტყვისამებრ, და ყველაფერს, რასაც უფალი მიპასუხებს თქვენზე, გეტყვით თქვენ, არ დაგიმალავთ არაფერს.“

5და მათ უთხრეს იერემიას: „უფალი იყოს ჩვენს ჭეშმარიტ და მტკიცე მოწმედ, თუ ჩვენ არ შევასრულებთ ყოველივე იმას, რითაც უფალი, შენი ღმერთი, მოგავლენს ჩვენთან. +

6კარგი იქნება თუ ცუდი, მოვუსმენთ უფლის, ჩვენი ღმერთის ხმას, რომელთანაც ჩვენ გგზავნით შენ, რათა სასიკეთო იყოს ჩვენთვის, როდესაც მოვუსმენთ უფლის, ჩვენი ღმერთის ხმას.“

7ათი დღის ბოლოს იყო სიტყვა უფლისა იერემიას მიმართ.

8და მოიხმო იოხანან კარიახის ძე და ყველა მხედართმთავარი, რომლებიც მასთან იყვნენ, და მთელი ერი დიდიან პატარიანად.

9და უთხრა მათ: „ასე თქვა უფალმა, ისრაელის ღმერთმა, რომელთანაც გამგზავნეთ მე, რომ წარმედგინა მის წინაშე თქვენი მუდარა:

10‘თუ დასახლდებით ამ ქვეყანაში, მაშინ მე აგაშენებთ თქვენ და არ დაგანგრევთ, დაგრგავთ და არ აღმოგფხვრით, რადგან ვნანობ მე იმ ბოროტების გამო, რომელიც მოვაწიე თქვენზე. +

11ნუ შეგეშინდებათ ბაბილონის მეფისა, რომლისაც გეშინიათ, ნუ შეგეშინდებათ მისი,’ – სიტყვა უფლისა, – ‘რადგან მე თქვენთანა ვარ, რომ გიხსნათ და გადაგარჩინოთ მისი ხელიდან. +

12მე მოგცემთ წყალობას და ის შეგიწყალებთ თქვენ და დაგაბრუნებთ თქვენს მიწაზე.

13მაგრამ თუ იტყვით: „არ დავსახლდებით ამ ქვეყანაში“, რათა არ მოუსმინოთ უფლის, თქვენი ღმერთის ხმას,

14იტყვით: „წავალთ ეგვიპტის ქვეყანაში, სადაც არ ვიხილავთ ომს და არ მოვისმენთ საყვირის ხმას, და პური არ მოგვშივდება და იქ დავსახლდებით,’“

15– მაშ ისმინეთ უფლის სიტყვა იუდას ნატამალო, ასე თქვა უფალმა ცაბაოთმა, ისრაელის ღმერთმა: ‘თუ თქვენს პირს მიაქცევთ ეგვიპტეში წასავლელად და მიხვალთ იქ საცხოვრებლად,

16მაშინ მახვილი, რომლისაც გეშინიათ, მოგეწევათ თქვენ ეგვიპტის ქვეყანაში და შიმშილი, რომელიც თქვენ გაწუხებთ, დაგედევნებათ და იქ დაიხოცებით. +

17და ყველა კაცი, რომელმაც პირი მიაქცია ეგვიპტეში წასასვლელად და იქ საცხოვრებლად, მახვილით, შიმშილით და შავი ჭირით მოკვდება, და არ ეყოლებათ მათ გადარჩენილი და თავდაღწეული იმ უბედურებისაგან, რომელსაც მე მოვაწევ მათზე.’ +

18რადგან ასე თქვა უფალმა ცაბაოთმა, ისრაელის ღმერთმა: ‘როგორც ჩემი რისხვა და ჩემი გულისწყრომა გადმოიღვარა იერუსალიმის მკვიდრებზე, ისე გადმოიღვრება ჩემი გულისწყრომა თქვენზე ეგვიპტეში თქვენი მისვლისას. და იქნებით თქვენ საწყევლად და საშინელებად, და საგინებლად და შესარცხვენად და ვეღარ იხილავთ მეტად ამ ადგილს. +

19თქვენზე თქვა უფალმა, იუდას ნატამალო: ‘არ წახვიდეთ ეგვიპტეში,’ იცოდეთ, რომ გაგაფრთხილეთ თქვენ დღეს.

20რადგან თქვენ თვითონ აცთუნეთ თქვენი სული, რომ გამგზავნეთ უფალთან, თქვენს ღმერთთან თხოვნით: ‘შეევედრე ჩვენზე უფალს, ჩვენს ღმერთს და ყოველივეს, რასაც უფალი, ჩვენი ღმერთი იტყვის, გავაკეთებთ ჩვენ.’

21და მე გითხარით დღეს თქვენ და არ მოუსმინეთ უფლის, ჩვენი ღმერთის ხმას და ყოველივეს, რითაც მან გამომგზავნა თქვენთან.

22ახლა იცოდეთ, რომ მახვილით, შიმშილითა და ჭირით დაიხოცებით იმ ადგილზე, სადაც თქვენ საცხოვრებლად გსურდათ წასვლა.“

43

იერემია ძალით მიჰყავთ ეგვიპტეში

43^1და იყო, როდესაც იერემიამ დაასრულა ხალხისათვის მათი ღმერთის სიტყვების გადაცემა, ყველა იმ სიტყვისა, რომლითაც უფალმა, მათმა ღმერთმა, მიავლინა მათთან,

2მაშინ ყაზარია ჰოშაყიას ძემ და იოხანან კარიახის ძემ, და აგრეთვე ყველა ბოროტგანმზრახველმა კაცმა უთხრეს იერემიას: „ტყუილს ამბობ; უფალს, ჩვენს ღმერთს, არ მოუვლინებიხარ ამის სათქმელად: ‘არ წახვიდეთ ეგვიპტეში იქ საცხოვრებლადო!’ +

3ბარუქ ნერიას ძეა რომ გაქეზებს ჩვენს წინააღმდეგ, რათა გადაგვცეს ჩვენ ქალდეველთა ხელთ და დაგვხოცონ მათ ან გადაგვასახლონ ბაბილონში.“

4არ ისმინეს იოხანან კარიახის ძემ და ყველა მთავარმა და მთელმა ერმა უფლის ხმა, დარჩენილიყვნენ იუდას ქვეყანაში.

5და წაიყვანა იოხანან კარიახის ძემ და ყველა მხედართმთავარმა იუდაელთა მთელი ნატამალი, რომელიც იუდას ქვეყანაში დაბრუნდა ყველა ხალხიდან, რომლებთანაც გაძევებულნი იყვნენ ისინი,

6მამაკაცები, ქალები და ბავშვები, და მეფის ასულნი და ყველა სული, რომლებიც ნაბუზარადანმა, მცველთა უფროსმა, დატოვა გედალიაჰუსთან, შაფანის ძის, ახიკამის ძესთან, და მათთან ერთად იერემია წინასწარმეტყველი და ბარუქ ნერიას ძე. +

7და წავიდნენ ეგვიპტის ქვეყანაში, რადგან არ ისმინეს უფლის ხმა, და მივიდნენ თახფანხესამდე. +

იგავი დამალულ ქვებზე

8და იყო სიტყვა უფლისა იერემიას მიმართ თახფანხესში ასე:

9„აიღე ხელში დიდი ქვები და დამალე ისინი ალიზში იმ ადგილას, სადაც აგურს აკეთებენ, რომელიც ფარაონის სახლის შესასვლელშია, თახფანხესში, იუდაელ კაცთა თვალწინ,

10და უთხარი მათ: ასე თქვა უფალმა ცაბაოთმა, ისრაელის ღმერთმა: ‘მე მოვავლენ და მოვიყვან ბაბილონის მეფე ნაბუქოდონოსორს, ჩემს მსახურს, და დავდებ მის ტახტს ამ ქვებზე, რომლებიც დავმალე, და გადაჭიმავს თავის სამეფო კარავს მათზე.

11და მოვა ის და ააოხრებს ეგვიპტის ქვეყანას, ვინც სასიკვდილოა, მოკვდება, ვინც დასატყვევებელია, დატყვევდება, და ვინც მახვილისათვის არის, მახვილისთვის იქნება. +

12და ცეცხლს წავუკიდებ ეგვიპტის ღმერთთა სახლებს და ის დაწვავს მათ ან დაატყვევებს მათ კერპებს, და შეიფუთნება ეგვიპტის ქვეყნის ნადავლით, როგორც მწყემსი იფუთნება თავისი სამოსლით, და გამოვა იქიდან მშვიდობით, +

13და დალეწავს მზის ტაძრის ძეგლებს, რომლებიც ეგვიპტის ქვეყანაშია, და ეგვიპტის ღმერთების სახლებს ცეცხლში დაწვავს.“

44
მიმართვა ეგვიპტეში დასახლებულთ

44^1სიტყვა, რომელიც იყო იერემიას მიმართ ეგვიპტის ქვეყანაში – მიგდოლსა და თახფანხესში, ნოფსა და ფათროსის ქვეყანაში დასახლებულ ყველა იეუდაელზე. +

2„ასე თქვა უფალმა ცაბაოთმა, ისრაელის ღმერთმა: ‘თქვენ იხილეთ ყველა ის უბედურება, რომელიც მე მოვაწიე იერუსალიმსა და იუდას ყველა ქალაქზე, და აოხრებულია დღეს ისინი და არავინ ცხოვრობს მათში,

3მათი იმ ბოროტების გამო, რომელიც ჩაიდინეს ჩემს გასაჯავრებლად, რომ დადიოდნენ საკმევლად, სამსახურად უცხო ღმერთებისა, რომლებსაც არ იცნობდნენ არც ისინი, არც თქვენ და არც თქვენი მამები. +

4და მე კვლავ და კვლავ გიგზავნიდით ჩემს მსახურთ, წინასწარმეტყველთ, რომ ეთქვათ: ‘ნუ გააკეთებთ ამ საზიზღრობას, რომელიც მე მძულს!’ +

5მაგრამ მათ არ ისმინეს და არ დამიგდეს ყური, რომ მოქცეულიყვნენ თავიანთი ბოროტებიდან და არ ეკმიათ უცხო ღმერთებისათვის. +

6და დაიღვარა ჩემი გულისწყრომა და ჩემი რისხვა გაღვივდა იუდას ქალაქებსა და იერუსალიმის ქუჩებში, და ნაოხარად და უდაბნოდ იქცნენ ისინი ამ დღეს. +

7და ახლა ასე თქვა უფალმა ცაბაოთმა, ისრაელის ღმერთმა: ‘რატომ უკეთებთ დიდ ბოროტებას თქვენს სულებს, რომ მოისპოთ თქვენ – კაცი და ქალი, ბალღი და ძუძუმწოვარი იუდაელთა შორის, რათა აღარ დაიტოვოთ ნატამალი?

8რატომ მაგულისებთ თქვენი ხელების ნაკეთობით, რათა უკმიოთ უცხო ღმერთებს ეგვიპტის ქვეყანაში, სადაც თქვენ მიდიხართ საცხოვრებლად, რათა მოისპოთ თქვენ და საწყევლად და შესარცხვენად იქცეთ ქვეყნის ყველა ხალხში?

9განა დაგავიწყდათ თქვენი მამების ბოროტმოქმედებანი, იუდას მეფეთა ბოროტმოქმედებანი, მათი ცოლების ბოროტმოქმედებანი, თქვენი ბოროტმოქმედებანი და თქვენი ცოლების ბოროტმოქმედებანი, რომელნიც ჩაიდინეთ იუდას ქვეყანაში და იერუსალიმის ქუჩებში?

10არ დამორჩილდნენ ისინი დღევანდლამდე და არ შეშინდნენ, და არ იარეს ჩემს რჯულზე და ჩემს კანონებზე, რომლებიც მე მოგეცით თქვენ და თქვენს მამებს.

11ამიტომ ასე ამბობს უფალი ცაბაოთი, ისრაელის ღმერთი: ‘მე მოვაქცევ ჩემს პირს თქვენს წინააღმდეგ საუბედუროდ და მთელი იუდას მოსასპობად, +

12და ავიყვან იუდაელთა ნატამალს, რომელთაც მიაქციეს პირი, რომ ეგვიპტის ქვეყანაში წასულიყვნენ საცხოვრებლად, და განადგურდებიან ყველანი, ეგვიპტის ქვეყანაში დაეცემიან მახვილით, შიმშილით განადგურდებიან ყველანი პატარიდან დიდამდე, მახვილითა და შიმშილით დაიხოცებიან და საწყევლად და საშინელებად, საგინებლად და შესარცხვენად გახდებიან. +

13და დავსჯი ეგვიპტის ქვეყანაში დასახლებულთ, როგორც იერუსალიმი დავსაჯე: მახვილით, შიმშილითა და შავი ჭირით. +

14თავდაღწეული და გადარჩენილი არ ეყოლება იუდაელთა ნატამალს, რომელიც ეგვიპტის ქვეყანაში მიდის საცხოვრებლად, რომ შემდეგ დაბრუნდნენ იუდას ქვეყანაში, სადაც სულით ესწრაფვიან დაბრუნებას, რომ დასახლდნენ იქ. მაგრამ ვერ დაბრუნდებიან ისინი, გარდა იქიდან თავდაღწეულთა.’“ +

15და კაცებმა, რომლებმაც იცოდნენ, რომ უცხო ღმერთებს უკმევდნენ მათი ცოლები, და შეჯგუფული ქალების დიდმა ბრბომ და ეგვიპტის ქვეყანაში, ფათროსში დასახლებულმა მთელმა ხალხმა ასე უპასუხა იერემიას: +

16„სიტყვას, რომელიც შენ გვითხარი უფლის სახელით, არ მოვისმენთ შენგან, +

17რადგან გავაკეთებთ იმას, რაც ჩვენი პირიდან გამოვიდა, რომ ვუკმიოთ ცის დედოფალს და ვუღვაროთ მას საღვრელი, როგორც ვაკეთებდით ჩვენ და ჩვენი მამები, ჩვენი მეფენი და ჩვენი მთავარნი იუდას ქალაქებში და იერუსალიმის ქუჩებში; და პურით ვძღებოდით და კარგად ვიყავით, და უბედურება არ გვინახავს. +

18მას შემდეგ კი, რაც შევწყვიტეთ ცის დედოფლის საპატივცემოდ გუნდრუკის კმევა და მისთვის საღვრელის ღვრა, მოგვაკლდა ყოველივე და მახვილითა და შიმშილით ვიღუპებით. +

19და როდესაც ვუკმევდით ჩვენ ცის დედოფალს და საღვრელს ვუღვრიდით მას, განა ჩვენი კაცების თანხმობის გარეშე ვუკეთებდით მას კვერებს მისი გამოსახულებით და ვუღვრიდით საღვრელებს?“ +

20და უთხრა იერემიამ მთელ ერს – მამაკაცებსა და ქალებს და მთელ ერს, მის მოპასუხეთ:

21„განა ეს კმევა, რომელსაც თქვენ ასრულებდით იუდას ქალაქებსა და იერუსალიმის ქუჩებში, თქვენ და თქვენი მამები და თქვენი მეფენი და თქვენი მთავრები და ქვეყნის ერი, არ გაიხსენა უფალმა და არ გაივლო გულში?

22და ვეღარ შესძლო უფალმა თქვენი ბოროტი ნამოქმედარისა და თქვენი სისაძაგლეების მეტად მოთმენა, რომელსაც თქვენ სჩადიოდით, და თქვენი ქვეყანა ნაოხარად და საშინელებად და საწყევლად და უკაცრიელად იქცა, როგორც დღესაა. +

23იმის გამო, რომ უკმევდით და სცოდავდით თქვენ უფალს, და არ ისმინეთ უფლის ხმა, და მის რჯულზე და მის კანონებზე და მის მოწმობებზე არ იარეთ, ამის გამო გეწიათ თქვენ ეს უბედურება.“

24და უთხრა იერემიამ მთელ ერს და ყველა ქალს: „ისმინეთ უფლის სიტყვა, ყველა იუდაელო, ვინც კი ეგვიპტის ქვეყანაში ხართ,

25ასე თქვა უფალმა ცაბაოთმა, ისრაელის ღმერთმა: ‘თქვენ და თქვენი ცოლები რასაც პირით ლაპარაკობდით, იმას თქვენი ხელებით ასრულებდით, რომ ამბობდით: შევასრულებთ, რაც აღვუთქვით, რომ ვუკმიოთ ცის დედოფალს და საღვრელი ვუღვაროთ მას! აღასრულებთ თქვენ თქვენს აღთქმებს და გააკეთებთ თქვენს აღთქმებს.’

26ამიტომ ისმინეთ სიტყვა უფლისა, ყველა იუდაელო, დასახლებულო ეგვიპტის ქვეყანაში: ‘მე დავიფიცე ჩემი დიდებული სახელით,’ – სიტყვა უფლისა, – ‘თუ იქნება კიდევ ჩემი სახელი წარმოთქმული მთელს ეგვიპტის ქვეყანაში, იუდაელის პირით, რომელიც იტყვის: „როგორც ცოცხალია უფალი ღმერთი!“ +

27მე ვიფხიზლებ მათზე საბოროტოდ და არა სასიკეთოდ, და ყოველი იუდაელი, რომელიც ეგვიპტის ქვეყანაშია, მახვილითა და შიმშილით ამოწყდება, სანამ მთლიანად არ მოისპობიან. +

28და მახვილს თავდაღწეულნი მცირერიცხოვანნი ეგვიპტის ქვეყნიდან იუდას ქვეყანაში დაბრუნდებიან. და გაიგებს ეგვიპტის ქვეყანაში საცხოვრებლად მისული ყველა დანარჩენი იუდაელი თუ ვისი სიტყვა ასრულდება – ჩემი თუ მათი.

29აჰა, თქვენ ნიშანი,’ – სიტყვა უფლისა, – ‘რომ დაგსჯით თქვენ ამ ადგილზე, რომ იცოდეთ, რათა აღსრულებით აღსრულდება ჩემი სიტყვები თქვენზე საუბედუროდ.’

30და ამბობს უფალი: ‘მე გადავცემ ეგვიპტის მეფეს ფარაონ ხოფრას მის მტერთა და მისი სულის მაძიებელთა ხელთ, როგორც ციდკიაჰუ, იუდას მეფე, გადავეცი ბაბილონის მეფეს ნაბუქოდონოსორის, მისი სულის მაძიებელის ხელთ.’“ +

45

იერემია ანუგეშებს ბარუქს

45^1სიტყვა, რომელიც უთხრა იერემიამ ბარუქ ნერიას ძეს, როდესაც ის იერემიას პირით ნათქვამ ამ სიტყვებს სწერდა წინში იეჰოიაკიმ იოშიას ძის, იუდას მეფის, მეფობის მეოთხე წელს: +

2„ასე თქვა უფალმა, ისრაელის ღმერთმა შენზე, ბარუქ!

3შენ თქვი: ‘ვაი მე, რადგან დაუმატა უფალმა მწუხარება ჩემს სატკივარს, მოვიქანცე ვაებით და სიმშვიდე ვერ ვპოვე.’

4ასე უთხარი მას: ასე თქვა უფალმა: ‘რაც მე ავაშენე, მევე ვანგრევ, და რაც მე დავრგე, მევე აღმოვფხვრი, და ასე იქნება მთელს ქვეყანაზე. +

5შენ კი დიდს ითხოვ შენთვის. ნუ ითხოვ, რადგან მე მოვაწევ უბედურებას ყოველ ხორციელზე,’ – სიტყვა უფლისა, – ‘შენ კი შენს სულს მოგცემ ნადავლად ყველგან, სადაც კი წახვალ!’“ +

46

იერემიას წინასწარმეტყველება ერებზე

46^1სიტყვა უფლისა, რომელიც იყო წინასწარმეტყველ იერემიას მიმართ ხალხებზე.

წინასწარმეტყველება ეგვიპტეზე

2ეგვიპტის მეფის ფარაონ ნექოს ლაშქარზე, რომელიც მდინარე ევფრატზე ქარქემიშში დაამარცხა ბაბილონის მეფე ნაბუქოდონოსორმა იეჰოიაკიმ იოშიას ძის, იუდას მეფის, მეფობის მეოთხე წელს. +

3„მოამზადეთ ფარი და აბჯარი და წადით ომში.

4შეკაზმეთ ცხენები და ამხედრდით, მხედრებო, და გამოეწყვეთ მუზარადებში, გალესეთ შუბები და ჩაიცვით ჯავშანი. +

5რას ვხედავ მე? ისინი დაფრთხნენ, უკან იხევენ? მათი მამაცნი კი შეიმუსრნენ და გარბიან უკანმოუხედავად. საშინელებაა ირგვლივ!“ – სიტყვა უფლისა. –

6„ვერც ფეხმარდი გაიქცევა, ვერც მამაცი დააღწევს თავს, ჩრდილოეთით, მდინარე ევფრატთან, წაბორძიკდნენ და დაეცნენ ისინი.

7ვინაა ეს ნილოსივით რომ იწევს, ნიაღვრებივით ახმაურებს თავის წყლებს?

8ეგვიპტე ნილოსივით იწევს და ნიაღვრებივით ხმაურობენ მისი წყლები. და ამბობს ის: ‘მე წამოვიწევ და დავფარავ ქვეყანას, დავღუპავ ქალაქსა და მასში მცხოვრებთ.

9ამხედრდით ცხენებზე და, თქვენ ეტლებო, გაშმაგებით იქროლეთ და გამოდით, მამაცნო – ქუშ ლუდელნო, მშვილდის დამჭერნო და მომზიდველნო.

10ის დღე, უფალი ღმერთის, ცაბაოთის შურისგების დღეა, რათა შური იძიოს თავის შეჭირვებულებზე, და მახვილი შეჭამს და გაძღება და გამოთვრება მათი სისხლით, რადგან მსხვერპლშეწირვა ექნება უფალს, ღმერთს ცაბაოთს ჩრდილო ქვეყანაში მდინარე ევფრატთან. +

11ადი გილყადზე და აიღე მალამო, ქალწულო, ეგვიპტის ასულო, ამაოდ ხმარობ წამლებს, კურნება არა გაქვს შენ.

12ისმინეს ხალხებმა შენი შერცხვენა და შენმა კივილმა აავსო ქვეყანა, რადგან მამაცი მამაცს შეეჯახა და ორივენი ერთად დაეცნენ.“

13სიტყვა, რომელიც უფალმა უთხრა იერემია წინასწარმეტყველს ეგვიპტის ქვეყნის დასამხობად ბაბილონის მეფე ნაბუქოდონოსორის მოსვლაზე:

14„აუწყეთ ეგვიპტეში და ასმინეთ მიგდოლში, ასმენინეთ ნოფში და თახფანხესში და თქვით: ‘წამოდექი და მოემზადე, რადგან მახვილი შეჭამს შენს ირგვლივ ყველაფერს.’

15რატომ წაილეკა შენი მამაცი? ვერ გაუძლო, რადგან უფალმა უკუაქცია.

16მომრავლდნენ უძლურნი, ერთმანეთზე ეცემოდნენ და ამბობდნენ: ‘ადექით და დავუბრუნდეთ ჩვენს ერს და ჩვენს სამშობლო ქვეყანას დამღუპველი მახვილისაგან.

17გაჰყვიროდნენ იქ: ‘ფარაონი, ეგვიპტის მეფე!’ მაგრამ ამაო ხმაურია, გადააცილა დათქმულ დროს.

18როგორც ცოცხალი ვარ მე,“ ამბობს მეფე, უფალი ცაბაოთია სახელი მისი, „რადგან როგორც თაბორი დგას მთებს შორის და როგორც ქარმელია ზღვასთან, ისე მოვა იგი.

19გადასახლების ჭურჭელი დაიმზადე, ეგვიპტეში მცხოვრებო ასულო, რადგან ნოფი აოხრდება და გაჩანაგდება, დარჩება მცხოვრების გარეშე.

20უმშვენიერესი დეკეულია ეგვიპტე, მაგრამ ჩრდილოეთიდან მოდის კრაზანა, მოდის.

21მისი დაქირავებულნიც მის შიგნით ნასუქალ ხბორებივით არიან, მაგრამ ისინიც უკუიქცნენ, ერთად გარბიან, ვერ დადგნენ, რადგან მათი დაღუპვის დღე მოვიდა მათზე, მათი დასჯის ჟამი.

22მისი ხმა გველის სისინის მსგავსი იქნება, რადგან ლაშქრით დადიან და ცულებით მოვიდნენ მასზე, ხის მჭრელებივით.

23აჩეხეთ მისი ტყე,“ – სიტყვა უფლისა, – „თუმცა აურაცხელია, რადგან კალიაზე მეტად გამრავლდნენ და სათვალავი არა აქვთ.

24შერცხვენილია ეგვიპტის ასული, ჩრდილოეთის ხალხს გადაეცა ხელში.“

25და თქვა უფალმა ცაბაოთმა, ისრაელის ღმერთმა: „აჰა, მე დავსჯი ამონს თებეში და ფარაონს და ეგვიპტეს და მის ღმერთებს და მის მეფეებს, ფარაონს და მასზე დანდობილებს! +

26და გადავცემ მათ მათი სულის მაძიებელთა ხელთ, და ბაბილონის მეფე ნაბუქოდონოსორის ხელთ, და მის მსახურთა ხელთ და ამის შემდეგ დასახლდება ის, როგორც პირვანდელ დღეებში.“ – სიტყვა უფლისა. –

27„შენ კი ნუ გეშინია, ჩემო მსახურო იაკობ, და ნუ დაფრთხები, ისრაელ, რადგან მე გიხსნი შენ შორიდან და შენ თესლს მისი ტყვეობის ქვეყნიდან. და დაბრუნდება იაკობი და იცხოვრებს წყნარად და მშვიდად, და არ ეყოლება შემშინებელი. +

28ნუ გეშინია, ჩემო მსახურო იაკობ,“ – სიტყვა უფლისა, – „რადგან მე შენთანა ვარ. მე მოვსპობ ყველა ხალხს, რომლებთანაც გაგაძევე, შენ კი არ მოგსპობ, მხოლოდ მოგარჯულებ სამართლისამებრ, მაგრამ დაუსჯელს არ დაგტოვებ.“ +

47

წინასწარმეტყველება ფილისტიმელებზე

47^1სიტყვა უფლისა, რომელიც იყო წინასწარმეტყველ იერემიას მიმართ ფილისტიმელებზე, სანამ ფარაონი ღაზას დაამარცხებდა. +

2ასე თქვა უფალმა: აჰა, წყლები იწევენ ჩრდილოეთიდან და წამლეკავ ნიაღვრად იქცევიან, და წალეკავენ ქვეყანას და მის სისავსეს, ქალაქს და მასში მცხოვრებთ. და იკივლებენ ადამიანები და იქვითინებს ქვეყნის ყველა მცხოვრები, +

3მისი ძლიერი ცხენების თქარათქურის, მისი ეტლების გრიალის, მისი ბორბლების გრუხუნის გამო. მამები ვერ იხედებოდნენ უკან შვილებისაკენ, რადგან დაუსუსტდათ ხელები,

4მომავალი დღის გამო, როდესაც გაძარცვავენ ყველა ფილისტიმელს, რათა მოუსპონ ცორს და ციდონს ყველა დარჩენილი შემწე, რადგან გაძარცვავს უფალი ფილისტიმელთ, კრეტოსის კუნძულის ნატამალს.

5სიქაჩლე ეწია ღაზას, დაინგრა აშკელონი; ნატამალო მათი ხეობებისა, როდემდე დაიკაწრავ ფრჩხილებით თავს?

6ოი, უფლის მახვილო, სანამდე არ დაწყნარდები, დაბრუნდი შენს ქარქაშში, დამშვიდდი და გაყუჩდი!

7როგორ დაწყნარდები, როდესაც უბრძანა მას უფალმა, აშკელონისა და ზღვის სანაპიროს წინააღმდეგ, იქ განაწესა იგი.“

48
წინასწარმეტყველება მოაბზე

48^1ასე თქვა უფალმა ცაბაოთმა, ისრაელის ღმერთმა, მოაბზე: „ვაი ნებოს, რადგან გაიძარცვა, კირიათაიმი შერცხვენილი და დაპყრობილია, ციხე-სიმაგრე შერცხვენილი და დანგრეულია.

2აღარ არის მოაბის დიდება, ხეშბონში ბოროტება განიზრახეს მასზე! ‘მოდით და მოვკვეთოთ ხალხებიდან!’ შენც, მადმენო, გაყუჩდი, მახვილი მოგდევს უკან.

3ყვირილის ხმა ისმის ხორონაიმიდან: ‘გატიალება და დიდი ნგრევაა!’

4დაინგრა მოაბი, კივილი ასმინეს მისმა პატარებმა.

5რადგან ლუხითის აღმართზე ტირილ-ტირილით ადის, და ხორონაიმის დაღმართზე შემჭირვებლებს ნგრევის კივილი ესმით:

6‘გაიქეცით, იხსენით თქვენი სულები და ღვიასავით იქნებით უდაბნოში!’

7რადგან შენ ესავდი შენს ნამოქმედართ და შენს საგანძურებს, შენც შეპყრობილი იქნები და ქემოში გადასახლებაში წავა თავის მღვდლებთან და მთავრებთან ერთად.

8და მძარცველი დაეცემა ყოველ ქალაქს, ქალაქი ვერ გადარჩება და ხეობა განადგურდება, როგორც უფალმა თქვა.

9მიეცით ფრთები მოაბს, რომ გაფრინდეს, მისი ქალაქნი კი უკაცრიელ უდაბნოდ იქცევიან.

10წყეული, ვინც უფლის საქმეს დაუდევრად აკეთებს და წყეული, ვინც თავის მახვილს აკავებს სისხლისაგან!

11მშვიდი იყო მოაბი თავისი სიყმაწვილიდან, და წყნარად იჯდა თავის ლექზე და არ გადაღებულა ჭურჭლიდან ჭურჭელში; და გადასახლებაში არ წასულა, ამიტომ შერჩა მას თავისი გემო და მისი სურნელი არ შეცვლილა.

12მაგრამ მოდის დღეები,“ – სიტყვა უფლისა, – „და მე გავუგზავნი მას გადამღებელთ! გადაიღებენ მას, მის ჭურჭელს გამოაცარიელებენ და მის ქოთნებს დაამსხვრევენ.

13და შერცხვება მოაბი ქემოშის გამო, როგორც ისრაელის სახლი შერცხვა მათი იმედის, ბეთელის გამო. +

14როგორღა ამბობთ: ‘მამაცნი ვართ და ომისათვის ძალმოსილნი?’

15გაიძარცვა მოაბი და მტერი ავიდა მის ქალაქებში, და მისი რჩეული ჭაბუკნი დასაკლავად ჩავიდნენ,“ – სიტყვა მეფისა, უფალი ცაბაოთია სახელი მისი. –

16„მოახლოვდა მოაბის დაღუპვა და ძალზე ჩქარობს მისი უბედურება.

17დაიტირეთ, ყველამ, ვინც მის ირგვლივ არიან და ყველამ, ვინც კი მისი სახელი იცის, თქვით: ‘როგორ დაილეწა არგანი ძლიერებისა, კვერთხი დიდებისა?’

18ჩამოდი დიდებიდან და დაჯექი ურწყულში, დიბონში მცხოვრებო ასულო, რადგან მოაბის მძარცველი ამოვიდა შენზე, დაანგრია შენი სიმაგრენი.

19დადექი გზასთან და უცქირე, ყაროყერის მცხოვრებო, ჰკითხე გაქცეულს და თავდაღწეულს: ‘რა მოხდა?’

20შერცხვენილია მოაბი, რადგან გაცამტვერდა; იქვითინე და იკივლე, აუწყეთ არნონში, რომ გაიძარცვა მოაბი.

21და მსჯავრი მოვიდა ვაკის ქვეყანაზე, ხოლონზე, იაჰცაზე და მეფაათზე,

22და დიბონზე, ნებოზე და ბეთ-დიბლათაიმზე,

23და კირიათაიმზე, ბეთ-გამულზე და ბეთ-მაყონზე,

24და კერიოთზე, ბოცრაზე და მოაბის ქვეყნის ყველა შორეულ და მახლობელ ქალაქზე. +

25მოკვეთილია მოაბის რქა და გადატეხილია მისი მკლავი,“ – სიტყვა უფლისა. –

26„დაათვრეთ იგი, რადგან უფლის წინააღმდეგ განდიდდა; და ტაშს შემოჰკრავს მოაბი თავის ნარწყევში და ისიც სასაცილო გახდება. +

27სასაცილო არ იყო ისრაელი შენთვის? განა ის ქურდებში წაასწრეს, რომ როცა კი ლაპარაკობ მასზე, თავს აქნევ? +

28დატოვეთ ქალაქები და კლდეებში დასახლდით, მოაბის მცხოვრებნო, და ნაპრალის პირას დაბუდებული მტრედივით იქნებით!

29გვესმა მოაბის ამპარტავნობა, მეტისმეტად ამაყია ის, მისი ქედმაღლობა და მისი ამპარტავნობა, მისი სიამაყე და მისი დიდგულობა. +

30მე ვიცი,“ – სიტყვა უფლისა, – „მისი მძვინვარება, მაგრამ ფუყეა იგი, არაფრის მაქნისია.

31ამიტომ ვიგოდებ მოაბზე და ყველა მოაბელზე ვიქვითინებ, კირ-ხერესის კაცებზე იკვნესებს ჩემი გული.

32იაყეზერზე მეტად ვიტირებ შენზე, სიბმას ვაზო, შენი ტოტები ზღვას გადასცდნენ, იაყეზერის ზღვას მისწვდნენ, შენი ზაფხულის ხილსა და შენს რთველს მძარცველი დაეცა. +

33და წაერთვა სიხარული და ლხენა ქარმელს და მოაბის ქვეყანას და დავწრიტე ღვინო საწნახელში, აღარ დაწურავენ მხიარული ყიჟინით; აღარ ისმის მხიარული ყიჟინა. +

34ხეშბონის კივილს ელყალემდე და იაჰაცამდე მისცემენ თავიანთ ხმას ცოყარიდან ხორონაიმამდე და ეგლათ-შელიშიამდე, რადგან ნიმრიმის წყლებიც დაიშრიტება. +

35და მოვსპობ მოაბს,“ – სიტყვა უფლისა, – „მსხვერპლის აღმვლენელს მაღლობზე და თავისი ღმერთებისთვის საკმევლის მკმეველს.

36ამიტომ სტვირივით კვნესის ჩემი გული მოაბზე და კირ-ხერესის კაცებზე; ამიტომ მათი მოხვეჭილი სიმდიდრე დაიღუპა, +

37რადგან ყოველი თავი გამელოტდა და ყველა წვერი გაპარსულ იქნა, ყველა ხელი დაიკაწრა და წელზე ძაძები შემოერტყათ. +

38მოაბის ყველა ბანზე და მის მოედნებზე, ყველგან გოდებაა, რადგან დავამსხვრევ მოაბს, როგორც უსარგებლო ჭურჭელს!“ – სიტყვა უფლისა. – +

39„როგორაა დამსხვრეული! იქვითინეთ! როგორ შეაქცია მოაბმა ზურგი! შერცხვენილია! და შეიქნა მოაბი სასაცილოდ და საშინელებად ყველას, ვინც მის ირგვლივაა.“

40რადგან ასე თქვა უფალმა: „არწივივით დააფრინდება და ფრთებს გაშლის მოაბზე. +

41შეპყრობილი იქნება ქალაქები და დაპყრობილი – ციხე-სიმაგრენი; და იმ დღეს მოაბი მშობიარე ქალის გულივით იქნება. +

42და გაქრება მოაბი ერობიდან, რადგან უფალზე განდიდდა იგი.

43შიში და ხნარცვი და მახე თქვენზე, მოაბის მცხოვრებნო!“ – სიტყვა უფლისა. – +

44„შიშისაგან გაქცეული ხნარცვში ჩავარდება და ხნარცვიდან ამოსული მახეში გაებმება, რადგან მოვაწევ მას, მოაბს, მათი განკითხვის წელს!“ – სიტყვა უფლისა. –

45„ხეშბონის ჩრდილში გაჩერდნენ უძლური ლტოლვილნი, რადგან ცეცხლი გამოვიდა ხეშბონიდან და ალი სიხონის წიაღიდან, და შეჭამა მან მოაბის კიდეები და თხემი შფოთიან ძეთა.

46ვაი შენ, მოაბ, დაიკარგა ხალხი ქემოშისა, რადგან ტყვედ არიან წაყვანილნი შენი ძენი და დატყვევებულნი არიან შენი ასულნი. +

47მაგრამ დავაბრუნებ მოაბის ტყვეებს უკანასკნელ დღეებში!“ – სიტყვა უფლისა. აქ თავდება მოაბის განაჩენი.

49

წინასწარმეტყველება ყამონელებზე და მათ ქალაქებზე

49^1და თქვა უფალმა ყამონის ძეებზე: „არა ჰყავს ძენი ისრაელს? განა არა ჰყავს მემკვიდრე? რატომ დაიმკვიდრა მალქომმა გადი? მისი ხალხი მის ქალაქებში რატომ ცხოვრობს?

2მაგრამ მოდის დღეები,“ – სიტყვა უფლისა, – „როდესაც ვასმენ ყამონის ძეთა რაბაში ბრძოლის განგაშს, და ის ნანგრევების გროვად იქცევა და მისი შემოგარენი ცეცხლში დაიწვება; და დაიმკვიდრებს ისრაელი თავის სამკვიდრებელს!“ – ამბობს უფალი. – +

3„იქვითინე, ხეშბონ, რადგან გაიძარცვე, იყვირეთ, რაბას ასულნო, ჩაიცვით ძაძები, დაიტირეთ და იხეტიალეთ კედლებს შორის, რადგან მალქომი გადასახლებაში წავა თავის ქურუმებთან და მთავრებთან ერთად. +

4რას ტრაბახობ ხეობებით? სისხლისგან იცლება შენი ხეობა, განდგომილო ასულო, რომ დანდობილხარ შენს საგანძურს: „ვინ მოვა ჩემთან?“ +

5აჰა, მოვაწევ მე შენზე შიშს“, – სიტყვა უფლისა ღმერთისა ცაბაოთისა, – „ყველა შენს გარეშემოდან და გაძევებული იქნებით სათითაოდ და არავინ იქნება გადახვეწილის შემომკრებელი.

6და ამის შემდეგ დავაბრუნებ ყამონის ძეთ ტყვეობიდან!“ – სიტყვა უფლისა. +

წინასწარმეტყველება ედომზე

7და თქვა უფალმა ცაბაოთმა ედომზე: „აღარ არის სიბრძნე ბენიამინში? დაიკარგა გონიერთა რჩევა? დაჩლუნგდა მათი სიბრძნე?

8გაიქეცით, მიაქციეთ პირი, ღრმად ჩაჯექით, დედანის მცხოვრებნო! რადგან მოვაწიე ესავზე მისი დაღუპვა, ჟამი, როცა განვიკითხავ მას.

9ყურძნის მკრეფავნი რომ მოსულიყვნენ შენთან, განა არ დაგიტოვებდნენ მარცვლებს? ქურდები ღამით მხოლოდ სამყოფს დაიტაცებდნენ.

10რადგან მე გავაშიშვლე ესავი, გამოვაჩინე მისი საიდუმლო თავშესაფარი და ვეღარ შეძლებს დამალვას. გაფუჭებულია მისი თესლი, მისი ძმებისაც და მეზობლებისაც. და აღარ იქნება იგი.

11დატოვე შენი ობოლნი და მე ვარჩენ მათ, და შენი ქვრივნი მომენდონ მე.

12რადგან ასე თქვა უფალმა: „აჰა, რომელთა განაჩენიც არ იყო ამ თასის შესმა, აუცილებლად შესვამენ და შენ დაუსჯელი დარჩები? დაუსჯელი არ იქნები, რადგან აუცილებლად შესვამ მას. +

13რადგან ჩემს თავს ვიფიცებ,“ – სიტყვა უფლისა, – „რომ საშინელებად, შესარცხვენად, ოხრად და საწყევლად იქცევა ბოცრა, ხოლო ყოველი მისი ქალაქი – საუკუნო ნანგრევებად. +

14ამბავი მესმა უფლისაგან და მაცნეა წარგზავნილი ხალხებში: „შეიკრიბეთ და შეუტიეთ მას, და აღდექით საბრძოლველად“!

15რადგან, აჰა, მცირედ გაქციე ხალხებში, საძულველად – ადამიანებში;

16გაცდუნა შენ შენმა კერპმა, შენი გულის ყოყოჩობამ, მოსახლევ კლდის ნაპრალებში, ჩაჭიდებულო ბორცვთა მწვერვალებს. არწივივით მაღლაც რომ გაიკეთო შენი ბუდე, იქიდანაც ჩამოგიყვან მე,“ – სიტყვა უფლისა. –

17„და იქცევა ედომი საშინელებად და ყოველი მასზე გამვლელი გაოცდება, და დაუსტვენს ყველა, ვინც შეხედავს მის წყლულებს. +

18როგორც სოდომი და გომორა და მისი მეზობელი ქალაქები დაიქცა,“ – სიტყვა უფლისა, – „კაციშვილი არ იცხოვრებს იქ და ადამიანი არ დასახლდება მასში. +

19აჰა, ლომივით დაეცემა იორდანეს უღრანიდან მტკიცე საცხოვრებლებს, მაგრამ მე წამში გავაქცევ მას იქიდან და ვინც ამორჩეულია, იმას დავადგენ მასზე. რადგან ვინაა ჩემი მსგავსი და ვინ დამიწესებს მე ჟამს და ვინ არის ის მწყემსი, ვინც მე დამიდგება წინ?“ +

20ამიტომ ისმინეთ უფლის განგებულება, რაც ედომზე განაგო და მისი განზრახვა, რაც იემენის მცხოვრებლებზე განიზრახა: ყველაზე პატარა ბატკნები ათრევენ მათ და ააოხრებენ მათ საცხოვრებელს!

21მათი დაცემის ხმისაგან იზანზარებს მიწა, მათი ყვირილის ეხოს მეწამული ზღვა გამოსცემს. +

22აჰა, არწივივით აიწევა და გაფრინდება, და გაშლის ფრთებს ბოცრაზე. და იქნება იმ დღეს ედომის მამაცთა გული მსგავსი მშობიარე ქალის გულისა.“ +

წინასწარმეტყველება დამასკოზე

23დამასკოზე. „სირცხვილი ხამათს და არფადს, რადგან ავი ამბავი ისმინეს, სულით დაეცნენ, ღელვაა ზღვაში, არ შეუძლია დაწყნარება.

24დაუძლურდა დამასკო, ზურგი აქცია გასაქცევად, ძრწოლამ შეიპყრო იგი, ტკივილმა და ტანჯვამ მოიცვა, როგორც მშობიარე. +

25როგორ იქნა მიტოვებული დიდების ქალაქი, სატახტო ჩემი მხიარულებისა?

26ამიტომ დაეცემიან მისი ჭაბუკნი მის მოედნებზე და ყველა მეომარი გაყუჩდება იმ დღეს!“ – სიტყვა უფალ ცაბაოთისა. –

27„და ცეცხლს წაუკიდებს დამასკოს გალავანს და შეჭამს იგი ბენ-ჰადადის სასახლეებს.“ +

წინასწარმეტყველება კედარისა

და ხაცორის სამეფოებზე

28კედარისა და ხაცორის სამეფოებზე, რომლებიც ბაბილონის მეფე ნაბუქოდონოსორმა დაამხო. თქვა უფალმა: „ადექით, გაილაშქრეთ კედარზე და გაძარცვეთ აღმოსავლეთის ძენი. +

29მათ კარვებსა და მათ ცხვარს წაასხამენ ისინი. მათ ფარდებს და მთელ მათ ჭურჭელს და მათ აქლემებს წაიღებენ თავისთვის და დასძახებენ მათ: ‘საშინელებაა ყოველი მხრიდან!’

30გაიქეცით, შორს წადით, ღრმად ჩაჯექით ხაცორის მცხოვრებნო,“ – სიტყვა უფლისა, – „რადგან განაჩენი დაასკვნა თქვენზე ბაბილონის მეფე ნაბუქოდონოსორმა და ავი განზრახვა განიზრახა თქვენზე.

31ადექით, გაილაშქრეთ, უზრუნველ, უსაფრთხოდ მცხოვრებ ხალხზე!“ – სიტყვა უფლისა. – „არც კარები აქვს მას და არც ბოქლომი, განმარტოებულადაა დასახლებული.

32და იქნება მათი აქლემები საძარცვავად და მათი ურიცხვი საქონელი ნადავლად. და გავანიავებ მათ საფეთქლებშეკრეჭილთ ყველა ქარისკენ, და ყოველი მხრიდან მოვაწევ მათზე დაღუპვას!“ – სიტყვა უფლისა. – +

33და იქცევა ხაცორი ტურების ბუნაგად, საუკუნო უდაბნოდ; კაციშვილი არ იცხოვრებს იქ და ადამის ძე არ დასახლდება მასში.

წინასწარმეტყველება ყელამზე

34სიტყვა უფლისა ყელამზე, რომელიც იყო იერემიას მიმართ ციდკიაჰუს, იუდას მეფის მეფობის დასაწყისში: +

35„ასე თქვა უფალმა ცაბაოთმა: ‘აჰა, მე გადავტეხავ ყელამის მშვილდს, საწყისს მათი ძლევამოსილებისა.

36და მოვაწევ ყელამზე ოთხ ქარს ცის ოთხი კიდიდან, და გავანიავებ მათ ყველა ამ ქარის მიმართ და არ იქნება ხალხი, რომელთანაც არ მივა გაძევებული ყელამელი.

37და შიშს დავცემ მე ყელამელთ მათი მტრების თვალწინ და მათი სულის მაძიებელთა თვალწინ, და მოვაწევ მათზე უბედურებას და ჩემს მძვინვარებას,“ – სიტყვა უფლისა, – „და დავადევნებ მათ უკან მახვილს, სანამ არ ამოვწყვეტ მათ.

38და დავდგამ ჩემს ტახტს ყელამში და მოვსპობ იქიდან მეფესა და მთავრებს,“ – სიტყვა უფლისა. –

39„მაგრამ ბოლოს დავაბრუნებ ყელამს ტყვეობიდან!“ – სიტყვა უფლისა. +

50
წინასწარმეტყველება ბაბილონზე და ქალდეველთა ქვეყანაზე

50^1სიტყვა, რომელიც წარმოთქვა უფალმა ბაბილონზე და ქალდეველთა ქვეყანაზე წინასწარმეტყველ იერემიას მეშვეობით. +

2„აუწყეთ და ასმინეთ ხალხებში, და აღმართეთ ალამი, ასმინეთ, ნუ დამალავთ და თქვით: ‘შეპყრობილია ბაბილონი, შერცხვენილია ბელი, დალეწილია მარდუქი, შერცხვენილია მისი კერპები, დალეწილია მათი ძეგლები!’ +

3რადგან მის წინააღმდეგ აღდგა ხალხი ჩრდილოეთიდან, უდაბნოდ აქცევს მის ქვეყანას და არ იქნება მასში მცხოვრები; ადამიანიდან საქონლამდე – ყველა დაიძრა და წავიდა. +

4იმ დღეებში და იმ დროს,“ – სიტყვა უფლისა, – „მოვლენ ისრაელის ძენი, ისინი და იუდას ძენი ერთად ივლიან ტირილით, და დაუწყებენ ძებნას უფალს, თავიანთ ღმერთს. +

5სიონზე იკითხავენ, ამ გზას მიაქცევენ პირს: ‘მოდით შევუერთდეთ უფალს, საუკუნო აღთქმა არ იქნება დავიწყებული!’

6გზააბნეული ცხვარი იყო ჩემი ერი, მათმა მწყემსებმა აცთუნეს ისინი, მთებისაკენ შეაბრუნეს, მთიდან ბორცვზე ხეტიალობდნენ, დაივიწყეს თავიანთი წამოსაწოლი. +

7ყველა მათი მპოვნელი ჭამდა მათ და მათი მტრები ამბობდნენ: ‘არ ვართ დამნაშავე, რადგან შესცოდეს უფალს, სიმართლის სავანეს, და უფალს, მათი მამების იმედს.’

8დაიძარით ბაბილონიდან და ქალდეველთა ქვეყნიდან გამოდით; და იქნებით, როგორც ვაცები ფარის წინამძღოლნი, +

9რადგან აჰა, მე გამოვაღვიძებ და აღვძრავ ბაბილონზე ბრბოს დიდი ხალხისა ჩრდილოეთის ქვეყნიდან, და დაეწყობიან ისინი მის წინააღმდეგ და შეპყრობილ იქნება იგი; მისი ისრები მსგავსად ნაცადი მეომრისა, არ ბრუნდებიან ამაოდ.

10და ქალდეა ნადავლად იქცევა და გაძღება ყველა მისი მძარცველი,“ – სიტყვა უფლისა, –

11„რადგან გიხაროდათ და ილხენდით, წამგლეჯელნო ჩემი სამკვიდრებლისა; რადგან გასუქდით, როგორც დეკეული ბალახზე, და ჭიხვინებდით, როგორც ბედაურნი. +

12დიდად შერცხვება თქვენი დედა, გაწითლდება თქვენი მშობელი; აჰა, ბოლო ხალხებისა – უდაბნო, ურწყული და ტრამალი.

13უფლის რისხვის გამო არ დასახლდება და უდაბნოდ იქცევა ერთიანად. ყოველი, ბაბილონზე გამვლელი, გაოცდება და დასცინებს მის ყველა ჭრილობას. +

14ჩამწკრივდით ბაბილონის ირგვლივ, ყველა მშვილდის მომზიდველნო, ესროლეთ მას, ნუ დაინანებთ ისარს, რადგან შესცოდა მან უფალს.

15დასძახეთ მის წინააღმდეგ ირგვლივ, ხელი ჩაუშვა მან, ჩაიქცა მისი საფუძვლები, დაინგრა მისი გალავნები, რადგან უფლის შურისძიებაა ეს; შური იძიეთ მასზე, როგორც მოიქცა, ისე მოექეცით მას. +

16მთესველი მოსპეთ ბაბილონიდან და ნამგლის დამჭერი მოსავლის აღებისას. ყოველი თავისი ერისაკენ მიბრუნდეს და ყოველი თავის ქვეყანაში გაიქცეს დამღუპველი მახვილისაგან.

17გაფანტული ცხვარია ისრაელი, ლომებმა გააძევეს იგი. პირველმა აშურის მეფემ შეჭამა იგი და ამ უკანასკნელმა, ბაბილონის მეფემ ნაბუქოდონოსორმა ძვლები დაუმტვრია მას.“ +

18ამიტომ ასე თქვა უფალმა ცაბაოთმა, ისრაელის ღმერთმა: „მე დავსჯი ბაბილონის მეფეს და მის ქვეყანას, როგორც დავსაჯე მეფე აშურისა. +

19და დავაბრუნებ მე ისრაელს თავის საძოვარზე და დამწყესავს ის ქარმელზე და ბაშანზე, და ეფრემისა და გილყადის ბორცვებზე გაძღება მისი სული. +

20იმ დღეებში და იმ დროს,“ – სიტყვა უფლისა, – „მოიკითხავს ისრაელის ურჯულოებას და არ იქნება იგი, და იუდას ცოდვებს – და ვერ იპოვნიან, რადგან მივუტევებ მათ, ვისაც ცოცხლებში დავტოვებ. +

21მერათაიმის ქვეყანაზე გაილაშქრე, მასზე და ფეკოდის მცხოვრებლებზე და ააოხრე და გაანადგურე ყველაფერი მათ შემდეგ,“ – სიტყვა უფლისა, – „და გააკეთე ყოველივე, როგორც მე გიბრძანე!

22ბრძოლის ხმაა ქვეყანაში და დიდი ნგრევა.

23როგორ გატყდა და დაიმტვრა ჩაქუჩი მთელი ქვეყნისა! როგორ იქცა ბაბილონი შიშისზარად ხალხებში?

24მახე დაგიგე და შეპყრობილ იქენ, ბაბილონო, შენ კი არ იცოდი. აღმოჩენილი და დაჭერილი ხარ, რადგან აუჯანყდი უფალს.

25გახსნა უფალმა თავისი საცავი და გამოიტანა ჭურჭელი თავისი რისხვისა, რადგან უფალს, ცაბაოთ ღმერთს საქმე აქვს ქალდეველთა ქვეყანაში. +

26მოდით მასზე ყოველი კიდიდან, გახსენით მისი ბეღლები, გათელეთ იგი ზვინებივით და მოსრეთ სრულად, რათა არ დარჩეს მისგან ნატამალი.

27მახვილს მიეცით მისი ყველა მოზვერი, ჩავიდნენ დასაკლავად; ვაი მათ, რადგან მოვიდა მათი დღე, ჟამი მათი განკითხვისა.

28გაქცეულთა და ლტოლვილთა ხმაა ბაბილონის ქვეყნიდან, რათა სიონზე გამოაცხადონ უფლის, ჩვენი ღმერთის შურისძიება მისი ტაძრის გამო.

29მოუხმეთ ბაბილონის წინააღმდეგ მრავალთ, ყველა მშვილდის მომზიდველს, ბანაკად შემოეწყვეთ მის ირგვლივ, რათა არ იყოს მისთვის ხსნა, მისი საქმისამებრ მიუზღეთ მას. როგორც მოიქცა, ისე მოექეცით, რადგან ბოროტი განიზრახა უფლის, ისრაელის წმიდის წინააღმდეგ. +

30ამიტომ მისი ჭაბუკნი მის მოედნებზე დაეცემიან და ყველა მისი მებრძოლი დაიღუპება იმ დღეს.“ – სიტყვა უფლისა. –

31„აჰა, შენს წინააღმდეგ ვარ, ბოროტგანმზრახველო,“ – სიტყვა უფლისა, ცაბაოთ ღმერთისა, – „რადგან მოვიდა შენი დღე, ჟამი შენი განკითხვისა.

32და წაიბორძიკებს ბოროტგანმზრახველი და დაეცემა, და არავინ იქნება მისი ამყენებელი; ცეცხლს დავანთებ მის ქალაქებში და შეჭამს ყოველივეს მის ირგვლივ.“ +

33ასე თქვა უფალმა ცაბაოთმა: „ჩაგრულნი არიან ისრაელის ძენი და იუდას ძენი მათთან ერთად და ყველა მათ დამტყვევებელს მაგრად უჭირავთ ისინი, არ უნდათ მათი გაშვება.

34მაგრამ ძლიერია მათი გამომხსნელი, უფალი ცაბაოთია მისი სახელი, ის გაარჩევს მათ საქმეს, რათა დაამშვიდოს ქვეყანა და ააკანკალოს ბაბილონის მცხოვრებნი.

35მახვილი ქალდეველებზე,“ – სიტყვა უფლისა, – „და ბაბილონის მცხოვრებლებზე, მის მთავრებზე და მის ბრძენებზე;

36მახვილი მატყუარებზე და შეიშლებიან ისინი, მახვილი მის მამაცებზე და დაილეწებიან ისინი;

37მახვილი მის ცხენებზე და მის ეტლებზე და ყველა მის უცხოტომელ მებრძოლზე, რომლებიც მასში არიან, და დიაცებად იქცევიან ისინი, მახვილი მის საგანძურებს და დატაცებული იქნებიან.

38სიმშრალე მის წყლებს და ამოშრებიან ისინი, რადგან ქანდაკთა ქვეყანაა ის და შეიშლებიან ისინი კერპთა საფრთხობელებით.

39ამიტომ იცხოვრებენ იქ აფთარნი ტურებთან ერთად, და სირაქლემები იცხოვრებენ მასში! და აღარ დასახლდება არასოდეს და არ გაკაცრიელდება თაობიდან თაობამდე.

40როგორც ღვთისგან დაქცეული სოდომი და გომორა და მისი მეზობელი ქალაქები,“ – სიტყვა უფლისა, – „ასევე იქაც კაციშვილი არ იცხოვრებს და ადამის ძე არ დასახლდება მასში. +

41აჰა, ერი მოდის ჩრდილოეთიდან, დიდი ხალხი, და მრავალი მეფე იღვიძებს ქვეყნის კიდეებიდან;

42მშვილდი და ლახვარი უჭირავთ მათ; სასტიკნი არიან და შეუბრალებელნი, მათი ხმა ზღვასავით გრგვინავს და ცხენებზე არიან ამხედრებულნი; როგორც ერთი, მზად არიან შენთან საბრძოლველად, ბაბილონის ასულო!

43მოესმა ბაბილონის მეფეს მათზე ამბავი და ხელები მოუდუნდა, ტანჯვამ და ტკივილმა შეიპყრო იგი მშობიარესავით.

44ლომივით ამოვა მტერი იორდანეს უღრანიდან მტკიცე საცხოვრებლებზე, მე წამში გავაქცევ მათ იქიდან და, ვინც ამორჩეულია, იმას დავადგენ მასზე; რადგან ვინ არის ჩემი მსგავსი და ვინ დამიწესებს ჟამს? და ვინაა ის მწყემსი, ვინც წინ დამიდგება მე?“

45ამიტომ ისმინეთ უფლის გადაწყვეტილება, რაც ბაბილონზე გადაწყვიტა და მისი განზრახვები, რაც ქალდეველთა ქვეყანაზე განიზრახა. მართლაც ყველაზე პატარა ბატკნები ათრევენ მათ; მართლაც ააოხრებენ მათ საცხოვრებელს. +

46ბაბილონის დაპყრობის ხმისაგან იზანზარებს ქვეყანა და კივილი გაისმება ხალხებში. +

51
წინასწარმეტყველება ებრაელთა ტყვეობიდან დაბრუნებაზე

51^1და თქვა უფალმა: „მე აღვძრავ ბაბილონში და ქალდეაში მცხოვრებლებზე დამღუპველ ქარს. +

2გავგზავნი ბაბილონში გამნიავებელს და გაანიავებენ მას, და გაატიალებენ მის ქვეყანას, რადგან ყოველი მხრიდან დაესხმიან თავს მისი უბედურების დღეს.

3ნუ მოზიდავს მომზიდველი თავის მშვილდს და ნუ გაამაყდება თავის ჯავშანში, და ნუ დაინდობთ მის ჭაბუკებს, გაანადგურეთ მთელი მისი ჯარი.

4და დაეცემიან მოკლულნი ქალდეველთა ქვეყანაში და განგმირულნი მის ქუჩებში,

5რადგან არ დაქვრივებულან ისრაელი და იუდა მათი უფლის, ცაბაოთ ღმერთისაგან, მათი ქვეყანა კი დანაშაულითაა სავსე ისრაელის წმიდის წინაშე.

6გაიქეცით ბაბილონიდან და თითოეულმა გადაარჩინოს თავისი სული, ნუ დაიღუპებით მისი ურჯულოების გამო, რადგან შურისგების ჟამია ეს უფლისათვის, მისაგებელს მიუზღავს მას.

7ოქროს თასი იყო ბაბილონი უფლის ხელში, დამათრობელი მთელი ქვეყნისა, მისგან სვამდნენ ხალხები ღვინოს, იმიტომ შეიშალნენ ხალხები.

8უცებ დაეცა ბაბილონი და დაილეწა, იქვითინეთ მასზე, მალამო აიღეთ მისი ჭრილობისათვის – იქნებ განიკურნოს.

9ვმკურნალობდით და ვერ განიკურნა; დავტოვოთ იგი და წავიდეთ ჩვენ-ჩვენს ქვეყანაში, რადგან ცას უწია მისმა განაჩენმა და ღრუბლებამდე ავიდა.

10უფალმა გამოამჟღავნა ჩვენი სიმართლე, მოდით და მოვუთხროთ სიონში საქმე უფლისა, ჩვენი ღმერთისა.

11გალესეთ ისრები, შეავსეთ კაპარჭები! გამოაღვიძა უფალმა მიდიელ მეფეთა სული, რადგან ბაბილონის განადგურება განიზრახა, რადგან უფლის შურისგებაა ეს, შურისგება მისი ტაძრის გამო. +

12ბაბილონის გალავნის წინააღმდეგ აღმართეთ ალამი, გაამაგრეთ დაცვა, დააყენეთ მცველნი, მოამზადეთ საფარი, რადგან განიზრახა უფალმა და კიდეც შეასრულებს, რაც თქვა ბაბილონის მცხოვრებლებზე.

13მრავალ წყლებზე დასახლებულო, მრავალი განძეულის მფლობელო, მოვიდა შენი აღსასრული, შენი ანგარების წილისამებრ.

14დაიფიცა უფალმა ცაბაოთმა: „მართლაც გაგავსებ შენ ადამიანებით, როგორც კალიებით და საომარ ყიჟინას დაგძახებენ.“

15მან შექმნა ქვეყანა თავისი ძალით, სამყარო განამტკიცა თავისი სიბრძნით და თავისი გონებით განავრცო ცა. +

16როცა ხმას გამოსცემს, წყალი ხმაურობს ცაში და ამოჰყავს ღრუბლები ქვეყნის ბოლოდან, ელვას წვიმად აქცევს და ქარი გამოჰყავს თავის საუნჯეთაგან.

17გონებაჩლუნგია ყოველი კაცი თავის ცოდნაში, სცხვენია ყოველ ოქრომჭედელს თავისი გამოჭედილი კერპისა, რადგან სიცრუეა მისი გამოდნობილი და სული არაა მათში.

18ამაოებაა ისინი – საქმენი ცთომილებისა, მათი განკითხვისას გაქრებიან ისინი. +

19მათ არ ჰგავს იაკობის წილხვედრი, რადგან ყველაფრის შემქმნელია იგი, და მათ შორის თავისი სამკვიდრებელი ტომისაც – უფალი ცაბაოთია მისი სახელი.

20შენ ჩემი საბრძოლო კომბალი იყავი, საომარი იარაღი, და ვაცამტვერებდი შენით ხალხებს და ვსპობდი შენით სამეფოებს,

21ვაცამტვერებდი შენით ცხენსა და მის მხედარს, ვაცამტვერებდი შენით ეტლსა და მხედარს;

22ვაცამტვერებდი შენით კაცსა და ქალს, ვაცამტვერებდი შენით მოხუცსა და ყმაწვილს, ვაცამტვერებდი შენით ჭაბუკსა და ქალწულს;

23ვაცამტვერებდი შენით მწყემსსა და მის ფარას, ვაცამტვერებდი შენით მიწათმოქმედსა და მის უღლეულს, ვაცამტვერებდი შენით სარდლებს და გამგებლებს.

24და თქვენს თვალწინ მივუზღავ ბაბილონსა და ქალდეას ყველა მცხოვრებს ყველა იმ ბოროტების გამო, რაც ჩაიდინეს სიონის მიმართ!“ – სიტყვა უფლისა. –

25„აჰა, შენს წინააღმდეგ ვარ, დამღუპველო მთავ,“ – სიტყვა უფლისა, – „დამღუპველო მთელი ქვეყნისა; და გავიწვდენ ხელს შენს წინააღმდეგ და დაგაგორებ კლდეებზე და მიგცემ ცეცხლმოკიდებულ მთას. +

26და არ აიღებენ შენგან ქვას ქვაკუთხედისა და საძირკვლისათვის, რადგან საუკუნო უდაბნოდ იქცევი!“ – სიტყვა უფლისა. –

27„ალამი აღმართეთ ქვეყანაში, ჩაჰბერეთ საყვირს ხალხთა შორის, დარაზმეთ ხალხები, მოუხმეთ მის წინააღმდეგ არარატის, მინისა და აშქენაზის სამეფოებს, დააყენეთ მის წინააღმდეგ სპასპეტი, წამოაყენეთ ცხენები ბურძგლიან კალიასავით.

28დარაზმეთ მის წინააღმდეგ ხალხები, მიდიის მეფენი და მისი ერისმთავრები, და ყველა მისი განმგებელი და მთელი მისი სახელმწიფო ქვეყანა.

29და ზანზარებს მიწა და თრთის, რადგან ბაბილონზე სრულდება უფლის განზრახვა: უკაცრიელ უდაბნოდ აქციოს ბაბილონის ქვეყანა.

30ბაბილონის მამაკაცებმა შეწყვიტეს ბრძოლა, ჩასხდნენ ციხე-სიმაგრეებში, გამოილია მათი ძალა, ქალებს დაემსგავსნენ; გადაწვეს მისი საცხოვრებლები, დაილეწა მათი ურდულები.

31მალემსრბოლი მალემსრბოლის შესახვედრად გარბის და მოამბე – მოამბის შესახვედრად, რათა აუწყონ ბაბილონის მეფეს, რომ დაპყრობილია მისი ქალაქი ყოველი კიდიდან,

32ფონები დაკავებულია და ტბის ლერწამნი ცეცხლით გადაწვეს, და მებრძოლნი გაიფანტნენ.“

33რადგან ასე თქვა უფალმა ცაბაოთმა, ისრაელის ღმერთმა: „ბაბილონის ასული არის, როგორც კალო მისი ლეწვის ჟამს, ცოტაც და მოვა მისი გადახვნის ჟამიც. +

34შემჭამა მე, დამღეჭა მე ბაბილონის მეფემ – ნაბუქოდონოსორმა – ცარიელ ჭურჭლად მაქცია! როგორც ვეშაპმა, გაივსო თავისი მუცელი ჩემი ტკბილეულით, ამომანთხია.

35მძლავრება ჩემზე და ჩემს ხორცზე ბაბილონზე იყოს,“ იტყვის სიონის მცხოვრები, „და ჩემი სისხლი იყოს ქალდეის მცხოვრებლებზე,“ იტყვის იერუსალიმი.

36ამიტომ ასე ამბობს უფალი: „მე გავარჩევ შენს საქმეს და შურს ვიძიებ შენს გამო, და ამოვაშრობ მის ზღვას და დავწრიტავ მის წყაროს.

37და იქცევა ბაბილონი ნანგრევების გროვად, ტურების ბუნაგად, შიშისზარად და დასაცინად, უკაცრიელად. +

38ლომებივით ერთად დაიბუხუნებენ, ლომის ბოკვერებივით იღრიალებენ.

39მათი გახურებისას მოვუწყობ ნადიმს და დავათრობ მათ, რომ გამხიარულდნენ და დაიძინონ საუკუნო ძილით და აღარ გამოიღვიძონ.“ – სიტყვა უფლისა. – +

40„ჩამოვიყვან მათ კრავებივით დასაკლავად, როგორც ვერძებს ვაცებითურთ.

41როგორ იქნა დაპყრობილი შეშაქი და დაჭერილ იქნა მთელი ქვეყნის დიდება! როგორ იქცა ბაბილონი ხალხებში შიშისზარად!

42ზღვამ აიწია ბაბილონზე, თავისი მრავალი ტალღით ფარავს მას.

43გაუკაცრიელდნენ მისი ქალაქები, ურწყულ და ტრამალ ქვეყნად იქცნენ, სადაც კაციშვილი არ დასახლდება და ადამის ძე არ გაივლის მასში.

44და მე განვიკითხავ ბელს ბაბილონში და გამოვაცლი გადაყლაპულს პირიდან. და აღარ ივლიან მისკენ ხალხები, ბაბილონის გალავანიც ჩამოიქცევა.

45გამოდი მისი წიაღიდან, ჩემო ერო, და იხსენით თითოეულმა თავისი სული უფლის რისხვის ალისგან.

46არ დაუძლურდეს თქვენი გული ნუ შეგეშინდებათ ამბისა, ქვეყანაზე რომ ისმის; და მოვა ის ამბავი ერთ წელს, და მას შემდეგ სხვა ამბავიც მომდევნო წელს, და იქნება ძალადობა ქვეყანაში და ხელმწიფე ხელმწიფის წინააღმდეგ.

47ამიტომ აჰა, მოდის დღეები, როდესაც განვიკითხავ ბაბილონის კერპებს, და მთელი მისი ქვეყანა შერცხვება და ყველა მისი მოკლული დაეცემა მასში.

48და გაიხარებენ ბაბილონზე ცა და ქვეყანა და ყოველივე, რაც მათშია, რადგან ჩრდილოეთიდან დაესხმიან მძარცველნი,“ – სიტყვა უფლისა. – +

49„როგორც ბაბილონმა დასცა, ისრაელის დახოცილნი, ბაბილონშიც დაეცემიან დახოცილნი მთელი ქვეყნისა.

50მახვილისაგან თავდაღწეულნო, წადით, ნუ დადგებით, შორიდან გახსოვდეთ უფალი, და იერუსალიმი გაიხსენეთ თქვენს გულში.

51შეგვრცხვა ჩვენ, რადგან ვისმინეთ გინება, აუგმა დაფარა ჩვენი პირი, რადგან უცხონი მოვიდნენ უფლის საკურთხეველში.

52ამიტომ მოდის დღეები,“ – სიტყვა უფლისა, – „და მე განაჩენს გამოვუტან მის კერპებს და მთელ მის ქვეყანაში იკვნესებენ სასიკვდილოდ დაჭრილნი.

53კიდევაც რომ აიწიოს ბაბილონმა ცამდე და კიდევაც რომ გაამაგროს მაღალზე თავისი ძლიერება, მიუვლენ მას მძარცველნი ჩემგან,“ – სიტყვა უფლისა. – +

54„კივილის ხმა ისმის ბაბილონიდან და დიდი ნგრევა ქალდეველთა ქვეყნიდან.

55რადგან უფალი ძარცვავს ბაბილონს და ჩააწყვეტინებს მას მაღალ ხმას და იხმაურებენ მისი ტალღები დიდი წყლებივით და გაისმება ხმაური მათი ხმებისა.

56რადგან დაესხმის მას, ბაბილონს, მძარცველი და შეიპყრობიან მისი მამაცნი, დაილეწება მათი მშვილდები, რადგან ღმერთი, შურისგების უფალი, მიუზღავს მათ.

57დავათრობ მის მთავრებსა და მის ბრძენთ, მის გამგებლებს და მის სარდლებს, და მის მებრძოლებს და დაიძინებენ საუკუნო ძილით და აღარ გაიღვიძებენ,“ – სიტყვა მეფისა, უფალი ცაბაოთია მისი სახელი.

58ასე თქვა უფალმა ცაბაოთმა: „ბაბილონის განიერი გალავნები საძირკვლამდე დაინგრევა და მისი მაღალი კარიბჭენი ცეცხლში დაიწვება; და ამაოდ იშრომებენ ხალხები და მხოლოდ ცეცხლისათვის დაშვრებიან ერები.“

59სიტყვა, რომელიც წინასწარმეტყველმა უბრძანა სერაიას, ძეს ნერაიასი, ძისა მახსეიასი, როდესაც ის იუდას მეფე ციდკიაჰუსთან ერთად წავიდა ბაბილონში მისი მეფობის მეოთხე წელს. და სერაია იყო მთავარი მესაწოლე.

60და ჩაწერა ერთ წიგნში ყველა ის უბედურება, რომელიც ბაბილონზე მოსახდენია, ბაბილონზე დაწერილი ყველა ის სიტყვა. +

61და უთხრა იერემიამ სერაიას: „როდესაც ბაბილონში მიხვალ, მაშინ ნახავ და წაიკითხავ ყველა ამ სიტყვას.

62და იტყვი: ‘უფალო, შენ წარმოთქვი ამ ადგილზე, რომ ისე გაანადგურებ მას, რომ ვერავინ იცხოვრებს მასში ადამიანიდან საქონლამდე, რადგან საუკუნო უდაბნოდ იქცევა იგი.’

63და როდესაც შენ დაასრულებ ამ წიგნის კითხვას, შეაბი მას ქვა და ჩააგდე ევფრატში.

64და თქვი: ‘ასე ჩაიძირება ბაბილონი და აღარ წამოდგება იმ უბედურების გამო, რომელსაც მე მოვაწევ მასზე, და ქანცი გაუწყდებათ!’“ აქამდეა იერემიას სიტყვები. +

52
ამბების მოკლე მიმოხილვა

52^1ოცდაერთი წლის იყო ციდკიაჰუ მისი გამეფებისას და თერთმეტ წელს მეფობდა იერუსალიმში. მისი დედა იყო სახელად ხამუტალი, იერემიას ასული, ლიბნადან. +

2და სჩადიოდა ბოროტს უფლის თვალში, მსგავსად ყოველივე იმისა, რასაც იეჰოიაკიმი სჩადიოდა,

3რადგან უფლის რისხვის გამო ეწია ეს უბედურება იერუსალიმსა და იუდას, ვიდრე არ უკუაგდო მან ისინი თავისი პირიდან. და ციდკიაჰუ აღუდგა ბაბილონის მეფეს. +

4მისი მეფობის მეცხრე წლის მეათე თვის მეათე დღეს გამოვიდა იერუსალიმზე ბაბილონის მეფე ნაბუქოდონოსორი, ის და მთელი მისი ლაშქარი, და დაბანაკდა იგი მის წინ და ააშენებინა ირგვლივ ალყაშემოსარტყმელი კედელი. +

5და იყო ქალაქი ალყაშემორტყმული მეფე ციდკიაჰუს მეფობის მეთერთმეტე წლამდე.

6მეოთხე თვის მეცხრე დღეს გაძლიერდა შიმშილი ქალაქში და პური არ ჰქონდა ქვეყნის ერს. +

7და გაინგრა ქალაქი და ყველა მებრძოლი გაიქცა, და ღამით გავიდა ქალაქიდან ორ გალავანს შორის მოქცეულ კარიბჭის გზით, რომელიც მეფის ბაღთან იყო, და წავიდნენ ყარაბას გზით; ქალდეველნი კი ქალაქის ირგვლივ იყვნენ დაბანაკებული.

8მაგრამ დაედევნა ქალდეველთა ლაშქარი მეფეს და დაეწია ციდკიაჰუს იერიხოს ტრამალებზე, და მთელი მისი ლაშქარი შემოეფანტა მას. +

9და შეიპყრეს მეფე და მიიყვანეს ბაბილონის მეფესთან რიბლაში, ხამათის ქვეყანაში, და მან განაჩენი გამოუტანა ციდკიაჰუს. +

10და დაკლა ბაბილონის მეფემ ციდკიაჰუს ძენი მის თვალწინ და იუდას ყველა მთავარიც დაკლა რიბლაში. +

11ციდკიაჰუს კი დასთხარა თვალები და გაუყარა ბორკილები; და წაიყვანა იგი ბაბილონის მეფემ ბაბილონში და საპატიმროში ჩასვა სიკვდილის დღემდე. +

12მეხუთე თვის მეათე დღეს – ეს იყო მეცხრამეტე წელი ბაბილონის მეფე ნაბუქოდონოსორის მეფობისა, – ნაბუზარადანი, მცველთა უფროსი, მოვიდა და წარსდგა ბაბილონის მეფის წინაშე იერუსალიმში. +

13და დაწვა მან უფლის სახლი, მეფის სახლი და იერუსალიმის ყველა სახლი; და დიდებულთა ყველა სახლი ცეცხლში დაწვა. +

14და დაანგრია ქალდეველთა მთელმა ლაშქარმა, რომელიც მცველთა უფროსს ახლდა, იერუსალიმის ირგვლივ ყველა გალავანი.

15და ღარიბი ხალხი და ქალაქში დარჩენილი ხალხის ნარჩენი და დანებებულნი, რომლებიც ბაბილონის მეფეს დანებდნენ, და ბრბოს ნარჩენი გაასახლა ნაბუზარადანმა, მცველთა უფროსმა.

16ქვეყნის ღარიბთაგან ზოგიერთი კი მევენახეებად და მხვნელებად დატოვა ნაბუზარადანმა, მცველთა უფროსმა. +

17და სპილენძის სვეტები, რომელიც უფლის სახლს ჰქონდა, და საყრდენები და სპილენძის ზღვა, რომელიც უფლის სახლში იყო, დალეწეს ქალდეველებმა და მთელი მათი სპილენძი ბაბილონში წაიღეს. +

18და ქვაბები და ნიჩბები, დანები და თასები, კოვზები და სპილენძის ყველა ჭურჭელი, რაც მსახურებისას იხმარებოდა, თან წაიღეს. +

19და ფიალები და მაშები, თასები და ქვაბები, სასანთლეები, კოვზები და სათლები, ყველაფერი რაც ოქროსი ან ვერცხლის იყო, წაიღო მცველთა უფროსმა.

20ორი სვეტი, ერთი ზღვა და თორმეტი სპილენძის ხარი, რომლებიც საყრდენის ქვეშ იყო, რომელიც სოლომონ მეფემ გააკეთა უფლის სახლისათვის. ყველა ამ სპილენძის ჭურჭელს წონა არ ქონდა. +

21სვეტების სიმაღლე იყო თვრამეტი წყრთა და თორმეტი წყრთა საბელი ევლებოდა გარშემო; კედელს სისქე ოთხი თითის დადება ჰქონდა, ღრუ იყო. +

22და მასზე სპილენძის გვირგვინი, და სიმაღლე ერთი გვირგვინისა – ხუთი წყრთა, და ბადე და ბროწეულები გვირგვინის ირგვლივ მთლიანად სპილენძისა, და ასეთივე მეორე სვეტი და ბროწეულები.

23და ოთხმოცდათექვსმეტი ბროწეული იყო გარედან, და ბროწეული ბადეზე ირგვლივ სულ ასი იყო.

24და წაიყვანა მცველთა უფროსმა ტყვეებად სერაია, მთავარი მღვდელი, და ცეფანია, მეორე მღვდელი და შესასვლელის სამი მცველი. +

25ქალაქიდან აიყვანა ერთი საჭურისი, რომელიც მებრძოლთა ზედამხედველი იყო, და მეფის წინაშე წარჩინებული შვიდი კაცი, რომლებიც ქალაქში იმყოფებოდნენ, და მხედართმთავრის მწერალი, ქვეყნის ერის აღმწერელი, და სამოცი კაცი ქალაქში მყოფი ქვეყნის ხალხიდან.

26და წაიყვანა ისინი ნაბუზარადანმა, მცველთა უფროსმა, და მიიყვანა ისინი ბაბილონის მეფესთან რიბლაში.

27და სცემა მათ ბაბილონის მეფემ და დახოცა ისინი რიბლაში, ხამათის ქვეყანაში. და გადაასახლა მან იუდა თავისი მიწიდან. +

28ეს არის ხალხის რაოდენობა, რომელიც ნაბუქოდონოსორმა გადაასახლა: მეშვიდე წელს სამიათას ოცდასამი იუდაელი;

29თავისი მეფობის მეთვრამეტე წელს რვაასოცდათორმეტი სული იერუსალიმიდან.

30და ოცდამესამე წელს ნაბუზარადანმა, მცველთა უფროსმა, გადაასახლა შვიდას ორმოცდახუთი სული იუდაელი: მთლიანად ოთხიათას ექვსასი სული. +

იეჰოაქინის უკანასკნელი დღენი

31იუდას მეფის, იეჰოაქინის გადასახლების ოცდამეჩვიდმეტე წლის მეთორმეტე თვის მეხუთე დღეს ევილ მეროდაქმა, ბაბილონის მეფემ, თავისი მეფობისას განადიდა იეჰოაქინი, იუდას მეფე, და გამოიყვანა იგი საპყრობილიდან. +

32კეთილად ელაპარაკა მას და ტახტი დაუდგა იმ მეფეთა ტახტზე მაღლა, რომლებიც მასთან იყვნენ ბაბილონში.

33გამოიცვალა იეჰოაქინმა თავისი საპატიმრო სამოსელი და ჭამდა პურს მეფის წინაშე მუდამ, მთელი სიცოცხლე.

34და ეძლეოდა მას თავისი მუდმივი არჩივი ბაბილონის მეფისაგან ყოველდღე მისი სიკვდილის დღემდე, მთელი სიცოცხლე.

+ 1ნეშტ. 6:60.

+ 1ნეშტ. 21:26.

+ 4მეფ. 23:34; 24:17; 25:8.

+ იესო. 11:6. ეზეკ. 3:9.

+ ეს. 6:7. იერ. 5:14.

+ დან. 9:14. 2პეტრ. 2:3.

+ იერ. 4:6; 10:22; 13:20.

+ იერ. 5:15.

+ ლუკ. 12:35. 1პეტრ. 1:13.

+ იერ. 15:20. ეზეკ. 3:8.

+ ფსალმ. 35:10. 2პეტრ. 2:17. რომ. 1:25.

+ ფსალმ. 2:3. ეს. 57:5. იერ. 3:6.

+ იობ. 9:30.

+ ეს. 1:5. იერ. 5:3.

+ ეს. 1:18. ეზეკ. 17:20. იოელ. 3:2.

+ 2მეფ. 13:19. იერ. 32:5.

+ ეზეკ. 16:43. მათ. 6:9.

+ იერ. 2:20.

+ ეზეკ. 16:46; 23:2.

+ ეზეკ. 23:11.

+ იერ. 2:27.

+ ეზეკ. 16:52.

+ გამ. 34:6. ეს. 31:6.

+ ეს. 31:6.

+ ეს. 2:2.

+ იერ. 31:8.

+ ოს. 3:5.

+ ოს. 4:19.

+ იერ. 14:7.

+ რჯლ. 6:13; 10:20. ეს. 45:25.

+ რჯლ. 10:16. იერ. 21:12.

+ ეზეკ. 32:10.

+ იერ. 6:14.

+ იერ. 18:17; 51:1.

+ იერ. 1:16.

+ ეს. 22:4. იერ. 9:1.

+ იერ. 9:10; 50:3.

+ იერ. 5:10. ეზეკ. 12:20; 14:22.

+ დაბ. 18:24. ეს. 13:2. იერ. 6:6.

+ იერ. 4:7. ოს. 13:7. სოფ. 3:3.

+ იერ. 4:27. მათ. 24:6.

+ ეს. 28:15.

+ რჯლ. 28:49. იერ. 1:15.

+ რჯლ. 28:36. იერ. 13:22; 16:10.

+ მათ. 13:14. მარკ. 4:12. ლუკ. 8:10. იოან. 12:40. საქმე. 28:26. რომ. 11:8.

+ რჯლ. 32:15. ეს. 1:23. ზაქ. 7:10.

+ იერ. 51:27.

+ ეს. 56:11. იერ. 8:10.

+ იერ. 18:11.

+ იერ. 18:15. მათ. 11:29.

+ ეს. 62:6.

+ იერ. 4:31; 13:21; 22:23.

+ ეზეკ. 22:18.

+ ეს. 29:21.

+ 4მეფ. 17:13. იერ. 26:13.

+ იერ. 13:25.

+ იერ. 5:28.

+ ეს. 59:4.

+ ეს. 1:23. იერ. 9:2.

+ ეს. 1:12.

+ ეს. 56:7. მათ. 21:13. მარკ. 11:17.

+ იესო. 18:1.

+ ეს. 65:12; 66:4. იერ. 11:7-8; 35:14.

+ 1მეფ. 4:12. ფსალმ. 77:60.

+ 4მეფ. 17:18.

+ გამ. 32:10. იერ. 11:14.

+ იერ. 44:19.

+ იერ. 4:4.

+ იერ. 6:20.

+ ეს. 1:12.

+ იერ. 11:4.

+ იერ. 11:8; 16:12; 17:23.

+ იერ. 25:4.

+ გამ. 32:8; 33:5. რჯლ. 9:13. იერ. 6:10.

+ ოს. 4:1.

+ ეზეკ. 8:5,.

+ ლევ. 18:21.

+ იერ. 19:11.

+ იერ. 16:4; 34:20.

+ იერ. 16:9; 25:10. ეზეკ. 26:13.

+ 2მეფ. 23:16. გოდ. 2:20.

+ 4მეფ. 17:6. იერ. 16:4.

+ გამოცხ. 9:6.

+ მათ. 16:3. ლუკ. 19:42.

+ ეს. 13:16; 56:11. იერ. 6:13; 23:11.

+ იერ. 6:15.

+ იერ. 14:19.

+ ფსალმ. 57:5.

+ იერ. 46:11.

+ ეს. 1:25; 48:10.

+ ფსალმ. 27:3. იგავ. 30:14.

+ რჯლ. 32:28.

+ რჯლ. 29:5.

+ ეს. 65:2.

+ იერ. 8:14; 23:15.

+ ლევ. 26:23.

+ რომ. 2:28.

+ ეს. 44:13.

+ ფსალმ. 113:12-13. ეს. 46:7.

+ ფსალმ. 85:8.

+ ფსალმ. 114:8. ეს. 41:29. ოს. 8:6.

+ ფსალმ. 9:37.

+ ფსალმ. 135:6. იერ. 51:15.

+ იერ. 51:18.

+ იერ. 50:6. ოს. 9:7.

+ ფსალმ. 6:2; 37:2.

+ ფსალმ. 78:6.

+ რჯლ. 27:26. გალ. 3:10.

+ რჯლ. 4:20. იერ. 7:23.

+ რჯლ. 7:12.

+ იერ. 7:13.

+ იერ. 7:24.

+ იერ. 7:26.

+ იგავ. 12:8. ეს. 1:15. იერ. 14:12. ეზეკ. 8:18. მიქ. 3:4.

+ რჯლ. 32:37-38.

+ იერ. 2:28. ოს. 8:11; 10:1.

+ იერ. 7:6; 14:11.

+ ეს. 1:16.

+ ეს. 42:25. იერ. 50:32. რომ. 11:17.

+ იერ. 32:29.

+ ეს. 53:7. იერ. 18:23.

+ 1მეფ. 16:7; 28:9.

+ ფსალმ. 7:10; 25:2. იერ. 17:10; 20:12. გამოცხ. 2:23.

+ იერ. 18:21.

+ იობ. 21:7. ფსალმ. 72:3. აბაკ. 1:13.

+ ფსალმ. 16:3.

+ მათ. 26:40. მარკ. 14:68.

+ გოდ. 3:52. გამოცხ. 3:17.

+ ლევ. 26:16. რჯლ. 28:38. მიქ. 6:15. ანგ. 1:6.

+ იერ. 32:37.

+ რჯლ. 6:13; 10:20. იერ. 4:2.

+ ეს. 60:12.

+ საქმე. 21:11.

+ 4მეფ. 24:2.

+ იერ. 11:8; 22:21.

+ რჯლ. 26:19.

+ იერ. 16:5.

+ ეს. 47:1.

+ იერ. 11:14.

+ იგავ. 1:28. ეს. 1:15; 58:3.

+ იერ. 5:12; 6:13; 8:10.

+ იერ. 23:21,25; 27:15.

+ იერ. 5:13.

+ იერ. 16:4.

+ ზაქ. 10:1.

+ გამ. 32:11. 1მეფ. 7:9.

+ იერ. 22:19.

+ რჯლ. 28:25. 4მეფ. 21:11. იერ. 24:9; 29:18.

+ რჯლ. 28:36; 32:22. იერ. 17:14. რომ. 10:19.

+ იერ. 17:18.

+ იერ. 30:15.

+ 1კორ. 7:21.

+ იერ. 7:33; 8:2; 25:33.

+ იერ. 13:14.

+ ლევ. 19:27,.

+ რჯლ. 26:14.

+ ეზეკ. 24:22.

+ ეს. 24:8. იერ. 7:34. ეზეკ. 24:13.

+ იერ. 5:19.

+ ეს. 65:7. იერ. 3:25. ეზეკ. 21:7.

+ იერ. 7:26.

+ რჯლ. 4:27-28.

+ იერ. 23:7.

+ ამოს. 4:2. მათ. 4:19; 13:47.

+ იობ. 34:21. იგავ. 5:21.

+ ეს. 40:2.

+ ფსალმ. 2:12. იგავ. 16:20. ეს. 30:18.

+ ფსალმ. 1:3.

+ ფსალმ. 63:7.

+ 1მეფ. 16:7; 28:9. ფსალმ. 7:10. იგავ. 17:3. იერ. 11:20; 20:12. გამოცხ. 2:23.

+ ეს. 5:19.

+ იერ. 20:11.

+ ეს. 29:21.

+ ნეემ. 13:19. იოან. 5:9.

+ გამ. 20:8. ეზეკ. 20:12.

+ იერ. 7:24.

+ ეს. 56:2; 58:13.

+ იერ. 22:4.

+ იერ. 32:44.

+ ეს. 1:31. იერ. 21:14. ამოს. 5:6.

+ ეს. 45:9. რომ. 9:20.

+ იერ. 1:10.

+ ეზეკ. 18:21.

+ იერ. 7:3; 25:5; 35:15. იოან. 3:8.

+ იერ. 2:25.

+ დაბ. 44:4. ფსალმ. 7:16. მათ. 22:15.

+ ფსალმ. 108:9,.

+ ფსალმ. 34:7. ლუკ. 20:20.

+ ფსალმ. 108:14. იერ. 11:19.

+ საქმე. 21:11.

+ იერ. 7:31.

+ 1მეფ. 3:11.

+ იერ. 2:13; 15:6.

+ 4მეფ. 16:3. იერ. 7:18; 16:18.

+ იერ. 7:32.

+ იერ. 7:33.

+ იერ. 18:16; 50:13.

+ რჯლ. 28:53. გოდ. 4:10.

+ იერ. 7:32.

+ 4მეფ. 23:12.

+ გამ. 32:9. ნეემ. 9:17. იერ. 7:26.

+ 1ნეშტ. 24:14. ეზრ. 2:37.

+ იერ. 37:15. ებრ. 11:36.

+ იერ. 21:7.

+ იერ. 15:13.

+ 1ნეშტ. 24:9.

+ გამ. 6:6. რჯლ. 5:15. იერ. 32:21.

+ გამ. 4:19. იერ. 20:4; 34:2.

+ იერ. 38:2; 45:5.

+ ლევ. 17:10. იერ. 32:29; 34:2.

+ იერ. 49:4. ეზეკ. 11:15.

+ იერ. 17:27; 22:7.

+ გამ. 22:21. იერ. 21:12.

+ იერ. 17:25.

+ მათ. 23:38.

+ რჯლ. 29:24. 3მეფ. 9:8-9.

+ 4მეფ. 23:31.

+ 4მეფ. 23:31.

+ იერ. 26:23.

+ 3მეფ. 13:30. იერ. 16:6.

+ იერ. 2:20; 5:23; 11:7-8.

+ იერ. 4:31; 22:14.

+ 4მეფ. 24:6. ქებ. 8:6. ანგ. 2:23.

+ 4მეფ. 24:12.

+ იერ. 44:14.

+ 4მეფ. 24:15. ოს. 8:8.

+ ეზეკ. 34:3.

+ რჯლ. 30:3. იერ. 29:14. ლუკ. 1:54.

+ ფსალმ. 21:1. ეს. 40:11; 45:13. იერ. 3:15. ეზეკ. 34:12.

+ ეს. 4:2. იერ. 33:15. დან. 9:24. ზაქ. 3:8; 6:12. იოან. 1:45.

+ რჯლ. 33:28. იერ. 33:16.

+ იერ. 16:14.

+ იერ. 13:16.

+ ეს. 1:9; 28:15. იერ. 5:30.

+ იერ. 9:15.

+ იერ. 27:9.

+ იერ. 6:14. ეზეკ. 13:10. ზაქ. 10:2.

+ იერ. 30:24.

+ იერ. 14:14; 27:15; 29:9.

+ იობ. 34:21. ფსალმ. 138:7-9. ამოს. 9:2.

+ იერ. 5:31; 14:14.

+ მსაჯ. 3:7.

+ 1პეტრ. 4:11.

+ ლუკ. 24:32. გამოცხ. 11:5.

+ რჯლ. 18:20. იერ. 14:15.

+ ეზეკ. 13:6; 22:28.

+ ეზეკ. 14:9. სოფ. 3:4.

+ ეზეკ. 12:9.

+ იერ. 20:11.

+ 4მეფ. 24:12,.

+ იერ. 42:10.

+ რჯლ. 30:6. იერ. 30:22; 32:39. ეზეკ. 11:19. ებრ. 8:10.

+ იერ. 29:17.

+ რჯლ. 28:25. ფსალმ. 43:14. იერ. 15:4.

+ ეზეკ. 14:21.

+ იერ. 7:25; 29:10; 44:4.

+ 4მეფ. 17:3. იერ. 18:11; 35:15. იოან. 3:8.

+ რჯლ. 8:19; 11:28. იერ. 7:7.

+ 4მეფ. 17:23.

+ ეს. 24:8. იერ. 7:34.

+ 2ნეშტ. 36:21. ებრ. 1:1. იერ. 29:10. დან. 9:2.

+ იერ. 27:7.

+ გამოცხ. 16:19.

+ ნაუმ. 3:11.

+ ეს. 51:21. იერ. 29:22; 42:18.

+ იერ. 46:2.

+ იერ. 48:1.

+ ლევ. 19:27. იერ. 9:26.

+ იერ. 49:34.

+ იერ. 51:4.

+ ეს. 51:21. იერ. 51:7.

+ 1პეტრ. 4:17.

+ იოელ. 3:2. სოფ. 3:8. გამოცხ. 19:15.

+ ეს. 34:3. იერ. 7:33. გამოცხ. 11:8.

+ ეს. 65:12.

+ რჯლ. 4:2. იგავ. 30:6.

+ იერ. 18:8. იოელ. 2:13.

+ იერ. 7:13.

+ იერ. 7:14.

+ იერ. 7:12.

+ იერ. 36:10.

+ გოდ. 4:13.

+ იერ. 7:3.

+ იერ. 22:17. მათ. 23:35.

+ მიქ. 1:1; 3:12.

+ იერ. 18:8. იონ. 3:10.

+ მსაჯ. 18:12.

+ იერ. 22:17.

+ 4მეფ. 22:12; 25:22. იერ. 39:14.

+ 2ნეშტ. 10:14. ნაუმ. 1:13.

+ იერ. 48:1.

+ დან. 4:22.

+ იერ. 25:29; 28:14.

+ იერ. 25:14.

+ იერ. 23:16.

+ ეზეკ. 18:32.

+ იერ. 14:14; 23:21.

+ იერ. 28:3.

+ 4მეფ. 25:13. იერ. 52:17.

+ 4მეფ. 24:12.

+ 4მეფ. 25:13. 2ნეშტ. 36:18,.

+ იერ. 27:12.

+ იერ. 27:16.

+ რჯლ. 18:22.

+ იერ. 27:6.

+ რჯლ. 13:5.

+ 4მეფ. 25:12.

+ იერ. 14:4; 23:21; 27:15.

+ იერ. 23:16. მათ. 24:5.

+ იერ. 25:12.

+ ეს. 58:9.

+ მათ. 7:7.

+ რჯლ. 30:3.

+ იერ. 24:8.

+ იერ. 15:4.

+ იერ. 25:4.

+ ეზეკ. 13:8.

+ ეს. 65:15; 44:12.

+ ეზეკ. 11:3.

+ იერ. 28:15.

+ იერ. 28:16.

+ იერ. 36:2.

+ იერ. 25:12.

+ იოელ. 2:11. ამოს. 5:18. სოფ. 1:15.

+ ეს. 42:2. იერ. 46:27.

+ რიცხ. 14:8. ეს. 41:10. იერ. 46:28.

+ იერ. 2:19. გოდ. 1:19.

+ გამ. 23:22. ეს. 41:11.

+ იერ. 33:6.

+ იერ. 23:30.

+ იერ. 24:7.

+ ლუკ. 1:54. იოან. 6:44; 13:1.

+ ფსალმ. 121:3. იერ. 33:7.

+ ეს. 65:21.

+ ლუკ. 11:22.

+ ფსალმ. 148:12. ეს. 65:18. იოან. 16:20.

+ ეს. 43:19. 2კორ. 5:17. გამოცხ. 2:15.

+ ეს. 40:29. მათ. 11:28. ებრ. 12:12.

+ იერ. 24:6; 32:42; 45:4.

+ ეზეკ. 18:2-3.

+ ებრ. 8:8.

+ ებრ. 8:10.

+ იერ. 24:7. ებრ. 8:10.

+ ეს. 54:13. იერ. 33:8. მიქ. 7:18. იოან. 6:45. საქმე. 10:43. ებრ. 8:11.

+ დაბ. 1:16. ფსალმ. 135:8-9.

+ 2ნეშტ. 26:9. ნეემ. 3:1. ზაქ. 14:10.

+ 4მეფ. 11:16. ნეემ. 3:28.

+ იერ. 3:1.

+ იერ. 21:7; 27:6.

+ იერ. 34:3.

+ ეს. 24:19. იერ. 52:11. ეზეკ. 17:12.

+ ლევ. 25:25. მათ. 27:9.

+ იერ. 1:1.

+ იერ. 36:4.

+ იერ. 32:44.

+ იერ. 27:5; 32:27.

+ გამ. 34:7. რჯლ. 5:10.

+ ფსალმ. 61:13.

+ იგავ. 24:12. იერ. 16:17. ეზეკ. 33:20. მათ. 16:27. რომ. 2:6.

+ გამ. 4:6-7.

+ გამ. 6:6. 2მეფ. 7:23.

+ დაბ. 12:7. გამ. 13:5.

+ რიცხ. 16:22. იერ. 32:17.

+ იერ. 11:17.

+ დაბ. 8:21.

+ იერ. 2:27; 18:17.

+ რჯლ. 12:11. 4მეფ. 21:4. 2ნეშტ. 33:4-5.

+ ლევ. 18:21. 4მეფ. 21:6.

+ რჯლ. 30:3; 12:14-15.

+ იერ. 24:7.

+ ეზეკ. 11:10; 36:26.

+ იერ. 31:31,33. რომ. 11:27.

+ დაბ. 9:15. რჯლ. 30:9. იერ. 24:6.

+ იერ. 31:28.

+ იერ. 33:10.

+ იერ. 17:26; 29:14; 30:3; 31:23.

+ იერ. 32:2.

+ გამ. 15:3.

+ იერ. 22:10.

+ რჯლ. 31:17.

+ იერ. 30:17.

+ იერ. 29:14; 30:3; 31:4.

+ იერ. 31:34.

+ რჯლ. 26:19.

+ იერ. 32:43.

+ ფსალმ. 135:1.

+ იერ. 23:5.

+ ეს. 11:1. იერ. 23:5.

+ რჯლ. 33:28. იერ. 23:6.

+ ეს. 11:1. ლუკ. 1:32.

+ ეს. 61:6. მალ. 3:3. 1პეტრ. 2:5.

+ იერ. 31:37.

+ დაბ. 15:5; 22:17; 28:14.

+ იერ. 31:36; 33:20.

+ ფსალმ. 125:1. იერ. 31:20. ეზეკ. 39:25.

+ 4მეფ. 25:1.

+ იერ. 21:7.

+ იერ. 32:4. ეზეკ. 17:16.

+ იერ. 22:18.

+ მიქ. 1:13.

+ გამ. 21:2. ლევ. 25:39. რჯლ. 15:12.

+ გამ. 21:2. რჯლ. 15:12.

+ იერ. 7:24; 25:4; 35:15.

+ დაბ. 15:10.

+ იერ. 7:33.

+ 1ნეშტ. 2:35.

+ ეზრ. 10:6.

+ 4მეფ. 10:15,.

+ იერ. 7:13.

+ იერ. 7:3; 18:11. იონ. 3:8.

+ ეს. 65:12; 66:4.

+ იერ. 33:17.

+ იერ. 30:2; 51:6.

+ იერ. 26:3. ეზეკ. 12:3.

+ იერ. 45:1.

+ იერ. 26:10.

+ 2ნეშტ. 36:16.

+ იერ. 32:43; 33:10.

+ იერ. 22:19.

+ 4მეფ. 24:17.

+ 2ნეშტ. 36:12.

+ ეს. 37:4.

+ იერ. 34:21.

+ ეს. 30:2. გოდ. 4:17.

+ იერ. 20:2.

+ იერ. 21:9; 39:18; 45:5.

+ 2ნეშტ. 36:12. იერ. 34:2.

+ ამოს. 7:10. ლუკ. 23:2.

+ იერ. 39:16.

+ იერ. 34:2.

+ 2ნეშტ. 36:12.

+ 4მეფ. 25:6. იერ. 32:4.

+ 4მეფ. 25:1. იერ. 52:4.

+ იერ. 32:4.

+ სოფ. 1:8.

+ 4მეფ. 25:7.

+ 4მეფ. 25:9. ეზეკ. 12:13.

+ 4მეფ. 25:12.

+ იერ. 38:17.

+ იერ. 21:9; 38:2.

+ იერ. 50:7.

+ 4მეფ. 25:22.

+ 4მეფ. 25:22.

+ 4მეფ. 25:24.

+ ეს. 37:4. იერ. 37:3.

+ გამ. 19:8.

+ იერ. 24:6.

+ ეს. 41:10; 43:5. იერ. 30:10.

+ იერ. 44:12. ოს. 9:6.

+ ეზეკ. 14:21.

+ იერ. 7:20. ეზეკ. 5:15.

+ ეს. 37:4. იერ. 37:3.

+ გამ. 19:8. იესო. 24:24.

+ იერ. 24:6.

+ ეს. 41:10; 43:5. იერ. 30:10.

+ იერ. 44:12. ოს. 9:6.

+ ეზეკ. 6:12; 14:21.

+ იერ. 7:20; 44:6. ეზეკ. 5:15.

+ 4მეფ. 25:23.

+ 4მეფ. 25:26.

+ ეს. 30:4. ოს. 9:3.

+ იერ. 15:2.

+ რიცხ. 33:4. იერ. 46:25. ეზეკ. 30:13.

+ იერ. 46:14. ეზეკ. 29:1; 30:14.

+ გამ. 23:24.

+ იერ. 25:4.

+ იერ. 7:24; 11:8.

+ იერ. 42:18.

+ ამოს. 9:4.

+ რიცხ. 5:21. იერ. 44:27.

+ იერ. 24:10; 29:17; 42:17.

+ იერ. 44:11.

+ იერ. 7:18.

+ იერ. 6:16.

+ რჯლ. 29:19. იერ. 7:18. ეზეკ. 20:32.

+ 4მეფ. 6:33.

+ იერ. 7:18. სოფ. 1:5.

+ იერ. 26:6; 41:12.

+ იერ. 44:24.

+ იერ. 31:28. დან. 9:14.

+ 2ნეშტ. 36:17,. იერ. 21:7; 22:25.

+ იერ. 36:4.

+ იერ. 24:6. ამოს. 9:11.

+ იერ. 21:9. რომ. 12:16.

+ 2ნეშტ. 35:20. იერ. 25:19.

+ იერ. 51:11.

+ ეს. 2:12. იერ. 25:33.

+ ეზეკ. 30:15.

+ ეს. 44:2-4. იერ. 30:10.

+ დაბ. 26:24. ეს. 27:8; 41:10.

+ ეზეკ. 25:15.

+ გამოცხ. 17:15.

+ 3მეფ. 12:29.

+ ეს. 63:1. ამოს. 2:2.

+ გოდ. 2:3. ეზეკ. 30:21.

+ იერ. 2:26.

+ ეს. 16:6.

+ ეს. 16:8-9.

+ ეს. 16:10.

+ ეს. 15:4-6. იერ. 25:25.

+ ეს. 16:11. გოდ. 1:20.

+ ეს. 15:2-3. ეზეკ. 7:18.

+ იერ. 22:28; 51:34.

+ დან. 7:4. ოს. 8:1. აბაკ. 1:8.

+ იერ. 30:6.

+ ეს. 24:17.

+ რიცხ. 21:29.

+ ამოს. 1:14.

+ იესო. 8:2.

+ იერ. 21:13.

+ იერ. 33:7.

+ იერ. 25:15. 1პეტრ. 4:17.

+ იერ. 18:16.

+ იერ. 50:13.

+ დაბ. 19:25. ეს. 13:19-20. იერ. 50:40.

+ იობ. 41:1. იერ. 50:44.

+ იერ. 50:46.

+ იერ. 48:40.

+ იერ. 4:31.

+ ამოს. 1:4.

+ ეს. 21:16. იერ. 2:10.

+ ეზეკ. 5:10.

+ იერ. 25:25.

+ იერ. 48:47.

+ ეს. 13:1; 14:4.

+ ეს. 46:1.

+ იერ. 4:25; 9:10.

+ ეს. 55:6. ოს. 3:5; 6:1.

+ იერ. 2:8; 10:21. ეზეკ. 34:5.

+ ეს. 48:20. იერ. 51:6. გამოცხ. 18:4.

+ ეზეკ. 34:18,.

+ იერ. 18:16; 49:17.

+ რჯლ. 32:35. რომ. 12:19.

+ 4მეფ. 15:19; 16:7; 17:3.

+ 4მეფ. 19:35. ეს. 37:36.

+ რჯლ. 32:14. 3მეფ. 18:19.

+ იერ. 31:34; 33:8. დან. 9:24.

+ რჯლ. 32:34. ეს. 13:5. რომ. 2:5.

+ გამოცხ. 17:16; 18:6.

+ იერ. 11:16.

+ დაბ. 19:25. იერ. 49:18.

+ იერ. 49:20,29.

+ იერ. 49:21; 51:29. გამოცხ. 18:15.

+ ეს. 13:1. იერ. 4:11.

+ ეს. 13:17. იერ. 46:4; 50:28.

+ დაბ. 1:6. იერ. 10:12.

+ იერ. 10:15.

+ იობ. 9:5. გამოცხ. 8:8.

+ მიქ. 4:12. გამოცხ. 14:15.

+ იერ. 50:13. გამოცხ. 18:2.

+ ეს. 29:10.

+ გამოცხ. 18:20.

+ ფსალმ. 138:8. ამოს. 9:2. აბდ. 1:4.

+ იერ. 36:7.

+ გამოცხ. 18:21.

+ 4მეფ. 24:18. 2ნეშტ. 36:11.

+ 4მეფ. 24:20.

+ 4მეფ. 25:1. იერ. 39:1.

+ 4მეფ. 25:3.

+ 4მეფ. 25:5. გოდ. 4:19-20.

+ 4მეფ. 25:6.

+ იერ. 39:6.

+ 4მეფ. 25:7. ეზეკ. 12:3; 17:16.

+ 4მეფ. 25:8.

+ 4მეფ. 25:9. იერ. 39:8.

+ 4მეფ. 25:12.

+ 2ნეშტ. 3:15. იერ. 27:19.

+ 4მეფ. 25:14.

+ 3მეფ. 7:23.

+ 3მეფ. 7:15. 4მეფ. 25:17.

+ 4მეფ. 25:18.

+ 4მეფ. 25:21.

+ ეზრ. 2:64.

+ 4მეფ. 25:27.

+ https://ibt.org.ru/ebook?id=GRG

Table of Contents

- ბიბლია

- სათაურის გვერდი

- იერემია

- 1
- 2
- 3
- 4
- 5
- 6
- 7
- 8
- 9
- 10
- 11
- 12
- 13
- 14
- 15
- 16
- 17
- 18
- 19
- 20
- 21
- 22
- 23
- 24
- 25
- 26
- 27
- 28
- 29
- 30
- 31
- 32
- 33
- 34
- 35
- 36
- 37
- 38
- 39
- 40
- 41
- 42
- 43
- 44
- 45
- 46
- 47
- 48
- 49
- 50
- 51
- 52